Blogg
16.3.2010
Stelpurnar okkar
Eitt sem ég hef alveg gleymt að setja í bloggið. Í lok þessarar viku, er þessi önn á leikskólanum búin (eru 3 annir hérna, plús sumarskóli). Í tilefni þess fengum við umsagnir um stelpurnar af skólanum. Við fáum alveg laaangan lista með ýmsum atriðum og þar er merkt við hvort það sé búið að kynna þær fyrir "activity-inu", hvort þær eru að gera það eða hvort þær séu komnar umfram væntingar í því. Síðan er umsögn frá kennurunum, tónlistarkennaranum og yogakennaranum. Við vorum ekkert smá ánægð með umsagnirnar sem stelpurnar fengu og langar mig að segja ykkur frá þeim.
Þórunn María:
Almennt: Thorunn has settled well into the classroom and shows a good understanding of the classroom rules and routine. She is confident in choosing her own activities and demonstrates a good level of concentration while working. This term she has shown interest in the phonetic sounds of the Sandpaper Letters. She is progressing well into using the large movable alphabet forming words from the pink box. Thorunn is friendly and socializes well with all members of the class. Well done Thorunn.
Music; It is a joy to see Thorunn participating well during music lessons.
Hula and ukulele: Thorunn adjusted into the Hula and Ukulele classes. She can dance the Hula and sing in Hawaiian.
Yoga: Thorunn is beginning to enjoy yoga. She likes to watch her friends demonstrate some yoga poses.
Svo veit ég að hún er farin að taka meiri þátt núna í yoga. Henni fannst þetta ekki skemmtilegt fyrst þar sem hún gat ekki gert stöðurnar en núna spyr hún daglega hvort það sé yoga í dag (er sko alltaf á fimmtudögum).
Hanna Lilý
Almennt: For the span of less than 3 months (innskot - í raun á innan við 2 mánuðum), Hanna Lily settled down in our classroom faster than we thought. She managed to establish a meaningful relationship with peers and teachers in such a short time which is great. We are continuously working in her following directions, specially our classroom rules and the importance of working in a complete work-cycle which is very important towards normalization. Hanna Lily is curious with almost everything in our classroom, but for this term we encouraged her to concentrate working with practical life activities to develop certain skills like concentration, gross and fine motor skills, attention span, eye-hand coordination and other. Hanna Lily is in the stage where she imitates almost everyone around her such as peers, teachers and family members; that's why it's important that we provide her with proper stimulation, especially in the area of language and communications as well as proper behavior based on norms.
Music: Hanna Lily is a joy in our class, she has genuine interest with music, that's why in our class every week she is the one that always sits well and is willing to listen. Hanna Lily loves to move her body in tune with the music.
Yoga: Hanna Lily is in the period where she continuously observes our class; she tries to understand the meaning of what we are doing. Most of the time, at the middle part of our session, she tries to imitate the teacher and her friends in performing some poses of yoga and have good time learning it.
Við erum ekkert lítið ánægð með þessar umsagnir. Miðað við að þær hafa bara verið í tæpa 2 mánuði á leikskólanum í landi þar sem þær skilja ekki tungumálið né tala það, þá held ég að þetta sé bara ótrúlega vel af sér vikið. Núna er bara að halda áfram að kenna þeim ensku svo þær haldi áfram að standa sig svona vel.
Kv.
Stolta mamman
16.3.2010
Skjálfti
Hér hafa dunið á nokkrir jarðskjálftar síðustu daga. Við fundum þann fyrsta á laugardagskvöldið og reyndist hann svo vera 5.7 á richter. Þetta er bara ca 3. skjálftinn sem ég finn um ævina (missti af báðum suðurlandsskjálftunum og fleirum) og fannst mér þetta bara nokkuð fjör. Hann var alls ekkert svo stór og stóð ekki lengi yfir. Á sunnudag vorum við svo nýkomin inn og fundum þá annan og þessi var stærri. Bæði fannst hann betur og stóð líka yfir í amk 1-2 mínútur. Þórunn María var akkúrat inni í herbergi að leika sér svo Himmi fór og tékkaði á hvort það væri ekki í lagi með hana. Svo reyndist vera en hún var mjög forvitin um hvað jarðskjálfti væri. Þessi var líka 6.6 á richter og komst meira að segja í fréttirnar heima. Í morgun fundum við svo þriðja skjálftann. Ég veit ekkert hvað hann var stór en mér fannst virka álíka og þessi á laugardag nema hann stóð einmitt líka ótrúlega lengi yfir. Maður fann hann alveg smá í lengri tíma.
Ég er og hef aldrei verið hrædd við jarðskjálfta enda finn ég þá sjaldnast. En ég verð að viðurkenna að eftir að hafa fundið núna 3 í röð þá fer maður alveg að hugsa. Hvað ef maður væri að labba í undirgöngum og það kæmi skjálfti? Hvað ef maður væri í lestinni og það kæmi stór skjálfti osfrv.. En það þýðir auðvitað ekkert að hugsa svona og maður venst því eflaust að þetta verði hluti af manns daglega brauði. Og ef maður ætlar að lenda í jarðskjálftum á annað borð þá er Japan sennilega besti staðurinn til að vera á. Byggingarnar og mannlegur undirbúningur er svo svakalegur að t.d. varð ekkert tjón í skjálftanum á sunnudag sem var þó 6.6 á richter.
Veðrið er að verða alveg yndislegt. Það er reyndar alveg mjög misheitt og maður veit aldrei hversu vel maður þarf að klæða sig og stelpurnar á morgnanna. En það er farið að hlýna alveg verulega og við fáum alveg æðislega daga inn á milli. T.d. var örugglega hátt í 20 stiga hiti á laugardag og notuðum við því daginn til að fara til Ueno. Við skelltum okkur í dýragarðinn og röltum þar um, fengum okkur að borða, kíktum á nokkur dýr, fórum í litla monorail sem fer á milli 2ja staða í garðinum, kíktum á fleiri dýr og svo vorum við komin með nóg. Við keyptum árskort sem kostar ekki nema samtals um 7000 ISK fyrir okkur bæði (frítt fyrir börn undir 12 ára) svo maður á eflaust eftir að kíkja þangað nokkuð oft. Það er nefnilega svo skemmtilegur "petting zoo" þarna sem er fullur af húsdýrum sem fá að ganga um nokkuð laus og börnin fá að klappa þeim, halda á þeim og fóðra. Stelpurnar elska að fara þangað og höfum við hingað til eytt mestum tímanum þar.
Eftir dýragarðinn var farið í leiktæki með Þórunni og svo fórum við á hjólabát í vatni sem er þarna. Ég hef ekki farið á hjólabát í leeeengri tíma en þetta var brjálað fjör og ÞM fílaði þetta í botn. Það eina slæma var að þetta vatn er ekkert gígantískt og það voru sooooldið margir bátar á því svo oft munaði litlu að maður lenti í árekstri og einu sinni lentum við meira að segja í árekstri. Eftir þetta allt saman fór þreytt "lítil" fjölskylda heim. Sunnudagurinn var því nokkuð rólegur. Við stelpurnar kíktum í búðina og keyptum allt í amerískan brunch. Á leiðinni hittum við nokkra villta kana (e. lost, ekki wild :)) og hjálpuðum þeim að finna leigubíl svo þeir kæmust til Harajuku. Svo tók HL sér lúr eftir matinn og við hin fórum í góða afslöppun. Svo skruppum við aðeins á leikvöll en þar sem veðrið var svo gott hafði ÞM bara leikið sér á svölunum á meðan mamman sat úti og las. Yndislegt alveg að geta bara smellt stóli út á svalir og sest út og slakað á eða lesið. Get ekki sagt að ég sé kominn með einhvern lit en maður er orðinn pínu útitekinn. Kallinn er hins vegar að nálgast negrastatusinn og þið getið rétt ímyndað ykkur hversu kát ég er með það....
Okkur líður alltaf betur og betur og erum svona að komast í rútínu. Dagarnir eru oftast fljótir að líða og núna langar okkur að fara og ferðast eitthvað smá hérna út fyrir Tokyo. Stefnum á að taka helgarferð einhvern tímann í næsta mánuði. Það þýðir ekkert að hanga bara í henni Tokyo allan tímann sem maður er hérna. Reyndar er svo mikið að sjá og gera að maður gæti eflaust bara verið hér en það er svooo margt sem maður vill skoða í Japan að maður þarf að fara að byrja á því.
Ég hef fengið að heyra frá nokkrum að þeir séu að "stelast" til að skoða bloggið okkar en í guðanna bænum ekki hugsa þannig. Þetta blogg er opið öllum og öllum þeim sem lesa það er það velkomið. Jafnvel þó þeir þekki annað okkar bara pííííínu lítið eða kannist bara við okkur. Og þeir sem þekkja okkur mega og eiga auðvitað að lesa þessa vitleysu.
Sendi á ykkur ofurknús yfir hafið og góða skjálfta... meina strauma.....
8.3.2010
Japanskar konur
Ég verð að segja að ég dáist að japönskum konum. Það fyrsta sem ég tók eftir í fari þeirra er hversu vel þær eru alltaf til hafðar. Ef maður fer út úr húsi og mætir japanskri konu þá eru 99% líkur á því að hún sé alveg stífmáluð, með blásið og jafnvel krullað hár og á háum hælum. Tja eiginlega 100% líkur á að þær séu á háum hælum. Það er mjög skondið að fara í lestarnar og sjá þær hlaupa upp og niður rúllustigana á þessum hælum, ég bara skil ekki hvernig þær fara að þessu.
Alla vegna, ekki nóg með að þær séu alltaf eins og klipptar út úr tískublaði þá eru þær ótrúlega duglegar líka. Í hverfinu okkar hjóla mjög margir og eins og gengur og gerist eiga margir 2 börn. Konurnar fara með börnin hjólandi á leikskólann/skólann, annað í sæti aftan á og hitt í sæti framan á!! Og þær hjóla upp brekkur með 2 börn, í háum hælum og pilsum eins og ekkert sé! Ég get sko ekki hjólað upp þessar brekkur með sjálfa mig nema vera blásandi eins og stórhveli þegar ég kem upp! Þannig að í mínum huga eru þessar konur ofurkonur og ég vona að ég verði farin að líkjast þeim eitthvað smá þegar ég verð búin með dvöl mína hér.
Það er allt gott að frétta að venju. Afmælið á sunnudaginn var mjög skemmtilegt. Ég náði að spjalla við nýtt fólk og stelpurnar skemmtu sér rosalega vel. ÞM var samt soldið lítil í sér til að byrja með en var svo komin á flug í leik þegar það var kominn tími til að fara heim. Það er svo sennilega aftur afmæli hjá annarri í bekknum hennar HL í apríl svo vonandi förum við líka í það.
Ég fór svo í vinnuna í gær og er skrifstofan mín alveg klár. Ég tók því upp úr kassanum sem ég hafði sent á undan mér svo núna er ég komin með skjölin mín, pennana mína, skærin mín, heftarann minn og svona upp á borð. Svo núna er þetta alveg orðið skrifborðið mitt og ég verð að viðurkenna að það var rosalega gott að mæta á vinnustaðinn og vinna. Náði að gera það sama á 2 tímum í vinnunni og ég hefði sennilega gert á viku hér heima. Maður bara nær alveg að einbeita sér, enda enginn til að spjalla við eða neitt slíkt. Þannig að ég er farin að hlakka nett til að mæta í vinnuna og ætla mér að gera það svona óreglulega til 1. apríl þegar ég byrja á fullu. Það er samt auðvitað gott að geta unnið bara eftir sinni hentisemi eins og er en það verður líka gott að koma á rútínu, bæði hér heima og í vinnu.
Stefnan næstu helgi er engin, veit ekkert hvað við gerum en eflaust verður það eitthvað sniðugt.
Stay tuned
6.3.2010
Costco
Ég held að búðarferðin í gær eigi skilið að fá sérbloggfærslu, svo rosaleg var hún. En við höfðum sem sagt heyrt að Costco væri hérna og þar sem hvorugt okkar hefur farið í svona búð þá vissum við ekki aaalveg hverju við ættum von á. Það fyrsta sem þurfti að gera var að finna út hvar næsta verslun væri. Það eru 9 útibú hér í Japan og það sem mér fannst líta út fyrir að vera auðveldast að finna er í ca klst lestarferð frá Shinjuku og við þurfum bara að taka eina lest þangað svo Tamasakei varð fyrir valinu. Þar sem við erum búin að fjárfesta í prentara þá hafði ég vit á að prenta út leiðbeiningar sem ég fann á netinu um hvernig maður kæmist á lestarstöðina og svo af lestarstöðinni til Costco (svo maður myndi nú ekki ráfa í vitlausa átt í lengri tíma).
Klukkan 10 var okkur því ekkert til vanbúnaðar og skelltum við okkur af stað með allt með okkur. Ég var búin að sjá að það kostaði 4200 yen að vera meðlimur (árgjaldið) svo við pössuðum okkur á að vera með það í seðlum, svona ef ske kynni að maður gæti ekki borgað það með visa. Lestarferðarnar gengu mjög vel og leiðbeiningarnar voru alger snilld svo við fundum Costco alveg strax í ca 10-12 mín göngufjarlægð frá lestarstöðinni. Við komum inn og sækjum um membership card. Þá hófust vandræðin. Þar sem við erum enn ekki komin með alien registration card (helv landvistarleyfisdrasl) og engin japönsk skilríki þá gátum við ekki fengið permanent kort heldur bara temporary sem gilti bara í gær. Það var sosum allt í lagi þar sem við stefndum ekkert á að fara þangað aftur fyrr en við verðum komin með þetta alien registration card en þegar ég er að lesa yfir stefnuna þeirra þá sé ég að eini greiðslumátinn er með peningum, american express og costco mastercard. Nú voru góð ráð dýr þar sem við vorum ekkert með af peningum á okkur, amk ekkert af ráði.
Mér er bent á hraðbanka þarna inni en auðvitað virkaði hann ekki fyrir mitt kort svo ég spurði hvar næsta pósthús væri. Því var lýst fyrir mér (ásamt því að segja mér að það væri sko aaaalltof langt í burtu - 15-20 mín labb :)) svo við snerum við og reyndum að finna pósthúsið. Þegar hér er komið við sögu þá er komin hellidemba og þeir sem hafa keyrt rúmfatalagersregnhlífarkerru vita vel að það er ekki séns að keyra hana með annarri og halda á regnhlíf með hinni svo ég varð bara að gjöra svo vel að RENNblotna og litla dýrið líka (ekkert skyggni sjáið til). Við stoppuðum á McDonalds til að fóðra börnin og svo eftir að villast píínu pons þá fundum við pósthúsið og YES ég gat tekið út heilan haug af peningum! Það var því ekkert annað að gera en að labba aftur í búðina og byrja að versla.
Við gleymdum því miður myndavél (gerist ekki aftur) því orð fá ekki lýst hvernig þessi búð er. Við erum að tala að stæður upp í loft (lofthæðin ca 4ra hæða) af öllu sem ykkur getur dottið í hug. Og verðið er ótrúlega lágt miðað við allt annað sem við höfum séð hérna. Pakkningarnar eru líka gígantískar, 12 RISAmúffur saman í pakkningu, 18 kleinuhringir, sjampó í lítratali osfrv. Við fórum fyrst í húsgagna/heimilis/föndur/rafmagnsvöru osfrv deildina en eftir að hafa valið eitthvað smá þá ákváðum við að maturinn yrði að vera í forgangi þar sem maður getur ekki verslað endalaust þegar maður er bara með seðla. Við keyptum allt frá risasnakkpokum, kassa af bjór yfir í slatta af kjöti, grænu te og eiginlega allt þar á milli. Umbúðirnar eru auðvitað gígantískar (100 tepokar í kassa, 3x1.2 kg af tómatsósu selt saman, 1 kg snakkpoki osfrv) svo kerran okkar var orðin veeeel full þegar við komum á kassann (og við erum að tala um HUGE kerru sem maður gat staflað bjór og gosi á undir). Við ákváðum að við værum sennilega komin að upphæðinni okkar svo við fórum til að borga. Við vorum sem sagt mjööög heppin að hafa hætt þar sem við vorum 2000 yenum yfir upphæðinni sem ég tók út en vorum alveg með eitthvað á okkur fyrir svo það rétt slapp!
Svo var að fara og láta senda þetta heim. Við fórum á deskið og þar er dvergur að vinna. Að horfa á dverg hlaupa um, hoppa upp á kerruna osfrv var satt best að segja freeeekar fyndið. Vona að ég móðgi engan en við gátum skemmt okkur mjög vel á meðan við horfðum á hana snúast í kringum okkur. Alla vegna hún segir okkur að það sé ekki hægt að senda heim pizzuna sem við keyptum svo við verðum að taka hana með okkur. Svo þegar það er búið að fylla 5 kassa var eitthvað smotterí eftir sem við hentum bara í poka og settum á kerruna til að borga ekki fyrir enn einn kassa. Við eigum svo von á þessu öllu heim á morgun og þá verður stuð að skipta upp kjötinu í minni einingar og setja í frysti og koma öllu fyrir! :) En alla vegna. þessi pizza.... Þetta er stærsta pizza sem ég hef séð, í búðinni fattaði maður það ekki alveg þar sem ALLT er svo stórt en þegar við fórum að labba með hana heim þá fékk Himmi að finna fyrir því fljótlega. Við þurftum auðvitað að taka 2 lestar heim aftur, samtals ca 2 tímar með öllu labbi, skiptum á lestum og lestarferðum. Himmi hélt á henni alla leið og þegar heim var komið sagði hann að það væri eins gott að þessi pizza væri góð.
Við erum að tala um 17" ferkantaða pizzu með sjávarréttum. Við ætluðum að geyma hana fram á sunnudag en þar sem hún komst ekki í ísskápinn var ekkert annað að gera en að elda hana strax. Ég kveikti á ofninum og sá fljótt að hún kæmist aldrei á eina plötu. Ég skar hana því í tvennt og það dugði varla til, hún þurfti að fara í ofninn með brett upp á hliðarnar á báðum plötum. Ég sá fljótt eftir að hafa ekki eldað bara helminginn þar sem hann dugði vel ofan í okkur. Þetta var sem sagt 1 pizza á 1400 yen (ca 2000 ISK) sem hefði dugað ofan í 7 manna fjölskyldu, léttilega! Assgoti vel sloppið þar. Og já, hún var mjög góð, með betri pizzum sem ég hef smakkað sem er svona hituð upp heima. En ég verð að viðurkenna að ég held að við munum ekki kaupa svona pizzu aftur!
Verslunarferðin tók með öllu 8 tíma en sennilega vorum við bara í 2.5 tíma að versla, restin var stússið í kringum þetta. Þetta var samt alveg þess virði og giska ég á að maður muni leggja þetta á sig mánaðarlega til að re-stocka! Enda náðum við ekki að kaupa næstum allt sem mann langaði í þessari ferð, það mun sennilega taka nokkuð margar ferðir að ná því! :)
Annars er allt gott, stelpurnar hafa það gott, við höfum það gott og allir frískir og kátir. Það koma einn og einn frábær dagur inn á milli (glampandi sól, hiti og blíða) en annars er hér um 12°C og það er búið að vera soldið mikil rigning undanfarið, eða amk úði og einhver úrkoma daglega. Sem er alveg gott því það er logn svo maður notar bara regnhlíf. Stelpurnar eru svo að fara í afmæli á eftir, mikil spenna í gangi og ætli ég fari ekki með þeim, þær eru fullungar og skilja fulllítið í ensku til að skilja þær eftir.
Svo hér er líf og fjör að venju þannig að við biðjum bara að heilsa heim og minnum á að það má alveg senda okkur eitthvað skemmtilegt í pósti ef þið eruð í stuði, ég kíki í póstkassann daglega en aldrei neinn skemmtilegur póstur! :)
Knús á línuna!
28.2.2010
Minami Azabu
Það er farið að hitna ansi vel hérna í Tokyo. Það er ekki óalgengt að hitastigið sé um 17 gráður og þá er minn fljótur að fara í styttri buxurnar. Reyndar hef ég verið í stuttum buxum sl. 10 daga eða svo fyrir utan í dag þegar við heimsóttum vinnustaðinn hennar Ingu. Mér var bannað að vera í stuttum þrátt fyrir að heitt væri utan dyra. Þessar konur:)
Lífið gengur vel fyrir sig verð ég að segja. Stelpurnar fagna því ansi vel og innilega þegar við segjum þeim á sunnudögum að það sé leikskóli daginn eftir. Þórunn María er farin að tala mikið í ensku og er meira að segja búin að eignast bestu vinkonu á leikskólanum sem heitir Hana, einu N-i frá því að heita því sama og systir hennar. Hanna Lilý braggast helvíti vel á leikskólanum (sé ekki ástæðu til þess að biðjast afsökunnar á orðbragðinu). Hún vinkar bara bless og gengur inn og foreldrarnir sitja eftir með sárt ennið og finnst þeir sviknir fyrir stutta kveðju. Þannig að leikskólamálin ganga eins og best verður á kosið.
Við fórum og hittum Arnar á nýjan leik í síðustu viku. Skelltum okkur til Harajuku og hittum hann á skristofunni hans, í yoyogi park. Hann er semsagt með skrifstofu utanhúss sem er geggjað svalt, ekki margir sem geta státað að því. Þið sem vitið ekki hver Arnar er þá mæli ég með færslunni hér að ofan.
Ég er búinn að vera símalaus síðan ég kom hingað út þann 19. janúar. Fyrir mann sem hefur unnið fyrir símafyrirtæki í sex ár þá er þetta ansi erfitt. Ekki enn sér fyrir endan á símaleysinu. Því þegar þessu samskiptaleysi lýkur þá mun koma inn á FB síðu mína mörg athyglisverð video og myndir frá daglegu lífi í Tokyo sem getur verið hreint ótrúlegt á köflum. Japan er ansi öðruvísi. Miklu meira öðruvísi heldur en allt annað sem, ja, ég hef upplifað áður. Gaman líka að segja frá því að það er verið að rífa húsið sem er við hliðiná okkur. Hvernig framkvæma japanir svoleiðis verk? Jú, þeir byrja á því að senda bréf til allra sem búa í nágreninu til að segja frá því að það eigi að rífa hús í þessu ákveðna nágreni. Í sama bréfi þá kemur fram hvað verði gert á hverjum degi, hvaða fyrirtæki skaffi niðurrifsgræjurnar, hvaða menn muni koma að verkefninu, hvaða daga verði meiri hávaði, hvenær þeir taka pásur og svo framvegis. Rúsínan er pUlsuendanum þá klæða þeir húsið sem er verið að rífa þannig að þú séð aldrei neitt. Þegar verkinu er lokið er klæðningin tekin frá og málið dautt. Húsið farið og þú tókst ekki eftir neinu. Höfum það á hreinu að ég bý við hliðiná þessu dæmi og varð aldrei var við framkvæmdirnar nema þegar ég labbaði framhjá. Magnað.
Ég sakna fjölskyldu og vina ásamt hundunum.
Ég hef alltaf verið mikill matmaður (surprise). Er gjörsamlega kolfallinn fyrir japanskri matarmenningu. Það verður bara að segjast eins og er að við höfum aldrei fengið slæman mat hérna, ekki einu sinni allt í lagi mat. Hann hefur alltaf verið meiriháttar. Og sushi er bara ca. 15% af japanskri matarmenningu til að hafa það á hreinu. Við höfum oft verið að labba um borgina og labbað bara inná einhvern veitingastað án þess að skilja orð, pantað af matseðli sem við skiljum ekkert í og alltaf fengið geggjaðan mat. Það er hrikalega gaman.
Mig langar svo að fjölskylda/vinir hafi tök á því að heimsækja Japan. Þetta er svo ólíkt öllu öðru að það hálfa væri nóg og þegar gistingin er ókeypis þá ætti þessi verðið að vera viðráðanLEGRA.
Líf og fjör
25.2.2010
Frábært veður
Undanfarnir dagar hafa verið æðislegir. Sólin hefur látið sjá sig og það er búið að vera ca 15°C á daginn og næstum logn. Við erum því búin að vera úti næstum allan daginn alla daga. Ég hef farið aðeins út að skokka og sest svo í garðinn og látið sólina leika við andlitið á mér. Ekki að það sjáist neitt, hef varla tekið nokkurn lit á meðan Himmi er kominn með svartar lappir. Já drengurinn hefur varla farið úr stuttbuxunum í nokkra daga og svo í þessari útiveru þá hafa lappirnar á honum ákveðið að verða svartar. Ég er ekki aaaalveg eins hress þar sem húðin á mér er ekki að átta sig á þessari sól! :P
Í gær fórum við og fengum okkur ís eftir leikskólann og svo í garðinn sem er hérna rétt hjá. Þar hittum við eina stelpu sem er með ÞM á deild á leikskólanum og hún fór að leika sér við hana. Þá heyrðum við hana tala við hana og hún sagði m.a. please wait, come here, sit with me, etc svo hún er greinilega farin að tala meira en við héldum. Held ég geti með sanni sagt að maður hætti hér með að hafa áhyggjur af henni á leikskólanum. HL er orðin alveg 100% þegar hún fer á leikskólann, hún hefur varla tíma til að kyssa mann bless því hún er bara hlaupin inn. Hún er líka farin að kunna dýrin aðeins á ensku og ávexti o.fl. Í hvert skipti sem við sjáum hund úti þá segir hún "dog, voff voff". Í næstu viku erum við svo búin að plana að hitta vinkonur þeirra af leikskólanum. Það eru systur sem eru á svipuðum aldri og stelpurnar, sú eldri er með ÞM á deild og sú yngri með HL. Við ætlum að sækja þær og leyfa þeim að fara heim með okkur að borða og leika og fara svo út með þær að leika. Það ætti að vera nokkuð gaman og ÞM er ekkert smá spennt.
Það er þvílíkur munur að vera hérna um leið og sólin fer að skína. Maður getur verið úti allan daginn og stelpurnar eru í svo góðu skapi. Tja, þær verða nú stundum soldið erfiðar þegar við komum heim en dagarnir eru orðnir miklu betri.
Við fengum íslenskan strák í heimsókn til okkar á þriðjudaginn sem er búinn að búa hér í 7 ár. Ég var bara í sambandi við hann á FB og Himmi var ekkert búinn að tékka á því hver þetta væri. Svo þegar hann kom heim þá kom í ljós að hann þekkti Himma, var að vinna með honum í Granda. 300 þús Íslendingar, ca 60 í Tokyo og Himmi þekkti eina Íslendinginn sem við höfum haft samband við! Hverjar eru líkurnar á því? Ég var reyndar ekkert gríðarlega hissa þar sem Himmi þekkir nánast ALLA á okkar aldri. Það var alveg frábært að fá hann í heimsókn og hann borðaði með okkur og við fengum okkur nokkra kalda. Við ætlum svo að hjóla til hans á eftir og borða með honum í hádeginu. Frábært að vera búinn að hitta einhvern sem maður getur hitt öðru hverju. Við erum núna farin að hjóla út um allt og í gær þá hjóluðum við í vinnuna mína. Vorum í ca 40 mín þangað en 20 mín til baka... Fórum sem sagt aaaðeins of langa leið í vinnuna! ;) Verð að segja að rassinn á mér er ekki aaaalveg að fíla hjólið en vonandi venst hann þessu fljótlega. Ég held amk áfram að hjóla og vona að þetta lagist. Þetta er alger snilld, það eru ekki nema 3.5 km í vinnuna svo maður getur eflaust verið sneggri en 20 mín þegar maður veit hvert maður er að fara. Verður frábært að hjóla þegar það rignir ekki! :)
Næst á dagskrá er önnur ikea ferð, ekki til að kaupa húsgögn heldur til að kaupa kjötbollur!! :) Stelpurnar eru enn að venjast matnum hérna svo þegar maður vill hafa extra góðan mat þá er gott að eiga kjötbollur í frystinum. Svo ætlum við líka í Costco til að reyna að birgja okkur upp af alls konar þurrmat, frosnum mat o.fl. Ísskápurinn og skáparnir eru alltaf galtómir og maður er í búðinni daglega svo ég held að það sé best að reyna að versla haug og kaupa svo bara ferskvöru reglulega. Spennandi blogg ekki satt???? :)
Best að fara út á svalir og reyna að benda andlitinu á að það eigi að taka lit þegar ég set það upp í sólina! Sjáum til hvernig það gengur.... :)
Meira síðar
.
20.2.2010
Misjafnir dagar
Þó að það gangi svakalega vel hjá stelpunum á leikskólanum þá er ekki þar með sagt að það gangi eins vel þegar heim er komið. Að vísu verður HL betri og betri með hverjum deginum og er orðin eins og hún á að vera. Það er því miður ekki hægt að segja alveg það sama um hana Þórunni Maríu. Hún er búin að vera eiginlega alveg svakalega óþekk eftir leikskólann síðustu vikur og við erum komin í hálfgerð vandræði. Dagarnir eru auðvitað misjafnir eins og þeir eru margir en einhvern veginn þá kemur þessi óþekkt upp hjá henni næstum daglega. Við vitum vel að þetta er vegna þess að henni finnst erfitt að geta ekki talað við neinn á leikskólanum og hefur enga krakka til að leika við eftir leikskóla og engan til að heimsækja en þó að maður skilji hana þá gerir það þetta ekkert auðveldara.
Við reynum eins og við getum að fara eitthvað út á hverjum degi því stelpurnar eru alltaf bestar þegar við erum úti að gera eitthvað. Það er hins vegar búið að vera bara assgoti kalt hér undanfarna 10 daga eða svo (er að tala um ca frostmark og vind (ekki rok þó)) að maður hefur kannski ekki farið út daglega. Þá daga sem við höfum ekki farið út hefur barnið verið svo óþekkt að henni hefur verið hent inn í herbergið sitt alveg allnokkrum sinnum. Þessa daga getur maður ekki beðið eftir að þær fari í rúmið systurnar því þegar ÞM er svona óþekk þá er hún alltaf ofan í HL sem fer þá auðvitað að gráta.
En svo koma dagar eins og dagurinn í gær (laugardagur) sem eru svoooo frábærir að maður vonar að þetta sé að breytast. Við vorum farin út fyrir kl. 9 og sólin skein í heiði. Að vísu var enn ískalt í skugganum svo við vorum bara í úlpum (tja nema pabbinn sem var í stuttbuxum og peysu). Við fórum í megagöngutúr, leyfðum stelpunum að leika á róló, fórum í lestarferð til að leita að driving range-i fyrir pabbann, fengum okkur að borða, lestarferð, fengum okkur kaffi og svo heim að leyfa HL að lúra. Hún svaf í 2 tíma takk fyrir pent og á meðan horfði ÞM á Simpsons, ég sat í smá sólbaði á svölunum með bjór og svo lúrðum við bara aðeins. Eftir að HL vaknaði voru stelpurnar fóðraðar, fórum með hjólin til að láta pumpa í þau, í smá hjólatúr, á leikvöll og svo heim. Við foreldrarnir fengum okkur sushi og hvítt í kvöldmatinn en stelpurnar bara brauð og jógúrt (enda borðuðu þær heitt í hádeginu) og spjölluðumst aðeins á skype-i heim til Íslands. Dagurinn var sem sagt meira og minna fullkominn og var ÞM nokkuð stillt í allan dag þó að auðvitað hafi komið upp eitthvað smá væl í henni en það var eflaust bara af því að hún var svöng þegar það var. Hún er nefnilega soldið skyld pabba sínum, verður alveg asssgoti skapvond þegar hún er svöng.
Við vitum vel að þetta tekur enda og það hafa flestir talað um 6 mánaða aðlögunartímabil en þetta getur tekið á þegar maður hefur engan til að dreifa álaginu með og getur ekkert kíkt í heimsókn. Ég hafði samt samband við einn íslenskan strák hér úti sem einn í vinnunni benti mér á að byggi hérna og hann ætlar að kíkja í heimsókn á þriðjudag. Svo spjallaði ég við pabba eins stráks sem er með ÞM á deild og hann er sem sagt heimavinnandi líka og við ætlum kannski að hittast öll einhvern tímann eftir leikskóla með krakkana og leyfa þeim að leika sér. Maður verður bara að vera duglegur að tala við fólk og sækjast eftir því að fá að "troða sér upp á einhvern" því ekki kemur fólkið bankandi á dyrnar hjá okkur! :)
Að lokum viljum við óska honum karli föður mínum innilega til hamingju með daginn en kallinn er orðinn hvorki meira né minna en sextugur (já það er víst kominn 21. feb hjá mér þrátt fyrir að það sé enn 20. heima) :) Veit ekki hvort segir meira frá því hversu gömul ég er, að pabbi er orðinn 60 ára eða þá að ég muni eftir 50 ára afmæli ömmu minnar!!!! Skiptir kannski ekki öllu máli þar sem kallinn er sko MIKLU eldri en ég!! :)
Meira síðar....
15.2.2010
Rusl og orðaforði
Ruslaflokkun hér í Landi hinnar Rísandi Sólar er alveg stórkostleg. Ef við erum dugleg heima þá hendum við dagblöðum sér, mjólkurfernum, plast/glerflöskum og dósum ásamt venjulegu rusli. Það gera þetta fæstir en sumir eru samt samviskusamir og gera þetta og það er bara gott og blessað. Hér er hins vegar skylda að flokka ruslið og það er engin venjuleg flokkun. Það eru ca 5-7 flokkar hér niðri og tunnur fyrir allt mögulegt og ómögulegt. Sem dæmi má nefna er að það er sér tunna fyrir sígarettustubba. Plastflöskur eru flokkaðar þannig að tapparnir eru skrúfaðir af og settir á sérstað, miðinn rifinn af og settur á sérstað og að lokum flöskurnar í sértunnu. Blöðin eru bundin saman með snæri og sett í sértunnu. Brennanlegt rusl er í sértunnu. Plastílát eru þvegin og sett í sértunnu. Almennt heimilissorp í sértunnu og svo eru fleiri tunnur fyrir ýmislegt smálegt. Ef ruslið er stærra en 30 cm á einhvern kant þá þarf að hringja á sérbíl sem kemur og sækir það og þú borgar extra fyrir það.
Þar sem kassarnir okkar eru mun stærri en 30 cm á kant þá enduðum við á að henda þeim bara í geymsluna okkar. Við tökum okkur kannski til öðru hvoru og bútum eitthvað af þeim niður og hendum í ruslið en eins og er þá erum við ekki að nota mikið geymsluna svo kassarnir fá bara að geymast þar. Þetta er sem sagt meira en lítið stúss og ég er með kvíðahnút í maganum fyrir að fara niður með ruslið þar sem ég er svo hrædd um að hitta einhvern og hann bendi mér á að ég hafi ekki sorterað ruslið rétt. Þess vegna geymi ég það nógu lengi til að Himma blöskri og hann fari með það.... :)
Af stelpunum er allt gott að frétta. Orðaforðinn þeirra eykst frá degi til dags, hinn íslenski hjá HL og enski hjá ÞM. HL er öll í 2ja orða "setningum" þessa dagana og ef við liggjum undir sæng þá er það alltaf "pabbi beppi (teppi=sæng), mamma beppi, Nanna beppi (=Hanna), diiti beppi (=systir)" og svo framvegis. Þórunn María er farin að kunna flesta dagana á ensku og litina, getur sagt excuse me, do you speak English, Wanna play, What's this osfrv. Hún er ótrúlega dugleg að fara á leikskólann og þegar við höfum farið út að leika þá hefur hún alveg spurt krakka "do you speak English" og farið að leika við einhverja krakka. Hún verður vonandi farin að tala ensku áður en við vitum af. Eini gallinn er að núna geta foreldrarnir ekki talað um eitthvað á ensku án þess að hún skilji! :)
Ég fattaði skyndilega að það er einn galli við að vera með 3 baðherbergi... Ég þarf að þrífa 3 baðherbergi! :)
14.2.2010
Síðasta vika
Og þá er það blogg 3 af 3. Ef þið hafið ekkert lesið síðan við vorum netlaus þá endilega skrollið niður og lesið hin 2 bloggin. Eins er ég búin að henda inn ca 100 myndum sem þið getið rennt í gegnum ef þið viljið! :) Næst verður bloggað í rauntíma! :)
Á sunnudaginn (7. Feb) fórum við í Akihabara þar sem við þurftum að kaupa okkur sjónvarp. Málið er nefnilega að neti ðog sjónvarpið er tengt á sama tíma og ef við vildum fá netið þá þurftum við sko að kaupa okkur imbatæki (kom svo seinna í ljós að cable guy-inn komst ekki fyrr en á laugardag en við vissum það auðvitað ekki á þessum tímapunkti). Við ætluðum að kaupa okkur stórt tæki en þar sem útgjöld hafa verið ansi hreint mikil þessar fyrstu vikur þá ákváðum við að kaupa tækið í svefnherbergið fyrst (bara 22") og svo síðar að kaupa stóra tækið hans Himma. Himmi er reyndar enn frekar svekktur greyið, búinn að hlakka til ansi lengi að fá loksins STÓRAN flatskjá en hann var auðvitað mjög skilningsríkur. Við fórum fyrst í eina búð sem við höfðum farið í þar sem ALLT fæst. Komumst að því þar að öll tækin þeirra eru bara fyrir Japansmarkað og því ekki hægt að taka þetta með okkur heim. Það gekk auðvitað ekki svo við fórum í Laoxx, búð sem við vissum að seldi tæki fyrir báða markaði. Þar fengum við þetta flotta 22" tæki, ryksugu, kaffivél og hrísgrjónapott - sem sagt allar helstu nauðsynjavörur. Við héldum á sjónvarpinu heim (eða þeas Himmi gerði það) en fengum restina heimsenda. Það er kosturinn hérna í Japan, nær allar búðir senda heim og þessi gerði það m.a.s. free of charge. Eftir þetta allt saman voru auðvitað allir vel uppgefnir svo við fórum heim og héldum áfram að taka upp úr kössum og pokum. Við keyptum reyndar líka kveikjara því það hafði alveg gleymst á laugardeginum og afmælisbarnið varð auðvitað að fá að blása á kerti á afmælisdaginn.
Á mánudeginum þurfti ég að fara aðeins í vinnuna (og stalst þá til að blogga J) svo við gerðum ekki mikið þann daginn. Stelpurnar fóru að venju kátar á leikskólann og við heim að taka upp dótið okkar. Við náðum þennan daginn að klára herbergið okkar og þá var bara stofan og Hönnu herbergi eftir. Á þriðjudeginum fórum við í IKEA. Við þurfum að taka 3 lestar en vorum samt ekki nema rúma klst á leiðinni (amk til baka, ég valdi svolítið langa leið þangað). IKEA er eins hér og annars staðar og manni fannst maður næstum vera kominn heim, nema hvað ég gat fengið uppáhalds græna gosið mitt í kaffiteríunni. Við fengum okkur sem sagt að borða þarna og keyptum líka kjötbollur og pulsur til að taka með heim (já já, veit að það er kannski asnalegt en stelpurnar ELSKA þetta og hvað gerir maður ekki fyrir börnin?). Í þessari ferð tókst okkur að kaupa: sjónvarpsskáp, mottu undir borðstofuborðið (2x3 m), 2 stóla fyrir stelpurnar, skrifborð, skrifborðsstól, mottu undir skrifborðsstólinn, 2 púða í stofusófana, ýýýýmislegt smálegt sem okkur vantaði heima (hnífapör, klósettbursta, kúst, svuntur á stelpurnar, lampa í öll herbergi osfrv). Við fengum þetta svo allt saman heimsent daginn eftir, að vísu gegn gjaldi í þetta skiptið en það var svoooo þess virði. Þetta voru ekki nema 96 kg! J
Á miðvikudaginn fórum við svo í okkar fyrsta japönsku tíma. Þetta er mjög spes og eiginlega eins og maður sé kominn aftur í 6 ára bekk því maður er ekki bara að læra nýtt tungumál heldur líka nýtt stafróf. Í fyrsta tímanum fórum við yfir táknin fyrir a-i-u-e-o í hiragana og svo lærðum við að segja "ok", "ég heiti Inga", "hvað heitir þú" og nokkrar aðrar einfaldar setningar. Við erum alveg í 1.5 tíma í senn og maður var vel þreyttur eftir þetta. Við áttum svo að fara í næsta tíma á föstudag en þar sem ég var svo ótrúlega heppin að brjóta tönn (þeas Hanna Lilý braut í mér tönn) og átti að fara til tannsa kl. 9 og þurftum við því að fresta tímanum. Næsti tími er því næsta miðvikudag og er ég orðin nett spennt nú þegar að fara meira í þetta. En úff - þetta er erfitt, að ég tali ekki um að setjast á "skólabekk" aftur! J
Við fengum svo húsgögnin okkar heim á miðvikudeginum og fór því restin af deginum í að setja saman húsgögnin og koma fyrir hér heima. Við kláruðum svo að ganga frá öllu á fimmtudagsmorgun og fara með tóma kassa niður í geymslu og erum því officially moved in. Þetta er ótrúlega notalegt, maður er alveg eins og heima hjá sér enda með öll okkar húsgögn í kringum okkur. Það var líka frí á fimmtudeginum (National Foundation Day, fyrsti keisarinn var krýndur á þessum degi 660 árum fyrir Krist) en við tókum hann alveg rólegan. Við vorum bara heima að koma okkur fyrir, horfa á barnaefni, þvo þvott og gerðum íbúðina okkar að heimili. Ég setti svo punktinn yfir i-ið með því að baka nokkrar muffins, nú var maður virkilega kominn heim! J
Föstudaginn (12.2) fór ég svo til tannsa. Ég hitti einn úr vinnunni á einni lestarstöð og hann fór með mig á "the dental hospital". Vissi ekki að það væru til tannlækningaspítalar. Þar sem ég er ekki enn komin með visa og ekki farin að borga laun hér þá er ég ekki komin með sjúkratryggingu. Tannlæknirinn vildi held ég helst setja í mig gervitönn þar sem hann sagði að þetta væri mjög erfitt brot og engin ábyrgð á því hvort fyllingin myndi tolla lengur en 1-10 daga! Mjög svo uppörvandi að heyra þetta frá tannlækninum. En alla vegna, gert var við tönnina án deyfingar og kostuðu herlegheitin 3500 yen (5000 ISK). Get ekki beint kvartað yfir því en næst fer ég til enskumælandi tannlæknis. Iwamura-san sem vinnur með mér fór sem sagt með þér til að aðstoða mig og túlka og tannlæknirinn stóð bara og spjallaði við hann um tennurnar í mér. Mér fannst það svona frekar óþægilegt og honum greyinu eflaust líka. En snilldin hér er að tannlækningar eru inni í health insurance og því borgum við bara um 30% af verðinu þegar við verðum komin með tryggingu. Þá er bara að finna sér enskumælandi tannlæknir og þá eru okkur allar leiðir færar.
Veðrið á þriðjudag var bara rugl, hátt í 20 stiga hiti (lágmark 16-18°C) og sól og vorum við að bráðna allan daginn. Aðeins kaldara var á miðvikudag, skítakuldi fimmtudag og svo slydda með tilheyrandi kulda föstudag. Það er greinilegt að veðrið er jafnbilað og á Íslandi en ég verð að viðurkenna að ég hlakka nokkuð til þegar það fer að vora hérna og hlýna. Það er svo assgoti leiðinlegt að fara út með stelpurnar í svona kulda (sko leiðinlegt fyrir okkur, þeim leiðist það ekkert). Við höfum samt farið með þær út daglega (fyrir utan fimmtudag) og leyft þeim að fara á róló ásamt því að labba með þær um í hverfinu. Enda höfum við foreldrarnir ekki verið svona mikið úti síðan ég veit ekki hvenær.
Ætli ég setji ekki punktinn hér í bili en það er gott að fá netið aftur svo nú getég bloggað reglulega þar sem ég er með eeeendalausa þörf til að tjá mig! J Knús yfir hafið og sérstaklega á þær sem hafa sent mér tölvupóst sem eru kannski ekkert oooof margar (hint hint). Þið hin megið endilega senda línu, bara svo maður viti hvað er að gerast hjá ykkur, mér finnst nefnilega alveg gaman að heyra hvað þið eruð að gera dags daglega! J
13.2.2010
Afmæli og flutningar
Þá er það blogg 2 af 3. Ef þið hafið ekki lesið fyrsta blogg eftir nettengingu þá mæli ég með að þið skrollið niður og lesið fyrst bloggið sem heitir "Dagarnir 2. - 5. feb". Annars kemur meira í fyrramálið (hjá mér, sennilega ca miðnætti hjá Íslendingum á Skerinu).
LOKSINS rann föstudagurinn 5. febrúar upp og húsgögnin okkar áttu að mæta kl. 9 á nýja heimilið. Ég rölti með stelpurnar á leikskólann og þær endurtóku leikinn frá deginum áður og gengu inn á leikskólann með bros á vör. Ég labbaði svo eins hratt og ég gat í íbúðina til að taka á móti flutningaköllunum en þrátt fyrir að vera komin kl. 8.55 þá voru þeir nú þegar mættir og byrjaðir að undirbúa. Þeir tóku allt í gegnum bílakjallarann og veggfóðruðu lyftuna með teppum og pappa ásamt því að þekja alla veggi í íbúðinni með pappa og stóran hluta gólfsins ýmist með teppi eða pappa. Svo komu þeir 4 (taldi fyrst 10 en þeir voru víst bara 4, þeir voru bara svo assgoti snöggir), 2 sáu um að setja draslið inn í lyftuna og henda út á hæðinni en hinir 2 báru inn í íbúðina og settu upp húsgögnin í þeim herbergjum sem þau áttu að vera í. Þeir settu líka alla kassa í rétt herbergi og ætluðu svo að fara að taka upp úr þeim. Þar sagði ég stopp enda hef ég engan áhuga á að láta litla Japana (Japani?) vera þuklandi á nærfötunum mínum og öllu hinu dótinu. Maður fór samt strax að sjá eftir því þegar við vorum að reyna að koma okkur fyrir en það er önnur saga. Á meðan ég stóð og skipaði flutningamönnunum fyrir þá var Himmi á hótelinu að klára að henda í töskur og kom svo askvaðandi með 3 töskur með sér. Þegar flutningakallarnir voru farnir þá skelltum við okkur í mat (eftir allt erfiðið sjáið til) og svo á hótelið til að tæma það. Við tókum svo leigubíl heim þar sem við vorum með 4 töskur og 3 matvörupoka (þrátt fyrir að hafa farið með 4 fullar töskur áður í íbúðina). Við höfðum ekki langan tíma til að taka upp úr kössum og töskum þar sem við þurftum að fara að sækja að stelpurnar á leikskólann (gott að vera með þær HEILAN dag á leikskóla en þær eru samt búnar 2.30).
Þórunn María var alveg í skýjunum eftir þennan dag þar sem það var haldin afmælisveisla fyrir hana á leikskólanum. Hún fékk að ganga um stofuna og sýna myndir af sér síðan hún var 1, 2, 3 og 4ra ára og sýna hvar Ísland er og ýmislegt fleira. Hún skemmti sér að minnsta kosti svakalega vel. Stelpurnar voru vel spenntar að komast heim og hlupu báðar um íbúðina og réðu sér ekki fyrir kæti. Það var augljóst að þær voru jafnspenntar og foreldrarnir fyrir flutningunum. Dagurinn fór í að taka upp úr kössum, finna sængur og sængurver til að gera rúmin klár fyrir nóttina og svo fara aðeins út með stelpurnar að rölta um hverfið. Það voru því þreyttir og sælir krakkar og foreldrar sem sofnuðu þetta kvöldið.
Spenningurinn fyrir laugardeginum var ekki minn enda STÓRI afmælisdagurinn runninn upp. ÞM fékk pakka frá báðum ömmum og öfum og Þórhildi sem höfðu sent pakkana með okkur og frá Kollu sem hafði sent pakkann í pósti. Pakkinn frá Gunnari Geir og Fríðu beið okkar svo þegar við komum heim og pakkinn frá Maríu kom á mánudeginum. Fyrir utan þetta pakkaflóð þá fékk hún líka STÓRAN pakka frá foreldrunum en við vorum búin að ákveða að hún mætti velja sér hvaða dót sem er í Hello Kitty landinu sem við ætluðum að fara í. Eftir að hafa fóðrað okkur og klætt var stefnan tekin á lestarstöðina. Við þurftum að taka 2 lestar og tók ferðalagið alveg 1,5 tíma eða svo. En það var þess virði þegar við komum í landið. 5 hæðir innan húss sem er allt tileinkað Hello Kitty og félögum (öllum karakternum frá Sanrio). Við byrjuðum á því að fá okkur hádegismat. Matur stelpnanna kom í HK boxi og eftirmaturinn í HK glasi. Við fengum einhverja litla plastpoka með matnum svo við giskuðum á að boxin og glösin voru innifalin í verðinu og tókum þau með okkur (veit ekki enn hvort við vorum að stela eða ekki en barnið fer amk með HK nestiboxið sitt daglega í leikskólann með bros á vör J). Síðan var farið í RISA Hello Kitty búð þar sem allt mögulegt og ómögulegt var til. ÞM fann að sjálfsögðu stærsta kassann þarna inni og vildi fá hann - stórt hús fullt af húsgögnum og karakterum frá Sanrio. Við keyptum það ásamt nokkru öðru smálegu og fengum okkur svo skáp til að þurfa ekki að rogast með þetta um allan garðinn.
Eftir að hafa skoðað okkur vel um í garðinum þá fórum við í röð fyrir bátsferð. Bátsferðin tók einhverjar 10 mínútur og fór í gegnum heima allra vina hennar HK og auðvitað hennar sjálfrar. Þetta var rosalega flott og gaman, jafnvel fyrir stórar stelpur eins og mömmuna. Er samt ekki aaalveg viss um hve vel pabbinn skemmti sér... Síðan fundum við húsið hennar HK og skoðuðum það. Eftir að hafa gengið í gegnum það allt fengu krakkarnir að hitta HK sjálfa (á þessum tímapunkti var sú yngri búin að gefast upp og við mæðgur biðum fyrir framan eftir feðginunum). Barnið var víst vægast sagt start struck og fékk að láta taka mynd af sér með idol-inu sem pabbinn keypti svo handa henni. Þegar hér er komið við sögu voru báðir foreldrarnir og yngri gormurinn orðin dauðuppgefin en sú eldri vildi halda áfram. Því miður þá réðu víst 3 á móti 1, þrátt fyrir að þessi 1 átti afmæli. Við tók því lestarferð heim, stopp í bakaríi og svo heim að borða smá sætabrauð til að fagna afmælinu. Þetta var auðvitað mjög skrítinn afmælisdagur en ÞM var alveg svakalega ánægð með hann.
Sunnudagurinn hefði mátt vera rólegur en það var ekki hægt þar sem við vorum eitt stórt agenda - finna okkur sjónvarp!! En það er efni í næsta blogg....
12.2.2010
Dagarnir 2. - 5. feb
Jæja, þá erum við LOKSINS orðin nettengd, Ég er búin að skrifa 3 blogg og ætla að henda þeim inn núna, í kvöld og á morgun. Svo hendi ég líka inn myndum eftir smá svo say tuned! :)
Við vorum ekki búin að vera hér lengi þegar ég þurfti að mæta á vinnufundi. Hörður, yfirmaðurinn minn, kom frá Íslandi ásamt Michael frá UK og Marijönu frá Serbíu. Við héldum "Actavis" fund þriðjudaginn 3. febrúar til að undirbúa okkur fyrir fundina með Aska sem áttu að vera á miðvikudegi og fimmtudegi. Fundurinn var sem betur fer frekar stuttur (3 tímar) svo gat ég farið heim og hitt á stelpurnar (og Himma auðvitað), losnaði við að fara út að borða þennan daginn.
Daginn eftir var svo fundur nr. 2. Hann var allan daginn og var mjög mikilvægur og gagnlegur. Um kvöldið fórum við út að borða og þá var á boðstólum "Shabu Shabu". Þessi matur er þannig að við fáum mjög þunnt skorið kjöt og grænmeti sem er sett í pott fullan af sjóðandi heitu vatni sem er á borðinu fyrir framan okkur. Kjötið er soðið í ca 30-60 sek og svo smellt á diskinn, dýft í salt, pipar, edik og/eða sesamsósu og borðað. Ótrúlega gott og eins og vanalega var boðið upp á bjór og sake og alltof mikinn mat. Á fimmtudeginum var svo fundur nr. 3 en bestu fréttirnar fékk ég í byrjun dags þegar ég sá mail frá Himma þar sem hann sagði mér að báðar stelpurnar hefðu farið inn á leikskólann með bros á vör og enginn grátur. Yndislegustu fréttir sem ég gat fengið. En fundurinn þennan daginn var bara til hádegis og þá var farið út að borða og í þetta sinn var það Sukiyaki. Þá er eldað fyrir framan þig á heitri pönnu alls kyns kjöt og grænmeti og þetta er steikt upp úr soja sósu og borið fram í skál með hráu eggi. Hrrrikalega gott og maður át yfir sig að venju. Ég verð að fara að læra að hætta að borða ALLT sem er sett fyrir framan mig þegar ég fer svona út að borða. Manni er alltaf hálfillt eftir þetta allt saman. En það furðulega við þetta er að þessir pínu ponsu litlu menn geta borðað svona mikið, ég skil bara ekki hvar þeir koma þessu fyrir.
Eftir matinn fór ég á hótelið og hitti aðeins á stelpurnar og Himma nema hvað þær fóru bara í uppreisn við að sjá mig og létu öllum illum látum. Veit ekki alveg hvað gekk á en kannski var þetta vegna þess að þær vissu að ég væri að fara aftur. En mér fannst samt ógurlega gott að sjá þær aðeins áður en ég hélt af stað í næsta mat (þegar hér var komið við sögu var ég enn að springa ég var svo södd og ég gat ekki hugsað mér hvernig ég ætti að koma næsta mat niður). Síðasti kvöldmaturinn úti að borða var svo Kyoto style. Þá fengum við alveg heilan haug af alls kyns litlum réttum og sá matur var auðvitað svakalega góður (eins og vanalega). Með einni undantekningu þó. Á borðið var settur lítill diskur með litlum fiskbitum og ráðgjafinn okkar, Kaoru, klappaði og sagði að þetta væri uppáhaldið sitt, virkilegt treat og væri frá hans heimabæ. Ég tók því vænan bita á minn disk og setti hann allan upp í mig í einu. Ég var fljót að sjá eftir því þar sem áferðin og bragðið var með því verra sem ég hef smakkað. Þá er þetta fiskur sem er búið að "fermentera" (gerja?) í 3 ÁR! Ég get ekki lýst bragðinu en ég get sagt að það þurfti nokkra dágóða slurka af sake til að losna við bragðið úr munninum að ég tali nú ekki um alla mína sjálfsstjórn til að kyngja bitanum en ekki skyrpa honum út úr mér. Eftir þennan dýrindis mat þá fórum við á hótelið í einn drykk til að fara yfir fundi síðustu 2ja daga og kvaddi ég svo liðið og fór á mitt hótel. Mjög fegin að komast í hvíld því daginn eftir var flutningadagurinn mikli.
Það var eitt sem var öðruvísi í þessari fundahrinu en þeirri síðustu. Þegar ég kom í nóvember þá fór ég allnokkrum sinnum út að borða en aldrei þurfti ég að fara úr skónum. Fyrsta kvöldið núna þá fórum við úr skónum sem var allt í lagi þar sem ég var í nælonsokkabuxum. Daginn eftir var ég í buxum og bara á tásunum í skónum þar sem ég fann enga nælonsokka (farangurinn okkar í hrúgum í töskum á hótelinu) og það er ekkert ákaflega smekklegt að vera í íþróttasokkum (eða neon gulum/bleikum osfrv) í spariskónum. Ég ákvað að þetta hlyti nú að sleppa, við þyrftum varla að fara úr skónum aftur þann daginn en vá hvað ég hafði rangt fyrir mér. Í hádeginu þá byrjaði liðið að fara úr skónum og ég var svo heppin að vera með þunna íþróttasokka í töskunni minni sem ég gat smeygt mér í án þess að margir tækju eftir (hef nefnilega einhvers staðar lesið að það er ekki til siðs/dónalegt að vera sokkalaus). Um kvöldið ákvað ég að við gætum nú ekki mögulega þurft að fara aftur úr skónum en aftur hafði ég rangt fyrir mér. Sömu sokkarnir voru þó með í för í töskunni minni svo ég gat smeygt mér í þá en djísus - hverjar eru líkurnar á þessu???
Á meðan ég fékk allan þennan dýrindis mat og það var stjanað undir rassg* á manni þá var Himmi einn með stelpurnar og fengu þau sér McD annan daginn og Subway hinn daginn. Eins heppin og ég er að fá að prófa alls konar mat hérna á fínustu veitingahúsunum þá finnst mér ótrúlega leiðinlegt að Himmi fái ekki að prófa það líka. En hann kvartar aldrei þessi elska og er ótrúlega skilningsríkur á þetta allt saman. Ég átta mig alveg á hvað ég er heppin að eiga mann sem er tilbúinn til að koma hingað út með mér og hugsa um börnin okkar á meðan ég er á svona útstáelsi. Er ekki viss um að margir menn myndu þola þetta. En svona er maður nú vel giftur! J
Næsta blogg sem dettur inn mun svo fjalla um flutningana og afmælið mikla! J
7.2.2010
Örblogg
Er í vinnu að stelast til að blogga smá þar sem við erum ekki enn komin með netið heima. Ég hélt að við myndum fá tenginguna strax, skildist það á gaurnum sem er að hjálpa okkur í þessu en við fáum ekki kapalgaur heim fyrr en á laugardaginn (15. feb) svo við verðum ónettengd þangað til,
Vildi bara láta vita að flutningarnir gengu alveg súpervel. Kallarnir settu pappa og teppi upp um öll gólf og veggi til að passa íbúðina og settu allt á þá staði sem við báðum um. Þeir áttu líka að taka upp úr kössum en ég meikaði ekki að láta þá gera það svo ég ákvað að gera það bara sjálf (þeas að við myndum gera það sjálf). Við erum svona að koma okkur fyrir og erum komin mjög langt. VIð erum svakalega ánægð með íbúðina og allt saman svo lífið leikur við okkur (svona fyrir utan netskortinn).
Afmælið hennar Þórunnar Maríu var alveg brill (takk fyrir kveðjurnar allir) og skemmti hún sér svona freeeekar vel í Hello Kitty heiminum. Hún var ekki alveg tilbúin til að fara þegar foreldrarnir voru orðnir uppgefnir. Þá var nú gott að hafa eina litla stelpu sem var líka uppgefin sem ástæðu til að fara. Hún fékk svo köku með kertum í gær svo hún var alveg ofsalega ánægð með allt saman. Hún fékk sendar gjafir frá ÍSlandi og voru foreldrarnir extra ánægðir með gjöfina frá Gunnari Geir og co. þar sem hún innihélt líka nammi og Cherioos handa foreldrunum (og stelpunum líka auðvitað :)).
Stelpurnar eru að brillera á leikskólanum, þær eru farnar að fara inn með bros á vör og Þórunni Maríu fer svo mikið fram í enskunni. Hún er svakalega dugleg að spyrja hvað hitt og þetta þýði ásamt því að spyrja hvernig maður segir ýmislegt á ensku. Hún er einnig farin að syngja lög á japönsku og ensku svo hún verður örugglega búin að ná þessu áður en við vitum af.
Það kemur meira blogg næstu helgi og heill haugur af myndum svo þið hafið nóg að skoða og lesa þá.
Hef þetta ekki lengra að sinni þar sem ég þarf að fara að drífa mig.
Heyrumst um næstu helgi.
Vildi bara láta vita að flutningarnir gengu alveg súpervel. Kallarnir settu pappa og teppi upp um öll gólf og veggi til að passa íbúðina og settu allt á þá staði sem við báðum um. Þeir áttu líka að taka upp úr kössum en ég meikaði ekki að láta þá gera það svo ég ákvað að gera það bara sjálf (þeas að við myndum gera það sjálf). Við erum svona að koma okkur fyrir og erum komin mjög langt. VIð erum svakalega ánægð með íbúðina og allt saman svo lífið leikur við okkur (svona fyrir utan netskortinn).
Afmælið hennar Þórunnar Maríu var alveg brill (takk fyrir kveðjurnar allir) og skemmti hún sér svona freeeekar vel í Hello Kitty heiminum. Hún var ekki alveg tilbúin til að fara þegar foreldrarnir voru orðnir uppgefnir. Þá var nú gott að hafa eina litla stelpu sem var líka uppgefin sem ástæðu til að fara. Hún fékk svo köku með kertum í gær svo hún var alveg ofsalega ánægð með allt saman. Hún fékk sendar gjafir frá ÍSlandi og voru foreldrarnir extra ánægðir með gjöfina frá Gunnari Geir og co. þar sem hún innihélt líka nammi og Cherioos handa foreldrunum (og stelpunum líka auðvitað :)).
Stelpurnar eru að brillera á leikskólanum, þær eru farnar að fara inn með bros á vör og Þórunni Maríu fer svo mikið fram í enskunni. Hún er svakalega dugleg að spyrja hvað hitt og þetta þýði ásamt því að spyrja hvernig maður segir ýmislegt á ensku. Hún er einnig farin að syngja lög á japönsku og ensku svo hún verður örugglega búin að ná þessu áður en við vitum af.
Það kemur meira blogg næstu helgi og heill haugur af myndum svo þið hafið nóg að skoða og lesa þá.
Hef þetta ekki lengra að sinni þar sem ég þarf að fara að drífa mig.
Heyrumst um næstu helgi.
1.2.2010
Gleði og grátur
Helgin sem var að líða var alger snilld. Þar sem Þórunn María hafði verið svo dugleg á leikskólanum á föstudag þá var ákveðið að gefa henni verðlaun. Við ætluðum að kaupa úr handa henni (ég sá einhvers staðar á 2 þús kall) en þar sem það er erfitt að finna sama hlutinn aftur hérna þá fundum við ekkert úr að þessu sinni. Í staðinn var farið í 100 yena búð og keyptir Hello Kitty prjónar og bleikt naglalakk og barnið hefði ekki getað orðið ánægðari (þess má líka geta að PABBINN naglalakkaði svo dömuna á meðan mamman fór með HL í rúmið og gerði hann það betur en ég hefði getað gert). Eftir leikskólann skelltum við okkur í lestarævintýri og fórum að rölta í Yoyogi Park. Ég var svo vitlaus að ég hélt að maður gæti bara farið út á lestarstöðinni sem heitir Yoyogi og farið þar í garðinn en eftir að hafa labbað með fram lokaðri girðingu aaansi hreint lengi þá löbbuðum við til baka og tókum lestina eina stoppistöð til Harajuku þar sem ég vissi að við kæmumst í garðinn. ÞM fannst voðalegt sport að fá að labba í "skóginum" en ætlaði sko ekki að hætta sér út af stígnum af hættu við úlfinn sem hlyti að vera hérna. Enda voru foreldrarnir duglegir að ýta undir þá trú þar sem það má ekkert mikið labba út fyrir stíginn þarna. HL var líka alveg í essinu sínu og fékk að labba heilan helling sjálf, ekki bara sitja í kerru. Við kíktum aftur í Meiji shrine fyrst við vorum stödd þarna og það var alveg jafnæðislegt aftur. Síðast þegar við fórum var í nóvember á sunnudegi og þá var verið að fagna afmælum 3, 5 og 7 ára afmælum barna svo það var allt troðið þarna af uppádressuðum fjölskyldum. Núna var mjög fátt um manninn og yndislega rólegt andrúmsloftið. Það er amk mjög gaman að hafa prófað bæði. Við enduðum svo daginn á KFC en ÞM er búin að biðja um að fara á KFC síðan við komum út svo við urðum nú að verða við ósk hennar. Allt í allt voru þetta 4 lestarferðir og sú eldri hefði ekki getað verið sáttari.
Á laugardaginn fengum við svo lyklavöldin að nýju íbúðinni, freeeekar sátt við hana enn þá. Það var farið í gegnum helstu atriðin með okkur og ÞM fékk að velja sér herbergi og valdi hún einmitt herbergið sem ég hefði viljað að hún valdi (sem er fjær okkar herbergi svo HL getur verið nær). Eftir að hafa skoðað alla króka og kima og skrifað undir allt sem þurfti að skrifa undir þá skutlaðist gaurinn af leigumiðluninni með okkur til að sýna okkur lestarstöðina sem er næst okkur, svo til að sýna mér styttri leið af lestarstöðinni i vinnuna og að lokum á lestarstöð sem við þurftum að fara á til að fara í dýragarðinn. Eðalnáungi þar á ferð og hefur hann verið ótrúlega hjálpsamur í þessu öllu.
Með lestinni fórum við til Ueno og komumst að því að það er erfitt að bera fram Zoo til að Japanir skilji. Við gátum ekki séð almennilega hvernig væri best að komast í dýragarðinn af lestarstöðinni svo ég fór í fremsta leigubílinn og spurði "ZOO?" en gaurinn horfði bara á mig með álíka augum og ég horfi á þá sem reyna að tala japönsku við mig. Eftir að prófa 3 mism leigubíla og 10 mism framburð á orðinu þá loksins fann ég einn sem skildi mig og sagði mér að labba þetta. Við skildum af hverju þegar við beygðum fyrir hornið og komumst að því að þetta tók innan við 5 mín. Við komumst einnig að því að það er ekki bara dýragarður þarna heldur er svaka garður (park) fyrir framan. Þar eru m.a. leiktæki (tívolíleiktæki og róló leiktæki), stórt útisvæði, hof og margt fleira. Eftir að hafa nært okkur þá fórum við í dýragarðinn og okkur brá þegar það var rétt það sem ég las að það kostar bara 600 yen fyrri fullorðna í garðinn, ókeypis undir 12 ára og árspassi er á 2400 yen (ca 3400 ISK). Við vildum nú prófa garðinn áður en við keyptum árspassa en ég er nokkuð viss um að það verði gert næst. Það er alveg svakalega mikið af dýrum þarna en boy oh boy, Japanir greinilega eeeelska fuglana sína. Ég hef aldrei áður farið í dýragarð með jafnmörgum fuglabúrum. Reyndar finnst mér ekki gaman að skoða fugla en þetta var allt í lagi því það var svo mikið af öðrum dýrum þarna. Við náðum nú ekki einu sinni að skoða alveg allt en það er líka allt í lagi, við eigum eftir að koma þangað aftur - oftar en einu sinni og oftar en 2svar.
Við enduðum svo daginn á Tony Roma's og fengum auðvitað snilldarmat þar. Eftir hann var farið heim og stelpunum hent beinustu leið í rúmið þar sem þær voru uppgefnar. Himmi horfði á Frakkaleikinn en ég rotaðist og náði held ég fyrstu 2 mínútum ef svo miklu. Það voru sem sagt fleiri en stelpurnar þreyttir... Eftir þennan líka rosalega laugardag þá var því tekið rólega á sunnudag. Ég skellti mér í smá lestarferð með stelpurnar, langaði að ath hvort ég kæmist ein með þær báðar og það gekk bara furðuvel. Við fórum á lestarstöðina sem er næst húsinu okkar þar sem mig langaði að ath hvort ég rataði aftur heim frá henni. Fyrst stoppuðum við á rólóvelli sem er alveg við stöðina og fengu stelpurnar að leika sér þar. Svo labbaði ég nú bara beinustu leið að húsinu okkar (er svo klár sjáið til ) og stoppuðum þar á leikvelli sem er alveg við hliðina á húsinu og stelpurnar fengu að leika sér þar líka. Að lokum löbbuðum við upp á hótel aftur og er ÞM alger hetja að labba svona mikið hérna. Hún kvartar auðvitað yfir að hún sé þreytt, aðallega í brekkum, en hún kemst alveg furðulangt. Eftir að hafa farið í hvíld og tekið því mjög rólega þá tókum við hina leiðina. Við röltum aftur að húsinu okkar og í þetta skiptið með eina ferðatösku. Ætlum að reyna að vera búin að flytja mest af hótelinu áður en við fáum draslið okkar. Eftir að hafa stoppað pínu í húsinu þá fórum við í gönguferð um hverfið okkar og sáum snilldar take away sushi stað (verður eflaust mikið notaður), frábæra matvöruverslun og margt fleira sniðugt. Lestin var svo tekin heim og keyptar instant núðlur í kvöldmatinn. Við prófuðum 4 mism tegundir og allar voru þær svakalega góðar svo það er nokkuð ljóst að við munum grípa í þetta reglulega.
Þannig að dagarnir um helgina voru eins ólíkir og þeir geta orðið en það var líka allt í góðu, báðir alveg yndislegir og gott að fá góðan tíma með stelpunum eftir fyrstu leikskólavikuna. Þær fóru svo aftur í leikskólann í morgun og ákvað ég að fara ein með þær þar sem Himmi þarf að fara einn með þær næstu daga (ég verð á vinnufundum). Það gekk ekki alveg sem skyldi. ÞM sagði alla leiðina að hún vildi ekki fara á leikskólann (var reyndar það fyrsta sem hún sagði þegar hún vaknaði) en ég reyndi að eyða því tali. Svo þegar við komum þá var HL alveg til í að fara í inniskóna og labba inn en þegar hún sá hvert hún var komin þá fór hún að gráta. Þá kom kennarinn fljótt og tók hana upp og þá var allt í lagi, hún hætti amk að gráta mjög fljótt. ÞM var hins vegar mun minni í sér og endaði hágrátandi þannig að ég þurfti að taka hana upp, setja hana inn og loka svo hurðinni og hlusta á hana hágráta á mig. Þetta er það erfiðasta sem ég hef þurft að gera hérna og grét ég hálfa leiðina upp á hótel aftur. Það var rigning svo við Himmi gerðum mest litið en við fórum á Yoshinoya í dag sem er japönsk skyndibitakeðja sem ég hafði lesið um á íslensku bloggi. Veeeel sveittur staður (án gríns, var eins og gufubað þarna inni) en maturinn hrikalega góður - hrísgrjón með Mistery meat og grænt te með. Ekki var það verra að maturinn fyrir okkur bæði kostaði 760 yen! Við munum pottþétt fara aftur þangað, noookkrum sinnum. Þegar við náðum í stelpurnar þá kom í ljós að ÞM hafði skemmt sér mjög vel og svarið er alltaf að það hafi verið gaman á leikskólanum. Hún tók það nú samt fram að hún vildi ekki fara á morgun á leikskólann en þetta er alveg skiljanlegt hjá greyinu. Hún lærir líka ný ensk orð á hverjum degi og er orðin ótrúlega dugleg að spyrja okkur um hvað hitt og þetta sé á ensku. Hún er líka farin að hlusta á ensku teiknimyndirnar og spyr okkur reglulega hvað einhver orð þýða svo hún er farin að ná orði hér og þar.
Þar sem hún á afmæli á laugardag þá eigum við að koma með myndir af henni á leikskólann síðan hún var 1s, 2ja, 3ja og 4ra ára og það verður haldin veisla á föstudaginn. Ég er svooo fegin því auðvitað verður engin veisla heima að þessu sinni. Við fáum líka alltaf með okkur heim bók frá HL þar sem stendur hvað hún hefur verið að gera um daginn, hvernig hún sefur, borðar, pissar og allt activity. Hún fær alltaf alveg glimrandi umsögn svo það er ótrúlega gaman að fá að sjá hvað hún er að gera á daginn. Á morgun, miðvikudag og fimmtudag fer ég svo á fundi svo Himmi verður einn með stelpurnar á meðan. Hann er nú þegar farinn að elda eins og herforingi hér úti svo ég hef engar áhyggjur af honum enda stelpurnar rómaðar pabbastelpur. Það verður stuuuð að þurfa að hafa sig til á hverjum degi, svona þar sem allt er enn í ferðatöskum, en þetta reddast nú alveg. Ætli maður verði ekki bara pínu krumpaður! :)
Talandi um að hafa sig til. Mér fannst alveg merkilegt að meirihluti kvenna sem ég sá í dýragarðinum var actually á háum hælum og sumar á killer hælum (er að tala um 10-12 cm og mjóóóóa). Ég hreinlega skil ekki hvernig það er hægt að fara að þramma um í dýragarði á þessum skóm. Ég var alveg nógu þreytt að labba um í mínum Puma skóm. Svo eru allar (já ég segi allar) japanskar konur svo ótrúlega vel tilhafðar... alltaf. Það er sama hvar maður er, á hvaða tíma, alltaf eru þær í kápum, háum hælum, með make up-ið perfect og hárið í sama stíl. Það er alveg spurning um hvort ég verði orðin svona eftir 2 ár...
Jæja, þá er klukkan að nálgast hálf tvö hjá mér svo það er best að koma sér í rúmið aftur. Ég veit að þessi day to day blogg eru kannski ekki þau skemmtilegustu en mér finnst svo fínt að skrifa um hvernig dagarnir okkar eru, svona fyrst um sinn, þannig að maður geti lesið þetta aftur þegar við erum búin að vera hérna í smá tíma. Vona að þið fyrirgefið mér þetta og ég skal lofa að koma með aðeins innihalds meiri blogg þegar lengra líður.
Svo eins og ég sagði á Facebook, að þó að þið fáið fréttir frá okkur á blogginu þá er ekki þar með sagt að við séum ekki að hugsa heim. Þess vegna væri ótrúlega gaman að fá eins og einn tölvupóst öðru hvoru til að heyra hvað þið eruð að gera. Er ekkert að biðja um neinar langlokur, bara svona hvað er að gerast í hinu íslenska daglega lífi (takk mamma og María, æðislegt að fá þessa pósta).
Knúúúús yfir hafið.
28.1.2010
Allt að smella
Síðustu daga hefur maður verið nokkuð þreyttur. Við erum búin að þramma út um allt svo við tókum því bara rólega í gær. Stelpurnar eru að aðlagast ótrúlega vel í leikskólanum og sérstaklega Þórunn María. Hún knúsar mann bara bless, er soldið lítil í sér þegar hún er að labba inn en er í enga stund að hrista það af sér og fer bara kát inn. Hún er ekki mikið farin að leika við hina krakkana en hún er svo hrifin af öllu dótinu sem er þarna að henni er nokk sama eins og er. Hanna er búin að vera pínu erfiðari, eða minni í sér. Hún grætur í hvert skipti sem við skiljum hana eftir en fyrstu 2 dagana grét hún í 15 mínútur eða svo en í gær bara í 5 mínútur. Í gær náði hún meira að segja að sofa á leikskólanum, á dýnu með teppi innan um fullt af öðrum krökkum. Við vorum svona frekar hissa en auðvitað alveg í skýjunum. Eins og áður sagði þá þurfa þær að mæta með nesti í leikskólann. Þær borða morgunmat heima, nestið í hádeginu og svo kaffitíma þegar þær eru komnar heim aftur. Þær eiga svo að vera með brúsa með sér en þar sem þeir kostuðu hálfan handlegg í búðinni sem við sáum þá í þá ákváðum við að bíða bara eftir dótið okkar kæmi þar sem hún Þórunn María á allnokkra brúsa. En nei, nei, í gær komu þær heim með tösku merkta leikskólanum og svo hitabrúsa líka (eða kælibrúsa). Veit ekki hvort þær fengu þetta þar sem við erum svo vondir foreldrar að vera ekki búnar að senda þær í leikskólann með brúsa eða hvort allir krakkar fái svona. En alla vegna, þær fengu sinn brúsa svo nú eru allir kátir! :)
Núna er allt komið á hreint með húsnæðið okkar. Við fáum lyklana að því á morgun (laugardag) en þar sem ég verð á fundum á þri-fim í næstu viku þá fáum við ekki dótið okkar fyrr en á föstudag. Það er samt allt í lagi og stefnum við á að vera búin að koma dótinu sem við erum með hér, fyrir áður en við fáum húsgögnin. Það er svo ein snilldin enn. Við vorum að spá hvernig við ættum að bera allt draslið okkar upp í íbúð svo ég spurði flutningafyrirtækið hvort þau flytji húsgögnin inn í íbúð eða bara að húsinu. Svarið sem ég fékk var að þau flytja húsgögnin inn í íbúð, setja þau upp í hverju herbergi fyrir sig, eins og við viljum, taka upp úr kössunum og taka svo allar umbúðir aftur! :O Get ekki sagt að mér hafi þótt það neitt ákaflega leiðinlegt. Svo er gaurinn á leigumiðluninni að sjá um að láta tengja netið fyrir okkur svo það verði klárt þegar við flytjum því ekki getum við verið netlaus! :) Núna er bara eftir að kaupa sjónvarp og velja okkur áskrift en það virðist vera erfiðara en við héldum að fá góðan kapal. Það sem er í boði hér er ekkert til að hrópa húrra yfir og maður þarf að vera heimilisfang í UK eða US ef maður vill kapalsjónvarp frá þeim. En við hljótum nú að finna eitthvað út úr því.
Í gær fórum við að hitta japönsku kennara. Við byrjum í þar næstu viku þar sem ég er svo busy í næstu viku og stefnum á að fara 2svar í viku í 60-90 mín í senn. Við borgum fyrir 24 tíma til að byrja með og svo sjáum við til hvort við förum á frekara námskeið. Ég væri reyndar alveg til í það en Himmi vill bara geta reddað sér til að byrja með og svo kemur hitt bara hægt og bítandi. Ég er farin að hlakka nokkuð til og það verður gaman að læra tungumál sem er svona svakalega ólíkt okkar. Við verðum í hóptíma með 1-3 öðrum en til að byrja með verðum við sennilega bara 2 svo kennarinn getur meira að segja komið heim til okkar án aukagjalds. Maður á eflaust eftir að nýta sér það.
Þar sem ÞM hefur verið svona dugleg í leikskólanum þá lofuðum við henni því að við myndum fara með þær í dýragarðinn á morgun. Það er dýragarður í Ueno (hverfi í Tokyo) og hann er víst nokkuð stór og flottur. Það verður eflaust svakalega gaman svo um leið og við erum komin með lyklavöldin að íbúðinni okkar þá ætlum við að skella okkur í lestina þangað. Þórunn María ELSKAR að vera í lestum svo henni leiðist nú ekki að það er smá spölur þangað.
Þannig að hér gengur allt bara vel fyrir sig og allir að venjast breyttum aðstæðum. Við hlökkum auðvitað rosalega til að fá nýju íbúðina okkar og koma okkur fyrir þar svo við getum farið að komast í rútínu. Ég er eitthvað að reyna að vinna smá hér heima en það er bara svo assgoti erfitt þar sem manni finnst maður bara vera í fríi enn þá. En það kemur um leið og við erum komin í okkar eigið.
Ég kem örugglega til með að blogga á morgun um dýragarðsferðina og henda inn myndum þaðan. Þau ykkar sem ætlið að senda ÞM afmælisgjöf þá getið þið alveg sent hana á heimilisfangið okkar, við verðum komin með okkar nafn á póstkassann og það er Caretaker í húsinu 24 tíma sólarhringsins svo hann geymir bara pakkann fyrir okkur þangað til við komum.
Góða helgi
Núna er allt komið á hreint með húsnæðið okkar. Við fáum lyklana að því á morgun (laugardag) en þar sem ég verð á fundum á þri-fim í næstu viku þá fáum við ekki dótið okkar fyrr en á föstudag. Það er samt allt í lagi og stefnum við á að vera búin að koma dótinu sem við erum með hér, fyrir áður en við fáum húsgögnin. Það er svo ein snilldin enn. Við vorum að spá hvernig við ættum að bera allt draslið okkar upp í íbúð svo ég spurði flutningafyrirtækið hvort þau flytji húsgögnin inn í íbúð eða bara að húsinu. Svarið sem ég fékk var að þau flytja húsgögnin inn í íbúð, setja þau upp í hverju herbergi fyrir sig, eins og við viljum, taka upp úr kössunum og taka svo allar umbúðir aftur! :O Get ekki sagt að mér hafi þótt það neitt ákaflega leiðinlegt. Svo er gaurinn á leigumiðluninni að sjá um að láta tengja netið fyrir okkur svo það verði klárt þegar við flytjum því ekki getum við verið netlaus! :) Núna er bara eftir að kaupa sjónvarp og velja okkur áskrift en það virðist vera erfiðara en við héldum að fá góðan kapal. Það sem er í boði hér er ekkert til að hrópa húrra yfir og maður þarf að vera heimilisfang í UK eða US ef maður vill kapalsjónvarp frá þeim. En við hljótum nú að finna eitthvað út úr því.
Í gær fórum við að hitta japönsku kennara. Við byrjum í þar næstu viku þar sem ég er svo busy í næstu viku og stefnum á að fara 2svar í viku í 60-90 mín í senn. Við borgum fyrir 24 tíma til að byrja með og svo sjáum við til hvort við förum á frekara námskeið. Ég væri reyndar alveg til í það en Himmi vill bara geta reddað sér til að byrja með og svo kemur hitt bara hægt og bítandi. Ég er farin að hlakka nokkuð til og það verður gaman að læra tungumál sem er svona svakalega ólíkt okkar. Við verðum í hóptíma með 1-3 öðrum en til að byrja með verðum við sennilega bara 2 svo kennarinn getur meira að segja komið heim til okkar án aukagjalds. Maður á eflaust eftir að nýta sér það.
Þar sem ÞM hefur verið svona dugleg í leikskólanum þá lofuðum við henni því að við myndum fara með þær í dýragarðinn á morgun. Það er dýragarður í Ueno (hverfi í Tokyo) og hann er víst nokkuð stór og flottur. Það verður eflaust svakalega gaman svo um leið og við erum komin með lyklavöldin að íbúðinni okkar þá ætlum við að skella okkur í lestina þangað. Þórunn María ELSKAR að vera í lestum svo henni leiðist nú ekki að það er smá spölur þangað.
Þannig að hér gengur allt bara vel fyrir sig og allir að venjast breyttum aðstæðum. Við hlökkum auðvitað rosalega til að fá nýju íbúðina okkar og koma okkur fyrir þar svo við getum farið að komast í rútínu. Ég er eitthvað að reyna að vinna smá hér heima en það er bara svo assgoti erfitt þar sem manni finnst maður bara vera í fríi enn þá. En það kemur um leið og við erum komin í okkar eigið.
Ég kem örugglega til með að blogga á morgun um dýragarðsferðina og henda inn myndum þaðan. Þau ykkar sem ætlið að senda ÞM afmælisgjöf þá getið þið alveg sent hana á heimilisfangið okkar, við verðum komin með okkar nafn á póstkassann og það er Caretaker í húsinu 24 tíma sólarhringsins svo hann geymir bara pakkann fyrir okkur þangað til við komum.
Góða helgi
26.1.2010
This and that
Langar að deila nokkrum af upplifunum okkar hér í Landi hinnar rísandi sólar.
Úlpur karlmanna: Flestir jakkafataklæddu karlmennirnir eru í svörtum síðum frökkum sem er auðvitað bara alveg sjálfsagt þar sem það eru bara um 5°C hér á morgnanna áður en sólin nær að hita allt upp. Það er hins vegar annað mál með hina. Þeir sem ekki eru jakkafataklæddir eru oftast í úlpum og þá dúnúlpum með loðhettu. Þeir eru ekki feimnir við að tjá sig með litum, tja eða tjá sig furðulega. Ég hef séð menn í svörtum úlpum, metallic bláum úlpum, dökkfjólubláum og svo skærbleikum (nkl eins úlpu og Hanna Lilý á). Fyrst þegar við sáum bleika úlpu á karlmanni þá sprungum við úr hlátri og héldum að maðurinn væri bara þroskaheftur. Svo kom í ljós að svo var ekki, karlmenn ganga bara í þessu og gera það með höfuðið hátt. Ég sé ekki einn gagnkynhneigðan, íslenskan karlmann gera hið sama. En það fyndna er að við erum bara búin að vera hér í viku og maður er strax hættur að spá í þetta.
Brauðið: Það sem hefur komið soldið mikið á óvart er að eins mikið og Japanir virðast hugsa um línurnar þá er eina brauðið sem er til svooo hvítt að Larry Bird liti út fyrir að vera tanaður í drasl við hliðina á því. Það er svo mjúkt að maður gæti hoppað á því og ég veeeit ekki hversu mikið af rotvarnarefnum er í því til að láta það vera svona mjúkt. Við fórum í bakarí í dag þar sem ég var viss um að maður fyndi nú gróft brauð þar en allt kom fyrir ekki, eintóm sætabrauð og hvítt brauð í boði. Ekki að manni finnist hvítt brauð vera vont en maður vill helst senda stelpurnar með hollt nesti á leikskólann. Í dag fórum við svo í "international supermarket" og þar fundum við gróft brauð (lítill hleifur kostaði ekki nema 500 ISK) svo stelpurnar fá amk gróft brauð í nestið á morgun.
Lestarkerfið: Lestarkerfið hérna er alger snilld að öllu leyti nema einu; í hvert skipti sem maður skiptir um lest þá þarf að borga. Þeas við erum með kort sem maður stimplar sig inn með, stimplar út á nýju lestarstöðinni þar sem gjald er tekið af, stimplar inn aftur fyrir nýju lestina og svo er tekið annað gjald þegar maður stimplar sig út. Þá gildir einu hvort maður hafi farið 1 stöð eða 20. Í dag fór ég t.d. í vinnuna frá leikskóla stelpnanna og þar labbaði ég á eina stöð, tók lestina eina stoppistöð, skipti þar um og tók aðra lest þaðan bara eina stoppistöð í vinnuna. Þetta kostaði ca 2svar sinnum meira en að fara 2 stöðvar í sömu lestinni. Hélt að lestarkerfið væri bara sameiginlegt og það skipti bara máli hversu margar stöðvar eða svæði þú ferð en svo er víst ekki hér. En þetta er líka það eina sem ég hef út á það að setja, það er ótrúlega auðvelt að læra á það en maður þarf soldið að gera ráð fyrir öllum tímanum sem tekur að labba á stöðvarnar og inni á stöðvunum, stundum eru hátt í 500 m í útganginn manns! ;)
Matarinnkaup: Fyrir utan leitina að æta jógúrtinu og hvíta brauðið þá er fínt að versla hérna. Málið er að það er bara assgoti dýrt. Maður venst því eflaust fljótt þegar maður fer að fá borgað í yenum en eins og er þá er maður enn að breyta öllu yfir í krónur og þetta er bara soldið dýrara en heima (amk í Bónus). Ávextir og grænmeti eru furðudýr miðað við að þetta er ræktað hér í landinu (geri ég ráð fyrir amk) og svo er mjólkin alveg kapituli út af fyrir sig, 3-400 ISK fyrir 1 ltr af mjólk. Merkilegur andskoti en hei, maður venst þessu og sumt er alveg hrikalega ódýrt og girnilegt, t.d. allt kjöt og fiskur. Það er líka gaman að versla hérna og ég hlakka til að fara í búðina þegar við erum flutt, án stelpnanna, og gefa mér bara góðan tíma í að skoða allt og kaupa.
Upside down: Það er allt öfugt hérna. Þegar hér er dagur er nótt heima og öfugt. Japanir keyra ÖFUGUM megin á götunum (já - við keyrum on the right side so they drive on the WRONG side). Himmi sofnar snemma og vaknar snemma á meðan ég sofna seint og vakna seint! Hélt að það myndi ALDREI gerast! :) Að vísu gæti handboltinn haft áhrif þar sem Himmi er alltaf að vakna til að horfa á leiki en þá daga sem ekki eru leikir þá er Himmi samt að sofna á undan mér. Speeeees.
Dagurinn var annars frábær eins og þið getið séð á færslunni hans Himma hér að neðan. Á morgun er stefnan að hafa þær til 2.30 og það verður spennandi að sjá hvernig það gengur. Maður þarf allt í einu að undirbúa nesti svo stelpurnar fengu nýtt nestisbox í dag. Nestisboxin eru að vísu pínulítil og Himmi hafði það á orði í dag að stelpurnar yrðu svangar í 2-3 ár. En þær eru nú bara í tæpa 6 tima á leikskólanum svo þær borða bara vel á morgnanna, kaffinu og kvöldin og þá nær Hanna eflaust að halda bumbunni sem hún er svo stolt af! :)
Meira síðar og munið að lesa hvað við eigum ótrúlegar duglegar stelpur í færslunni hér að neðan!
26.1.2010
Stoltir foreldrar
Í dag fóru stelpurnar á leikskólann og það sem meira var að þær voru skildar eftir í tæpa þrjá klukkutíma. Þórunn María fór í raun strax að leika sér með hinum krökkunum á meðan Hanna var ekki alveg eins sátt og systir sín. Hún fór að hágráta þegar ég laumaði mér út og heyrði ég hana gráta í einhverjar mínútur áður en ég fór út úr byggingunni. Inga þurfti að fara í vinnuna til að skanna einhver skjöl á meðan ég nýtti tímann í sólinni til að spóka mig um hverfið og drekka kaffi. Um 11.30 þá skottaðist ég á leikskólann aftur til þess að sækja stelpurnar en þá var mér sagt að þær væru rétt ókomnar úr garðinum. Þær fóru nefnilega í leikgarð í nágreninu með öllum krökkunum. Ég beið pollrólegur eftir að þær kæmu aftur og í þann mund sem Inga kom til baka mættum við krakkaskaranum með Þórunni Maríu og Hönnu Lilý innanborðs. Þórunn hélt í band eins og hinir krakkarnir en Hanna Lilý labbaði með einum kennaranum. Og það sem bræddi foreldrahjörtu var að þær voru báðar skælbrosandi. Hanna grét í ca. 20 mínútur eftir að við fórum og síðan var hún byrjuð að leika sér eins og engin væri morgundagurinn. Þvílíkur léttir verð ég að segja. Á morgun verða þær líklega allan daginn og því er eins gott að finna eitthvað nesti handa þeim í dag.
Þegar við vorum búin að sækja stelpurnar þá ákváðum við að gera enn eina tilraunina til þess að finna íbúðina okkar. Ég rakst nefnilega á gott kort af hverfinu á meðan ég beið eftir stelpunum aðeins fyrr og því hafði ég sterklega á tilfinningunni hvert skildi halda til að finna íbúðina. Við röltum af stað og eftir smástund vorum við fyrir framan framtíðarhúsnæðið - þvílíkt snilld. Og gönguleiðin frá leikskólanum að íbúðinni var frábær. Mikið að sjá, góður göngustígur og vorum við í ca.10 mínútur að labba þetta. Eftir að hafa fundið íbúðina þá héldum við af stað heim með viðkomu í bakaríi sem var frekar girnilegt.
Þegar Hanna er búin að leggja sig þá munum við halda til Hiroo. Því við þurfum að kaupa nestibox handa stelpunum ásamt einhverri málningarsvuntu því það er víst möst að eiga svoleiðis á leikskólanum. Það er mikið málað og ekki vilja kennararnir fá málningu í fötin. Síðan ætlum við bara að spóka okkur aðeins um eins og við höfum gert á hverjum degi síðan við komum út.
Veðrið í dag hefur verið frábært. Ætli það sé ekki um 13 gráður og sólin hefur verið á lofti í allan dag.
Bottom line með þessum línum er að hrósa stelpunum. Það þarf engin að segja mér það að það sé auðvelt að ganga í nýjan leikskóla í nýju landi. Auðvitað hefur fullt af fólki gengið í gegnum það sama og við erum að gera núna og þetta mun taka tíma. En Þórunn María hefur samt sem áður komið okkur pínulítið á óvart. Hún er svo jákvæð hvað þetta varðar og er svo dugleg að spjara sig að það nær ekki nokkurri átt. Við vissum að hún væri opin og allt það en samt....Hún er búin að vera æði sem auðveldar okkur lífið ansi hreint mikið. Hanna er auðvitað mun yngri og ætti því að vera auðveldara fyrir hana en það er samt ekkert sjálfgefið. Hún skilur jafnlítið og Þórunn í ensku og japönsku og því er þetta mikil breyting fyrir hana líka. Þær rokka mesta þessar stelpur.
Fróðleiksmoli dagsins:
Einn mesti kosturinn við að vera í mikilli mannmergð er að það mun engin ásaka þig fyrir að prumpa.
Einn mesti kosturinn við að vera í mikilli mannmergð er að það mun engin ásaka þig fyrir að prumpa.
25.1.2010
Leitin ógurlega að jógúrtinu
Í dag þurfti ég að stilla klukku í fyrsta skiptið síðan ég kom til Japan. Þar sem við höfum verið að fara seint að sofa og vaknað snemma þá var ekki auðvelt mál að vakna allt í einu kl. 7.30!! En það tókst og við vöktum stelpurnar sem fengu sér morgunmat, fóru í ný föt og út fórum við. Þar sem við rötum ekki á leikskólann þá tókum við leigubíl og sáum þá að við hefðum actually gengið fram hjá leikskólanum þegar við vorum að leita að honum á föstudag, horfðum bara svo mikið í hina áttina að við tókum ekki eftir honum! :) Það var byrjað á því að taka hitann á stelpunum (án gríns) og svo fengum við að fara inn með þær þar sem þær voru hitalausar. Við vildum vera með þeim allan daginn í dag og settumst því bara út í horn og hjálpuðum þeim ef þær báðu um, annars reyndum við að leyfa þeim að gera það sem þær vildu og hlýða kennurunum (segi reyndum þar sem Himma gekk muuun betur með þetta en mér sem vil ALLTAF vera að skipta mér af),
Í dag var sérstakur dagur þar sem það vantaði einn kennara og ein kom seint ásamt því að breskur pabbi kom og sagði krökkunum frá Bretlandi (og breskur var hann)! Við vorum í ca 2 tíma og drifum okkur svo heim með stelpurnar þar sem Himmi var orðinn eitthvað hálfslappur. En þetta gekk alveg ótrúlega vel. Himmi fór upp með Þórunni á sína deild og þar litaði hún íslenska fánann og þegar hún þurfti að láta ydda lit þá labbaði hún til kennarans, sýndi honum litinn og hann rétti henni yddara (það er sem sagt mjög mikið ýtt undir sjálfstæði í þessari stefnu). ÞM kvartaði bara yfir að fara heim strax þegar við fórum svo við lítum á það sem gott merki um að henni eigi eftir að líka vel þarna. Auðvitað getur komið bakslag/slög en við tökum bara á þeim þegar og ef þau koma. Dagurinn var sem sagt alveg ágætur fyrir utan magapíluna sem Himmi fékk. Ég fór því aðeins út að labba með stelpurnar til að gefa honum smá break en þar sem ÞM er búin að vera labbandi alla undanfarna daga þá vildi hún ekki labba of langt greyið svo við létum ca klst nægja. Svo voru eldaðar pulsur og pasta með tómatsósu í kvöldmatinn og borðuðu stelpurnar ákaflega vel. Eins og sést þá erum við alveg að missa okkur í japanskri matargerðarlist og ég veit að stelpurnar verða orðnar japanskar á nóinu! :P Svona án gríns þá erum við aðallega að reyna að koma mat ofan í þær þar sem þær eru enn að venjast því að fá ekki sama mat og heima. Japanski maturinn kemur fyrr eða síðar hjá þeim (sennilega fyrr hjá HL en ÞM).
Talandi um mat (og titilinn á færslunni) þá er ekki þrautarlaust að finna jógúrt hér úti. Fyrsta daginn keyptum við þessa fínu bleiku jógúrt en hún reyndist vera svona hlaupkennd (álíka og Pasqual jógúrtin bara enn hlaupkenndari) með próteinjarðaberjabragði (svona gervi) og því var henni hent. Næst var jógúrtin hlaupkennd, hvít með rauðu í botninn svo í ruslið fór hún. Þriðja var líka bleik og hlaupkennd þannig að hennar örlög voru þau sömu og þeirra fyrri. Sú fjórða lofaði góðu þegar hún var hrist en var víst vínberjajello (hlaup). Ég hélt að ég væri að kaupa bláberjajógúrt en greinilega þarf ég að læra að þekkja berin mín betur. Sú fimmta var flott, venjuleg bláberjajógúrt... EN með bláberjum í og þar sem stelpurnar borða ekki jógúrt með "kekkjum" þá hlaut hún sömu örlög og hinar fyrri. Núna er ég með 2 candidata inni í ísskáp og það verður spennandi í fyrramálið að sjá hvort það sé í lagi með aðra hvora, annars höldum við bara áfram að reyna. Sama má segja um mjólkina; Ég hef fundið feita "Nýmjólk" (3.6%) og vatns "undanrennu" (0.1%) en ekkert þar á milli. Mér var bent á að googla þetta bara og ég held að ég prófi það bara núna. :)
En við erum bara bjartsýn á framhaldið og á morgun verða stelpurnar skildar eftir í 2-3 tíma og það verður spennandi að sjá hvernig það gengur. Ég þarf að skondrast í vinnuna til að reyna að redda einhverjum pappírum til að við getum fengið gáminn til okkar og þar með búslóðina og vonandi gengur það smurt fyrir sig. Gámurinn á að koma til landsins á morgun og við eigum að fá íbúðina á laugardag svo þetta er allt að koma hjá okkur. Læt vita á morgun hvernig gekk með stelpurnar þegar við skildum þær eftir.
Já og ég sá japanskan dverg í dag - just thought you should know! :P
24.1.2010
Auglýsingar í Japan
Varð að bæta smá við á meðan ég man. Japönum leiðast ekki auglýsingar, þær eru ansi margar, langar og fjölbreyttar. Þeir eru greinilega mikið að spá í þyngdinni þar sem það er endalaust verið að auglýsa leiðir til að grenna sig. Eitt af því er auglýsing fyrir einhverja teygju sem við sjáum hér nokkrum sinnum á dag og allir í auglýsingunni eru þvílíkt kátir með niðurstöðuna. Það er auðvitað erfitt að lýsa þessu en við reynum okkar besta að finna hana á youtube og skella hér inn. Svo sáum við endalaust af brennslutækjum fyrir heimilið í Akihabara í gær. Þar á meðal "wild bull", þeas svona sæti þar sem þú situr, heldur í með annarri hendinni og það fer á fullt. Og fullt af öðrum tækjum, bæði sem við þekkjum vel og sem við höfum aldrei séð áður.
Það er ekki nema von að Japanir séu svona grannir, þeir eru greinilega obsessed af útlitinu. Sérstaklega yngra fólkið, strákarnir eru með hárgreiðslur sem taka örugglega hátt í klukkutíma, támjóum skóm, þröngum buxum osfrv. Stelpurnar eru skrautlegar eins og áður sagði en þær sem eru ekki svona ýktar eru samt sem áður stífmálaðar, með blásið/sléttað/krullað hár og allar í fínum fötum. Þeir eru örugglega mjög hneykslaðir á okkur Himma að vera svona ótilhöfð og ekki 29 kg! :)
That's all for now. Var að henda inn myndum bæði hér og á barnaland (sömu myndir að mestu nema ég setti annað albúm á barnaland með myndum frá byrjun janúar á Íslandi). Nú getið þið aðeins kíkt á lífið okkar hér í Japanaveldi! :)
24.1.2010
What a difference a day makes
Þar sem Himmi hefur greinilega enga þörf til að tjá sig hér þá held ég bara áfram að blaðra! :) Í gær skelltum við okkur í Akihabara (eftir mjög svo erfiða nótt) og röltum þar um rafeindahverfið(electric town). Við fórum inn í heilan helling af verslunum en 90% þeirra selja BARA tölvur og síma. Markmiðið með ferðinni var að finna sléttujárn handa mér og rakvél handa Himma svo það reyndist aðeins erfiðara en við héldum. Ég fann að vísu sléttujárn mjög fljótlega en kallinn er kresinn á rakvélar og fann ekki neina sem hentaði svo leitin hélt áfram. Sléttujárnið á að virka bæði á blautt hár og þurrt hár svo ég er mjööög spennt að prófa það á blautt hár. Ég er ekki aaaalveg að treysta á að það brenni ekki hárið af manni en hei - hvað gerir maður ekki til að prófa nýja tækni??? Þetta er Vidal Sassoon tæki svo ég fer bara í mál við þá ef hárið fer af, þeir ættu að hafa efni á því (Íris - aldrei að vita nema að draumurinn þinn rætist...)! :) Ení - hú, við vorum að fara til baka á lestarstöðina án rakvélar þegar við ákváðum að prófa eina búð í viðbót. Og OMG - við fundum þar rakvél og margt fleira, ég hugsa að öll raftæki, ásamt öllu sem þú gætir mögulega notað með þeim, voru til þarna. Við Himmi þurfum pottþétt að fara þangað aftur þegar stelpurnar eru farnar á leikskólann og eyða eins og nokkrum klst þarna. Einnig sáum við 52" sjónvarp og ég held að það þýði ekki að kaupa neitt minna fyrir kallinn ef ég ætla að hafa hann ánægðan hér í Japan! :)
Stelpurnar voru svona frekar þreyttar í gær og við líka þannig að dagurinn var kannski ekki eins frábær og hann hefði getað orðið. Þær fóru því í rúmið milli 8 og 9 og viti menn - Þórunn svaf til tæplega 11 (vaknaði bara í ca hálftíma þegar hún þurfti að pissa um 00.30) og við Hanna sváfum til 11.30, þegar við vorum vaktar. Hanna var hins vegar órólegri og vaknaði soldið en var alltaf dugleg að sofna aftur, var ekkert organdi lengi en vildi mikið koma upp í og hún er soldið óróleg í svefni, mikið að brasa. Þannig að dagurinn í dag var MIKLU betri en dagurinn í gær, allir útsofnir og kátir (tja kallinn var ekki vel útsofinn þar sem hann vaknaði kl. 4 til að horfa á Ísland rústa Dönum en það var self-inflicted). Við fengum okkur aðeins að borða hér heima og svo skelltum við okkur í lestina til Shinjuku sem er RISAverslana- og skemmtanahverfi hérna. Við lofuðum Þórunni að hún fengi ný föt fyrir leikskólann til að gera hana soldið spennta fyrir leikskólanum. Við fórum því í H&M þar sem við tæmdum Hello Kitty lagerinn á einu bretti. Þær fengu 3 mismunandi Hello Kitty dress ásamt Hello Kitty húfum, vettlingum, nærfötum og inniskóm. Þórunn María var alveg í skýjunum og eftir að hún fékk nýju leikskólatöskuna þá sveif hún um. Við skelltum okkur á ítalskan stað og fengum okkur pasta og pizzu og borðuðu stelpurnar ótrúlega vel. Þær hafa nefnilega ekki verið að borða neitt of vel hérna úti, sérstaklega ekki Hanna. Það batnar samt örugglega um leið og maður verður búinn að flytja og kaupa almennilega inn og svona. Eftir að við komum heim þá var Þórunn María með tískusýningu þar sem hún varð að máta ÖLL fötin, þ.á.m. nærfötin! :) Allt passaði alveg glimrandi vel og var hún í skýjunum með þetta allt saman. Þessi fatasýki byrjar greinilega snemma hjá sumum...
Á morgun er svo fyrsti leikskóladagur stelpnanna, við verðum að taka leigubíl þangað þar sem við rötum ekki bofs. Vonandi getum við svo labbað eða tekið lestina til baka. Það verður gaman að sjá hvernig stelpurnar bregðast við og vonandi gengur allt bara vel. Ég þarf svo að rúlla í vinnuna og fá að skanna inn nokkra pappíra til að reyna að ganga frá öllu í sambandi við gáminn og vonandi tekur það ekki of langan tíma. Aldrei að vita nema að ég taki familíuna með og sýni þeim vinnustaðinn. Svo verðum við sennilega í rólegheitum þar sem stelpurnar þurfa nú að átta sig á nýja leikskólanum og fá að melta þetta aðeins.
María systir var að spá í mannlífið hér í Tokyo og ég veit eiginlega ekki hvernig ég á að lýsa því öðruvísi en að það sé fjölskrúðugt, Þegar við vorum hér síðast þá vorum við í Ginza sem er dýrasta hverfið hér í Tokyo. Þá sá maður varla annað en jakkafataklædda menn og konur í drögtum. Núna erum við í Roppongi sem er meira túristahverfi og verslunar-skemmtanahverfi. Auðvitað er allt fullt af jakkafataklæddum mönnum en það er líka fullt af alls kyns öðru fólki og mun meira af ferðamönnum (tja amk hvítu fólki). Það eru mjög margir með andlitsgrímur á sér og maður hættir að taka eftir þeim, þeas auðvitað sér maður það en finnst það ekkert afbrigðilegt. Maður sér líka reglulega stelpur klæddar í street tískunni hér í Japan sem þýðir háir sokkar og/eða há stígvél, mjög stutt pils, helst með nógu mikið af tjulli undir, tíkó í hárinu og MEGAmikið makeup! Þórunni Maríu leiðist það nú ekki og finnast stelpurnar vera svakalegar skvísur. Ég tók einmitt mynd af einni svona stelpu í lestinni í dag og hún var líka með grímu svo þið getið fengið að sjá allt á einni mynd (reyndar ekki nærmynd þar sem ég þóttist taka mynd af Himma og Hönnu í lestinni og hún sat við hliðina á þeim). En já, við sjáum sem sagt allar tegundir af fólki og MIKIÐ af því, það er fólk bókstaflega alls staðar en það truflar mann furðulítið og Þórunn María veit bara að hún verður að leiða okkur fast þegar við erum á svona mannmörgum stöðum.
Þetta er því barasta allt á uppleið hjá okkur og allir bara nokkuð kátir. Við erum þó ekki enn búin að finna jógúrt sem stelpurnar geta borðað því þetta er allt svona "gelatínu/hlaup" jógúrt og þeim klígjar bara við því. En við höldum ótrauð áfram og ég er viss um að við endum á að finna eitthvað sem þeim finnst gott.
Ein pæling að lokum - það er mjög óheppilegt að kallast Himmi þar sem i og o eru hlið við hlið á lyklaborðinu og ég ætla ekki að lýsa því hversu oft ég hef óvart ýtt á o í staðinn fyrir i. Það kemur sér vel að ég les alltaf yfir bloggið áður en ég pósta því, annars er hætt við að kallinn minn yrði ekkert alltof ánægður með frúna.
Kem inn á morgun með blogg um hvernig fyrsti leikskóladagurinn var! :)
Knús yfir hafið á ykkur öll!
22.1.2010
Var kannski fullbjartsýn
Það verður að segjast að í gær þegar ég skrifaði færsluna þá var ég fullbjartsýn á að stelpurnar væru bara farnar að sofa. Þær vöknuðu upp úr miðnætti og Þórunn sofnaði aftur um 5.30 og Hanna um 6.30. Við vorum því alveg gríðarlega hress í nótt. Þetta var kannski líka soldið okkur að kenna þar sem við vorum að reyna að láta þær 2 vera saman í herbergi. Það eina sem það hefur upp á sig er að þær vekja hvora aðra ef önnur vaknar og því endar þetta bara í einhverju rugli. Það var því ákveðið að núna myndu þær sofa hvor í sínu herbergi og við skiptum okkur bara niður á milli þeirra. Í þessum skrifuðu orðum vaknaði svo Hanna svo ég varð að taka pásu á bloggeríi til að koma henni aftur niður. Þetta er alveg ákaflega hressandi!!
Ení hú - þar sem það var sofnað seint þá vöknuðum við líka seint. Himmi vaknaði að vísu um 9 leytið við Hönnu og gat ekki sofnað aftur en ég svaf til 11 og stelpurnar til ca 12. Við hættum við að kíkja á leikskólann þar sem það er útivera og hvíld eftir hádegið og því lítið fyrir stelpurnar að skoða. Í staðinn þá var eldaður hér hádegismatur (spælegg og nautabeikon! Spes en alveg ágætt) og svo skelltum við okkur út úr húsi. Taskan góða var þá loksins komin og fengum við aldeilis bætur fyrir seinkunina, 3x25 evru afsláttur af næsta flugi með KLM! Við erum auðvitað ekkert á leiðinni að fljúga með þeim svo bæturnar eru basically engar. En, taskan skilaði sér og var ég ansi glöð að sjá snyrtiveskið mitt. En já - út úr húsi fórum við og tókum lestina í hverfið okkar. Lestin sem við tókum er ansi langt neðanjarðar og því nokkrir stigar sem við þurftum að fara í með kerruna. En þetta hófst allt að lokum og var ÞM alveg í skýjunum með að fara loks í lest. Við löbbuðum verslunargötuna í hverfinu okkar og keyptum þar teppi handa HL á leikskólann (fyrir hvíldina) og strigaskó á Þórunni. Svo löbbuðum við um allt en okkur tókst samt ekki að finna húsið okkar né leikskólann. Enda verður bara tekinn leigubíll í leikskólann á mánudag og svo labbað til baka.
Við löbbuðum um allt og enduðum á að labba alla leiðina upp á hótel aftur. Þegar við komum voru stelpurnar alveg á útopnu svo eftir ca klst þá gafst ég upp og ákvað að fara með þær aftur út að labba og gaf Himma þá smááá frið fyrir sig (bóndadagurinn sjáið til). Við röltum um allt, ég fann pósthúsið svo ég komst í hraðbanka (eiginlega bara hraðbankar á pósthúsum taka erlend kort), fór í deli verslun sem var svona frekar dýr. Þar keypti svooo sæta banana (monkey banana) sem eru alveg pínku ponsu litilir og stelpurnar voru svona frekar hrifnar af. Svo tókst mér að versla í matinn og því fórum við heim og ég eldaði fyrstu kvöldmáltíðina í Japan. Hún var kannski ekkert spes þar sem við erum ekkert að drukkna í sósu og kryddúrvali (sojasósan sem ég keypti var EKKI góð) en hei, þetta var matur og mun ódýrara en að borða úti. Svo var stelpunum hent í rúmið og við Himmi sofnuðum í sitt hvoru rúminu með stelpunum. Þegar ég vaknaði tæplega tíu ákvað ég að kíkja aðeins fram en auðvitað vaknaði Hanna eins og áður sagði. Vona bara að ég nái að færa hana í sitt rúm, það er svo assgoti leiðinlegt að sofa með hana upp í.
En þessir fyrstu dagar hafa sem sagt tekið vel á. Við erum öll ferlega þreytt og rugluð og þráðurinn í mér er styttri en hárið á Himma. Ég er að reyna að róa mig niður og átta mig á að þetta sé bara þreytan en það er bara soldið erfitt stundum. Ég vona bara að stelpurnar sofi betur í nótt svo við getum farið að snúa við sólarhringnum, Ég hafði einhvern veginn ekki áttað mig á hversu erfitt þetta yrði með jet-lagið og stelpurnar. Ég hafði bara hugsað um flugið og hversu erfitt það yrði en restin hélt ég að kæmi að sjálfum sér. Þetta hefur því verið smá sjokk að lenda í þeim svona pirruðum og þreyttum en vonandi fer þetta að koma núna. Við höldum amk áfram að reyna að snúa við sólarhringnum og það tekst auðvitað að lokum, bara vonandi fyrr en síðar.
Á morgun ætlum við sennilega í lengri lestarferð og alla leið til Akihabara. Það er rafeindahverfið hér í Tokyo og mig bráðvantar sléttujárn og Himma vantar rakvél (hann er farinn að líkjast Fussy the bear all ískyggilega mikið). Einnig ætlum við að kíkja á sjónvörp og ég er ansi hrædd um að Himmi endi á að velja 60" sjónvarp! En það kemur í ljós hversu föst bremsan verður á honum! :)
Hef vonandi skemmtilegri sögur á morgun en svona er lífið í Japan - erfitt en skemmtilegt! :)
Heyrumst síðar og takk aftur fyrir skemmtilegu kommentin, þið eruð snillingar. Já og fyrir ykkur sem ekki vitið þá erum við 9 tímum á undan Íslandi, sem þýðir að þegar klukkan er 8 um morgun hjá ykkur þá er hún 5 síðdegis hjá okkur. Endilega hafið þið hugfast ef þið viljið hringja í okkur seinni partinn (þá er sennilega nótt hjá okkur).
En já meira síðar! :)
20.1.2010
This one is for my fans...
Þar sem þið eruð svo ofurdugleg að kommenta þá er ekki annað hægt en að halda áfram að blogga! :) Síðasta nótt og dagur voru svona frekar rugluð. Í gær þá sofnuðum við milli 17 og 18, vöknuðum um 22, sofnuðum um 1, vöknuðu um 4 og svo var sofnað aftur um 6 og vaknað kl. 13 við að það var verið að banka á dyrnar hjá okkur. Mér hundbrá en fór fram úr hálfsofandi (kom sér vel að ég sofnaði bara í íþróttabuxum en ekki Cocoa Puffs náttbuxunum) og þá voru þeir mættir með barnarúmið. Það tók gaurinn án gríns innan við 5 mínútur að skrúfa það saman og hann vildi sko enga hjálp frá mér (skil ekkert af hverju, hefur greinilega ekki áttað sig á hversu mörg húsgögn ég hef sett saman um ævina). Ég var að furða mig á því hvað þeir væru nú "dedicated" komandi eldsnemma um morgun með rúmið og því krossbrá mér þegar ég sá 13.20 á klukkunni frammi. Kaoru ætlaði að koma og "sækja" mig kl. 14 til að fara í vinnuna til að skrifa undir ráðningarsamninginn og því hafði ég ekki mikinn tíma. Við höfðum samt eiginlega ekkert borðað og ég varð að kaupa eitthvað til að fóðra stelpurnar svo ég hljóp í minimarketinn, keypti mat, kom heim, bleytti á mér hárið (hafði sofnað með það blautt og það var eeeekki smart), skipti um föt, skellti bodylotion-i á andlitið (ekkert snyrtiveski muniði) og ég var að hneppa jakkanum þegar Kaoru hringdi bjöllunni.
Við löbbuðum svo á lestarstöðina, tókum 2 lestar í vinnuna og löbbuðum svo frá þeirri stöð og alla leið til Aska. Þar skrifuðum við undir samninginn og ég var beðin um að koma í myndatöku. Þeir vilja nefnilega kynna mig fyrir fyrirtækinu í næsta innanhúsfréttabréfi. Ég bað þá vinsamlegast um að fresta þessari myndatöku þar sem ég væri ekki alveg upp á mitt besta, nýlent með úfið hár (enginn hárbursti heldur sko) og ómáluð! Þeir féllust á það en ég þarf víst að koma fyrir 8. feb í blessuðu myndatökuna og ekki nóg með það heldur þarf ég að skila inn örlítilli grein (200-300 stafir) um mig og mín skilaboð til fyrirtækisins (MEIRIHÁTTAR!). Eftir þetta hitti ég yfirmanninn minn, rétti honum kvittunina fyrir leigubílnum (ó já - ég ætlaði sko ekki að borga þetta) og fór svo ein í lestina heim. Lestarkerfið hér er easy peasy, sérstaklega ef maður er með kort. Ég var að vísu ekki með kort í dag en það kom ekki að sök, ég mundi alveg leiðina sem ég þurfti að fara og ég er líka komin með smáá sense fyrir áttum hérna núna. Vandamálið er hins vegar hvar maður fer út af blessuðu lestarstöðinni. Lestarstöðvarnar eru með 4-20 útganga eða svo og ef þú ferð ekki út á réttum stað geturðu orðið ansi villtur. Í dag tókst mér að fara út á réttum stað en í myrkri leit þetta ekkert út eins og í dagsbirtu og því fannst mér ég ekki vera á réttum stað. Eftir að hafa labbað yfir 3 mism götur þá hringdi ég í Himma og hann minnti mig á að við sjáum Tokyo Tower í miðjunni þegar við löbbum götuna upp á hótel. Þá fattaði ég hvar ég væri og ég hafði actually byrjað að labba rétt í upphafi.
Í búðina fór ég og svo upp á hótel. Eftir að hafa verið hér í stutta stund þá fórum við út að borða. McDonalds í gær og Friday's í dag, ekki alveg það sem maður stefnir á hér í Japan en þar sem stelpurnar eru búnar að borða svo lítið síðan á mánudag þá vildum við aðallega reyna að koma einhverjum mat ofan í þær. Það gekk svona líka glimrandi vel og ótrúlegt en satt þá var Hanna sofnuð um hálf níu og Þórunn klukkan níu. Himmi er líka skriðinn í rúmið þar sem hann stillti klukku á 2 til að vakna og horfa á leikinn. Hann er sem sagt að reyna að framlengja jetlaginu eins lengi og hann getur! :) Ég er hins vegar furðuhress og er bara að hangsa og glápa á þætti í tölvunni. Á morgun stefnum við á að heimsækja leikskólann og rölta svo aðeins um í því hverfi til að kynnast því þar sem það verður hverfið okkar. Stefnan er líka að finna strigaskó á ÞM þar sem mamman setti alla slíka skó í gáminn, var ekki aaalveg að hugsa um að hún þyrfti eitthvað annað en stígvél og spariskó fyrstu dagana hér :)
Himmi er ekki enn komin með neinar klósettsögur, sennilega vegna þess að hann er orðinn svo pro í þessu. Allar stærðir í Japan virðast vera litlar, þar á meðal snakkpokar og nammi. Ég kvarta samt ekki yfir þessu, finnst þetta vera snilld því oftast borðar maður alltof mikið af svona drasli. Ekki að við ætlum að borða mikið af þessu sko, maður er bara aðeins að reyna að halda sér á lífi á meðan við snúum við sólarhringnum. Svo held ég að Leó* yrði svakalega ánægður með Japani, meira að segja er límmiði á ruslafötunni um að passa á sér puttana því fatan lokast sjálf (meeega slow). (*Fyrir ykkur Ó-Actavis lesendur þá er Leó yfir öryggisdeildinni í Actavis og er ótrúlega stífur á öryggiskröfur). Þeir eru með útskýringar á öllum tækjum en það versta er að þær eru á japönsku. En hei - bara þeim mun meira til að læra.
Nóg bull í bili held ég. Ég lofa nú ekki daglegu bloggi en á meðan allt er nýtt þá er ágætt að koma þessu niður "á blað" og leyfa fólkinu heima að fylgjast með. Takk kærlega fyrir að vera svona duglegt að kommenta bæði hér og á FB, það er ótrúlega gaman að vita hversu margir eru í raun að fylgjast með okkur.
Góða nótt! :)
20.1.2010
Komin á leiðarenda
Þá erum við loksins komin á leiðarenda (eða þið vitið, fyrir ca 2 tímum). Ef einhver hefði sagt mér að ferðalagið myndi ekki taka neitt brjálæðislega á þá hefði ég aldrei trúað því. Þegar við komum út á völl á þriðjudagsmorgun þá sáum við að við voru með 125 kg (leyfileg þyngd var 100 kg). En þar sem við töluðum mikið um að við værum að flytja til Japan og vélin var ekki full þá sluppum við við að borga yfirvigt. Það var ansi mikill léttir. Við fórum bara beint á Saga lounge og fengum okkur að borða þar. Þar hittum við helling af Actavis liði sem var að fara á fund í Amsterdam og var því samferða okkur í vélinni. Þegar við komum í vélina sáum við að Saga class var næstum tómt svo við fengum aukasæti fyrir litluna og það munaði alveg heilan helling.
Eftir flugið lentum við í ca 6 tíma bið í Amsterdam. Aftur fórum við inn á business lounge og vöktum þar rífandi lukku eins og annars staðar. Eftir ca klukkustundardvöl þar þá var þeirri yngri búið að takast að hella úr fullum Stjörnuostapopp poka á gólfið og setjast svo í það og dreifa því á meðan múttan náði í kúst, hella úr fullu vatnsglasi á gólfið og svo hálfu yfir sjálfa sig. Bara gleði. Sem betur fór náði hún svo að sofa pínu þar og Þórunn María var ótrúlega dugleg. Hún bara lék sér, horfði á strumpana, litaði og labbaði og hljóp um. Alger snillingur.
Þá tók við laaangflugið. Sem betur fer var mikill meðvindur og flugið því bara 10 tímar og 40 mínútur (í stað 11:05). Við sátum uppi á business class og það voru held ég 7 fyrir utan okkur þar (í 8 sætaröðum minnir mig, 4 sæti í hverri röð) þannig að við fengum aftur sæti fyrir Hönnu. Þetta var sem við höfðum kviðið mest fyrir en ferðin gekk alveg vonum framar. Þórunn María náði að sofa alveg heilan helling og svo las maður fyrir hana, hún horfði á teiknimyndir og var almennt bara ótrúlega góð, maður tók varla eftir henni. Hanna hins vegar svaf sama og ekkert og það litla sem hún svaf (kannski 2-3svar í 30-45 mínútur) var í fanginu á okkur, hún vaknaði alltaf ef við lögðum hana frá okkur. Þrátt fyrir það og að borða sama og ekkert þá var hún merkilega góð og grét sama og ekkert (nema bara smáááá af frekju). Við vorum því vel þreytt þegar við lentum í Tokyo en glöð yfir að fluginu væri lokið.
Þegar við komum út úr vélinni þá tók á móti okkur kona með nafninu mínu á. Ég var auðvitað frekar hissa, vissi að ég ætti að verða sótt á flugvöllinn en fyrr má nú aldeilis fyrrvera en að sækja mann út í vél. En nei, nei þá var hún bara að láta okkur vita að ein taskan skilaði sér ekki. Við þurftum því að fara í baggage claim til að fylla út pappíra og taskan kemur svo á morgun. Það versta er að þetta er akkúrat taskan með snyrtidótinu okkar í og ég er að fara að hitta tilvonandi vinnuveitendur á morgun. Spurning hvort ég geti fundið amk púður og maskara í fljótu bragði! :) Eftir langa leið í gegnum immigration og customs þá komumst við loksins út og þar tók á móti okkur maður með nafnið mitt á japönsku!! Frekar fyndið, eins og ég gæti lesið þetta! :P Ég sá bara að hann var að taka á móti einhverjum úr fluginu okkar og þar sem ég vissi að ég ætti að verða sótt þá ákvað ég að spyrja hann! :)
Þessi leigubílaferð var sú dýrasta sem ég hef upplifað, kostaði 25 þúsund yen eða um 35 þús ISK eða svo! En það var allt í lagi, Þórunn María borgaði fyrir okkur með því að gubba í bílinn!! Hún var búin að kvarta yfir maganum greyið og hafði eiginlega ekkert borðað allan síðasta sólarhring þarnnig að hún varð hrikalega bílveik og kúgaðist og kúgaðist. Kom sér vel að maginn var tómur og því kom nú ekki mikið upp úr henni..
Hótelið lítur hrikalega vel út, það er ca 50" sjónvarp í stofunni og 26" í svefnherberginu og ég held að Himmi vilji ekkert fara héðan aftur! :) Eldhúsið, klósettið og herbergin eru líka alveg meiriháttar þannig að það verður ansi gott að skríða í rúmið í kvöld. Morgundagurinn fer svo í að kanna umhverfið og fara í vinnuna til að skrifa undir samninginn og hitta yfirmennina. Bara fjör.
Sum sé, við erum komin alveg í lagi á lokastað (í bili) og erum bara þrælánægð með þetta allt saman!
Höldum áfram að blogga næstu daga geri ég ráð fyrir! :)
Eftir flugið lentum við í ca 6 tíma bið í Amsterdam. Aftur fórum við inn á business lounge og vöktum þar rífandi lukku eins og annars staðar. Eftir ca klukkustundardvöl þar þá var þeirri yngri búið að takast að hella úr fullum Stjörnuostapopp poka á gólfið og setjast svo í það og dreifa því á meðan múttan náði í kúst, hella úr fullu vatnsglasi á gólfið og svo hálfu yfir sjálfa sig. Bara gleði. Sem betur fór náði hún svo að sofa pínu þar og Þórunn María var ótrúlega dugleg. Hún bara lék sér, horfði á strumpana, litaði og labbaði og hljóp um. Alger snillingur.
Þá tók við laaangflugið. Sem betur fer var mikill meðvindur og flugið því bara 10 tímar og 40 mínútur (í stað 11:05). Við sátum uppi á business class og það voru held ég 7 fyrir utan okkur þar (í 8 sætaröðum minnir mig, 4 sæti í hverri röð) þannig að við fengum aftur sæti fyrir Hönnu. Þetta var sem við höfðum kviðið mest fyrir en ferðin gekk alveg vonum framar. Þórunn María náði að sofa alveg heilan helling og svo las maður fyrir hana, hún horfði á teiknimyndir og var almennt bara ótrúlega góð, maður tók varla eftir henni. Hanna hins vegar svaf sama og ekkert og það litla sem hún svaf (kannski 2-3svar í 30-45 mínútur) var í fanginu á okkur, hún vaknaði alltaf ef við lögðum hana frá okkur. Þrátt fyrir það og að borða sama og ekkert þá var hún merkilega góð og grét sama og ekkert (nema bara smáááá af frekju). Við vorum því vel þreytt þegar við lentum í Tokyo en glöð yfir að fluginu væri lokið.
Þegar við komum út úr vélinni þá tók á móti okkur kona með nafninu mínu á. Ég var auðvitað frekar hissa, vissi að ég ætti að verða sótt á flugvöllinn en fyrr má nú aldeilis fyrrvera en að sækja mann út í vél. En nei, nei þá var hún bara að láta okkur vita að ein taskan skilaði sér ekki. Við þurftum því að fara í baggage claim til að fylla út pappíra og taskan kemur svo á morgun. Það versta er að þetta er akkúrat taskan með snyrtidótinu okkar í og ég er að fara að hitta tilvonandi vinnuveitendur á morgun. Spurning hvort ég geti fundið amk púður og maskara í fljótu bragði! :) Eftir langa leið í gegnum immigration og customs þá komumst við loksins út og þar tók á móti okkur maður með nafnið mitt á japönsku!! Frekar fyndið, eins og ég gæti lesið þetta! :P Ég sá bara að hann var að taka á móti einhverjum úr fluginu okkar og þar sem ég vissi að ég ætti að verða sótt þá ákvað ég að spyrja hann! :)
Þessi leigubílaferð var sú dýrasta sem ég hef upplifað, kostaði 25 þúsund yen eða um 35 þús ISK eða svo! En það var allt í lagi, Þórunn María borgaði fyrir okkur með því að gubba í bílinn!! Hún var búin að kvarta yfir maganum greyið og hafði eiginlega ekkert borðað allan síðasta sólarhring þarnnig að hún varð hrikalega bílveik og kúgaðist og kúgaðist. Kom sér vel að maginn var tómur og því kom nú ekki mikið upp úr henni..
Hótelið lítur hrikalega vel út, það er ca 50" sjónvarp í stofunni og 26" í svefnherberginu og ég held að Himmi vilji ekkert fara héðan aftur! :) Eldhúsið, klósettið og herbergin eru líka alveg meiriháttar þannig að það verður ansi gott að skríða í rúmið í kvöld. Morgundagurinn fer svo í að kanna umhverfið og fara í vinnuna til að skrifa undir samninginn og hitta yfirmennina. Bara fjör.
Sum sé, við erum komin alveg í lagi á lokastað (í bili) og erum bara þrælánægð með þetta allt saman!
Höldum áfram að blogga næstu daga geri ég ráð fyrir! :)
19.1.2010
Þá er komið að því
Já, merkilegt nokk þá er dagurinn loksins runninn upp. Við Himmi erum vöknuð alltof snemma og sitjum því í sitt hvorri tölvunni að skoða alvefinn. Hálftími í að eldri dramadrottningin verði vakin og svo sú stutta í kjölfarið. Þegar ég var búin að pakka í 2 töskur í gær þá sá ég að restin kæmist ekki í þriðju töskuna sem við eigum og því fór ég í bæinn og keypti nýja tösku. Það var svo fínt verð á 3 töskum saman í rúmfatalagernum að ég ákvað að kaupa þær bara og skilja þá 2 eftir heima. Tja, það fór ekki alveg svo - ég þurfti að nota 2 stærri töskurnar og sú minnsta var notuð undir dót sem við skiljum eftir. Við enduðum því í 4 RISAtöskum, 1 aðeins minni og 3 töskum í handfarangur. Ég giska á að við séum með samtals 120-130 kg og því verður gaman að koma þessu í gegnum tékk-inn ið. EN hei, þá verður bara yfirvigtin borguð (og Actavis AUÐVITAÐ rukkað 
).
Við eigum svo að lenda kl. 12.45 að japönskum tíma (3.45 að íslenskum) á miðvikudag og þá verðum við sótt sem betur fer og keyrð á hótelið. Ég geri ráð fyrir að við verðum ansi hreint fegin þegar við komumst loksins á hótelið. Við Himmi erum hvorugt búin að sofa mikið í nótt svo við verðum eflaust alveg grrrríðarlega hress...
Á föstudaginn ætlum við svo í heimsókn á leikskólann með stelpurnar þar sem þær hitta þá kennarana og sjá skólann og svona. Á fimmtudaginn í vikunni á eftir þá förum við á staðinn þar sem japönsku kennsla fer fram og spjöllum við kennara þar. Við fengum svo póst frá Íslendingafélaginu úti að það ætlar að skella sér á súmókeppni á laugardag og þar sem það verður ekki önnur í Tokyo fyrr en í maí þá er aldrei að vita nema Himmi skelli sér.
En já - ferðalagið sem sagt að hefjast og því bloggið líka. Eins og vinkonurnar sögðu, þá er ágætt að það sé ég sem er að flytja út þar sem ég er alger net/bloggfíkill og á því eftir að leyfa fólki að fylgjast vel með öllu saman, Þið verðið samt að "kommenta" eins og vindurinn svo maður sjái að það sé actually einhver að lesa þetta bull!
Stay tuned...
).Við eigum svo að lenda kl. 12.45 að japönskum tíma (3.45 að íslenskum) á miðvikudag og þá verðum við sótt sem betur fer og keyrð á hótelið. Ég geri ráð fyrir að við verðum ansi hreint fegin þegar við komumst loksins á hótelið. Við Himmi erum hvorugt búin að sofa mikið í nótt svo við verðum eflaust alveg grrrríðarlega hress...
Á föstudaginn ætlum við svo í heimsókn á leikskólann með stelpurnar þar sem þær hitta þá kennarana og sjá skólann og svona. Á fimmtudaginn í vikunni á eftir þá förum við á staðinn þar sem japönsku kennsla fer fram og spjöllum við kennara þar. Við fengum svo póst frá Íslendingafélaginu úti að það ætlar að skella sér á súmókeppni á laugardag og þar sem það verður ekki önnur í Tokyo fyrr en í maí þá er aldrei að vita nema Himmi skelli sér.
En já - ferðalagið sem sagt að hefjast og því bloggið líka. Eins og vinkonurnar sögðu, þá er ágætt að það sé ég sem er að flytja út þar sem ég er alger net/bloggfíkill og á því eftir að leyfa fólki að fylgjast vel með öllu saman, Þið verðið samt að "kommenta" eins og vindurinn svo maður sjái að það sé actually einhver að lesa þetta bull!
Stay tuned...
4.1.2010
Niðurtalningin hafin
Góðan daginn og gleðilegt ár. Ég þakka öllum sem ég þekki fyrir árið sem var að líða og óska ykkur velfarnaðar á komandi ári. Þessi áramót voru mjög sérstök að því leytinu til að við vissum að næsta ár yrði ALLT öðruvísi en það síðasta. Það er ótrúlega skrítin tilhugsun að eftir nokkra daga munum við flytja af landi brott og alla leiðina hinum megin á hnöttinn.
Það er allt farið að skýrast núna. Við fljúgum út að morgni 19. janúar (kl. 7.40) til Amsterdam. Þar tekur við tæplega 6 tíma bið (gleði) og svo fljúgum beint til Tokyo. Þegar ég sá að Hanna Lilý væri skráð sem infant þá sendi ég póst á yfirmanninn hvort það væri séns að fá sæti fyrir hana svo við myndum ekki sitja í kremju með barnið í fanginu í 12 tíma. Þá kom í ljós að það var splæst í business class sæti fyrir okkur svo við urðum auðvitað himinlifandi með það. Geri ekki ráð fyrir að það verði erfitt fyrir okkur 4 að koma okkur fyrir í 3 business class sætum! :) Þar sem dótið okkar kemur ekki út fyrr en 28. janúar þá munum við gista á íbúðarhóteli fyrst. Hótelið heitir Duplex Roppongi Tower og er staðsett mjög nálægt hverfinu sem við munum búa í. Það mun kannski taka okkur ca 10 mín lengur að labba á leikskólann en þetta er í svo stuttan tíma að það skiptir engu máli.
Íbúðin sem við fengum er íbúðin sem er í Tokyo - vika 2 albúminu og er sú sem er með hvítum teppum og dökkum viðarveggjum.
Heimilisfangið okkar úti (eftir að við fáum íbúðina) er:
Inga, Himmi.....
Domus Minami Azabu West #205
3-9-14 Minami Azabu
Minato-ku, Tokyo 106-0047
Japan
Svo núna geta allir verið duglegir að senda okkur pakka, bréf og bara hvað sem ykkur dettur í hug! :)
Stelpurnar fara svo í leikskóla sem heitir Rainbow International Montessori School og leist okkur svakalega vel á hann. Þær fara því saman og Þórunn getur verið í honum þar til hún fer í 6 ára bekk. Við vorum auðvitað í skýjunum með að fá þær saman á leikskóla og svo leist okkur líka mjög vel á þennan skóla. Hann er frekar lítill en það er verið að kenna krökkunum ótrúlega marga hluti í gegnum leik svo ég vona bara að þeim eigi eftir að líða vel þarna.
Við erum búin að búa heima hjá foreldrum Himma núna í mánuð og það hefur gengið ótrúlega vel. Það er auðvitað skrítið að eiga hvergi heima í raun en þetta venst alveg ótrúlega. Núna eru líka bara 15 dagar í brottför svo þetta á eftir að fljúga áfram. Við stefnum auðvitað á að ná að kveðja allar áður en við förum svo það verður nóg að gera hjá okkur í þessar 2 vikur. Við erum líka að reyna að kenna Þórunni smá ensku og núna getur hún sagt "can you help me, want to play og my name is Þórunn". Hún er svakalega jákvæð yfir að flytja til Japan og eignast nýja vini og skilja ekkert til að byrja með. Það verður svo fróðlegt að sjá hver viðbrögðin verða þegar við erum actually komin út. En við styðjum hana auðvitað eins og við getum og miðað við hvað hún er hress og dugleg þá er ég nokkuð viss um að þetta muni ganga allt svakalega vel fyrir sig.
Annars er bara spenningur og tilhlökkun í gangi og það verður gaman þegar við verðum loksins lent með stelpurnar á japanskri grund. Ætli maður bloggi nokkuð meira fyrr en við erum komin út en maður á aldrei að segja aldrei. Ég geri amk ekki ráð fyrir nýju bloggi fyrr en eftir 20. janúar nema Himmi komi sterkur inn í "fríinu sínu" og bloggi um það hvernig það er að vera allt í einu hættur í vinnu! :)
Áramótaknús á alla!
Það er allt farið að skýrast núna. Við fljúgum út að morgni 19. janúar (kl. 7.40) til Amsterdam. Þar tekur við tæplega 6 tíma bið (gleði) og svo fljúgum beint til Tokyo. Þegar ég sá að Hanna Lilý væri skráð sem infant þá sendi ég póst á yfirmanninn hvort það væri séns að fá sæti fyrir hana svo við myndum ekki sitja í kremju með barnið í fanginu í 12 tíma. Þá kom í ljós að það var splæst í business class sæti fyrir okkur svo við urðum auðvitað himinlifandi með það. Geri ekki ráð fyrir að það verði erfitt fyrir okkur 4 að koma okkur fyrir í 3 business class sætum! :) Þar sem dótið okkar kemur ekki út fyrr en 28. janúar þá munum við gista á íbúðarhóteli fyrst. Hótelið heitir Duplex Roppongi Tower og er staðsett mjög nálægt hverfinu sem við munum búa í. Það mun kannski taka okkur ca 10 mín lengur að labba á leikskólann en þetta er í svo stuttan tíma að það skiptir engu máli.
Íbúðin sem við fengum er íbúðin sem er í Tokyo - vika 2 albúminu og er sú sem er með hvítum teppum og dökkum viðarveggjum.
Heimilisfangið okkar úti (eftir að við fáum íbúðina) er:
Inga, Himmi.....
Domus Minami Azabu West #205
3-9-14 Minami Azabu
Minato-ku, Tokyo 106-0047
Japan
Svo núna geta allir verið duglegir að senda okkur pakka, bréf og bara hvað sem ykkur dettur í hug! :)
Stelpurnar fara svo í leikskóla sem heitir Rainbow International Montessori School og leist okkur svakalega vel á hann. Þær fara því saman og Þórunn getur verið í honum þar til hún fer í 6 ára bekk. Við vorum auðvitað í skýjunum með að fá þær saman á leikskóla og svo leist okkur líka mjög vel á þennan skóla. Hann er frekar lítill en það er verið að kenna krökkunum ótrúlega marga hluti í gegnum leik svo ég vona bara að þeim eigi eftir að líða vel þarna.
Við erum búin að búa heima hjá foreldrum Himma núna í mánuð og það hefur gengið ótrúlega vel. Það er auðvitað skrítið að eiga hvergi heima í raun en þetta venst alveg ótrúlega. Núna eru líka bara 15 dagar í brottför svo þetta á eftir að fljúga áfram. Við stefnum auðvitað á að ná að kveðja allar áður en við förum svo það verður nóg að gera hjá okkur í þessar 2 vikur. Við erum líka að reyna að kenna Þórunni smá ensku og núna getur hún sagt "can you help me, want to play og my name is Þórunn". Hún er svakalega jákvæð yfir að flytja til Japan og eignast nýja vini og skilja ekkert til að byrja með. Það verður svo fróðlegt að sjá hver viðbrögðin verða þegar við erum actually komin út. En við styðjum hana auðvitað eins og við getum og miðað við hvað hún er hress og dugleg þá er ég nokkuð viss um að þetta muni ganga allt svakalega vel fyrir sig.
Annars er bara spenningur og tilhlökkun í gangi og það verður gaman þegar við verðum loksins lent með stelpurnar á japanskri grund. Ætli maður bloggi nokkuð meira fyrr en við erum komin út en maður á aldrei að segja aldrei. Ég geri amk ekki ráð fyrir nýju bloggi fyrr en eftir 20. janúar nema Himmi komi sterkur inn í "fríinu sínu" og bloggi um það hvernig það er að vera allt í einu hættur í vinnu! :)
Áramótaknús á alla!
22.11.2009
Á heimleið
Hér liggjum við Himmi á lounginu á Heathrow og drepum tíma þar til við komumst LOKSINS í síðustu flugferðina í bili. Flugið frá Tokyo gekk fínt. Við byrjuðum ferðalagið á 1,5 tíma rútuferð en við vorum síðan enga stund að tékka okkur inn og koma okkur loungið. Þar prófuðum við flotta bjórdælu, japanskt hvítvín, japanska hrísgrjóna"bolta" og ýmislegt annað góðgæti. Í vélinni voru auðvitað snilldarsæti og fór vel um okkur. Það versta var að við náðum að sofa ákaflega lítið, Himmi í ca 1,5 tíma og ég í ca hálftíma. Hins vegar tókst mér að horfa á 4 bíómyndir í röð, þar á meðal My Sisters Keeper og tókst mér að grenja alla myndina. Thank god að það var slökkt á ljósunum í vélinni á meðan. Hrikalega átakanleg mynd en mjög góð. Hinar voru ekki eins átakanlegar þó að Harry Potter sé nú alltaf í einhverju drama!! :)
Eftir rúmlega 12 tíma flug (næstum 13 með biðinni í vélinni í Tokyo) þá lentum við á Heathrow í grenjandi rigningu. Við náðum í draslið og upp á hótel (Park Inn á Heathrow). Þetta byrjaði svo glimrandi vel að við fengum herbergi sem var ekki búið að þrífa, óhrein sængurföt og handklæði og önnur gleði þar inni. Ég var snögg niður aftur og fékk nýtt herbergi. Þegar hér er komið er klukkan orðin rúmlega 5 að enskum tíma og vorum við því orðin vel þreytt. Við ákváðum samt að láta okkur hafa það að fara inn í London þar sem Himmi varð að komast í Primark. Það tók slatta tíma að komast frá hótelinu í Primark svo við vorum ekki komin þangað fyrr en rúmlega 7 og höfðum því rétt tæpan klukkutíma þarna inni. Ég fór bara með Himma að skoða föt á hann og eftir að hann var orðinn góður þá hentist ég niður, greip nokkrar naríur, leitaði að stöffi fyrir nokkra aðra og svo á kassann. Keypti mér ekki eina einustu flík!
Við vorum orðin vel svöng enda langt síðan við borðuðum og ekki höfðum við borðað mikið í vélinni. Þannig að við fórum á næsta stað við Primark sem var ekki troðinn ... KFC! Ekki kannski besta máltíð sem maður hefur smakkað en hún var fljótleg og saðsöm. Þá hófst aftur ferðalagið upp á hótel og vorum við komin þangað tæplega 10. Það tók ekki langan tíma að sofna enda hafði maður vakað í sólarhring. Hins vegar tókst mér að vakna kl. 1.30 og sofnaði ekki aftur fyrr en um 7 í morgun og náði þá rúmlega klst blundi. Við vorum svo bara snögg að tékka okkur út af hótelinu þar sem við höfðum ekkert þar að gera og komum bara á loungið á flugvellinum í morgunmat. Assgoti ljúft og sjáum við að það er komið "Go to gate" á vélina okkar. Ekki nema rúmir 4 tímar í að ég fái að knúsa stelpurnar mínar og ég verð að viðurkenna að spennan er alveg að ná hámarki.
Þessi ferð var alveg frábær í alla staði og erum við orðin enn spenntari að flytja út MEÐ stelpurnar með okkur. Reyndar erum við ekkert að kafna úr spennu yfir fluginu út en hei, einhvern veginn lifum við það af. Núna er bara að fara heim, undirbúa flutninginn, pakka niður, fagna jólunum og svo flytja út.
Shiiiiiii hvað það er stutt í þetta allt saman.....
Eftir rúmlega 12 tíma flug (næstum 13 með biðinni í vélinni í Tokyo) þá lentum við á Heathrow í grenjandi rigningu. Við náðum í draslið og upp á hótel (Park Inn á Heathrow). Þetta byrjaði svo glimrandi vel að við fengum herbergi sem var ekki búið að þrífa, óhrein sængurföt og handklæði og önnur gleði þar inni. Ég var snögg niður aftur og fékk nýtt herbergi. Þegar hér er komið er klukkan orðin rúmlega 5 að enskum tíma og vorum við því orðin vel þreytt. Við ákváðum samt að láta okkur hafa það að fara inn í London þar sem Himmi varð að komast í Primark. Það tók slatta tíma að komast frá hótelinu í Primark svo við vorum ekki komin þangað fyrr en rúmlega 7 og höfðum því rétt tæpan klukkutíma þarna inni. Ég fór bara með Himma að skoða föt á hann og eftir að hann var orðinn góður þá hentist ég niður, greip nokkrar naríur, leitaði að stöffi fyrir nokkra aðra og svo á kassann. Keypti mér ekki eina einustu flík!
Við vorum orðin vel svöng enda langt síðan við borðuðum og ekki höfðum við borðað mikið í vélinni. Þannig að við fórum á næsta stað við Primark sem var ekki troðinn ... KFC! Ekki kannski besta máltíð sem maður hefur smakkað en hún var fljótleg og saðsöm. Þá hófst aftur ferðalagið upp á hótel og vorum við komin þangað tæplega 10. Það tók ekki langan tíma að sofna enda hafði maður vakað í sólarhring. Hins vegar tókst mér að vakna kl. 1.30 og sofnaði ekki aftur fyrr en um 7 í morgun og náði þá rúmlega klst blundi. Við vorum svo bara snögg að tékka okkur út af hótelinu þar sem við höfðum ekkert þar að gera og komum bara á loungið á flugvellinum í morgunmat. Assgoti ljúft og sjáum við að það er komið "Go to gate" á vélina okkar. Ekki nema rúmir 4 tímar í að ég fái að knúsa stelpurnar mínar og ég verð að viðurkenna að spennan er alveg að ná hámarki.
Þessi ferð var alveg frábær í alla staði og erum við orðin enn spenntari að flytja út MEÐ stelpurnar með okkur. Reyndar erum við ekkert að kafna úr spennu yfir fluginu út en hei, einhvern veginn lifum við það af. Núna er bara að fara heim, undirbúa flutninginn, pakka niður, fagna jólunum og svo flytja út.
Shiiiiiii hvað það er stutt í þetta allt saman.....
20.11.2009
Síðasti dagurinn
Þá er síðasti dagurinn runninn upp og ég horfi í kringum mig á föt, skó, poka og dótarí sem við eigum eftir að henda ofan í tösku. Sem betur fer erum við með 2 mjög svo rúmgóðar töskur svo ég kvíði ekki að koma dótinu fyrir. "Kvíði" eiginlega mest fyrir að koma bjórnum hans afa heilum heim... :)
Við byrjuðum daginn seint og fórum aftur að skoða 2 íbúðir sem okkur leist best á. Okkur líst enn vel á þær báðar en við skiptum um röðun á þeim. Íbúðin sem er nýtískuleg (sjá myndaalbúm) er hrikalega flott en hún er frekar óheppileg fyrir stelpurnar ásamt því að vera ekki næstum nógu björt. Hin er svona klassískari en hún er öll svo björt og fín að við ákváðum að setja hana í annað sætið á eftir turninum. Íbúðin í turninum er ekki alveg eins flott og þessar 2 en hún hefur svo margt í kringum sig að við kjósum hana enn númer 1. Svo núna er að sjá hvort þeir sættist á okkar verð og ef ekki þá förum við bara í einhverja af hinum. Það versta er að íbúðin í turninum er bara með venjulegt klósett svo ég veit ekki aaalveg hvort að Himmi geti sætt sig við það! :)
Eftir að kíkja á íbúðirnar þá fórum við upp í Roppongi hill. Þar er svona observatory deck á 52. hæð og sáum við þar yfir alla Tokyo. Það var alveg magnað og maður sá háhýsi svo langt sem augað eygði. Eftir þetta var bara ró, rölta í markaðinn að kaupa kvöldmat og svo upp á herbergi. Stefnan er svo að henda í töskuna í kvöld og svo er brottför frá hótelinu klukkan 8 í fyrramálið (kl. 23 í kvöld að íslenskum tíma). Þannig að þegar við erum að leggja í hann eftir nóttina þá eruð þið varla farin að sofa.
Við fengum nett sjokk í dag. Ég fór í heimabankann hans Himma til að kanna stöðuna á reikningnum og þar voru færslur frá Bensínorkunni síðan í gær!! Þar sem hvorki ég né Himmi erum á bílnum þá vorum við svona frekar hissa á þessu og fór ég auðvitað að ímynda mér allt hið versta. Hélt að það hefði verið brotist inn til okkar og bílnum stolið og einhver notað orkulykilinn til að taka bensín. Ekki batnaði stressið þegar ég las um líkamsárás, 2 innbrot og bílþjófnað í nótt í Keflavík. Himmi sendi sms á pabba sinn og hann hringdi þegar hann vaknaði. Við báðum hann um að fara heim til okkar og kanna stöðuna á húsinu og bílnum og vorum mikið fegin þegar hann hringdi og sagði okkur að allt væri í orden. Himmi hringdi svo í Orkuna og þá kom í ljós að færslur síðan í ágúst-September hefðu ekki farið af kortinu og því var verið að laga það í gær. Þetta var svona freeekar óþægilegt en gott að þetta endaði vel.
Við kveðjum Tokyo á morgun með það í huga að við erum að koma hingað aftur eftir bara einn og hálfan mánuð. Það er ótrúlega skrítin tilhugsun, sérstaklega fyrir mig þar sem ég hef aldrei búið annars staðar en á Íslandi í lengur en 3,5 mánuði. En þetta er alveg heljarinnar ævintýri sem við erum að fara í og ég veit að þetta verður eins og sagt er í ævintýrabókunum "og þau lifðu hamingjusöm til æviloka".
Næsta blogg verður því frá Íslandi að öllum líkindum og við hendum kannski inn línu og línu þegar eitthvað er að frétta af flutningunum. Takk fyrir öll komentin elsku þið, það hefur verið alveg ómetanlegt að vakna á morgnanna og sjá skemmtileg komment frá Íslandi.
Góða nótt frá Tokyo...
Við byrjuðum daginn seint og fórum aftur að skoða 2 íbúðir sem okkur leist best á. Okkur líst enn vel á þær báðar en við skiptum um röðun á þeim. Íbúðin sem er nýtískuleg (sjá myndaalbúm) er hrikalega flott en hún er frekar óheppileg fyrir stelpurnar ásamt því að vera ekki næstum nógu björt. Hin er svona klassískari en hún er öll svo björt og fín að við ákváðum að setja hana í annað sætið á eftir turninum. Íbúðin í turninum er ekki alveg eins flott og þessar 2 en hún hefur svo margt í kringum sig að við kjósum hana enn númer 1. Svo núna er að sjá hvort þeir sættist á okkar verð og ef ekki þá förum við bara í einhverja af hinum. Það versta er að íbúðin í turninum er bara með venjulegt klósett svo ég veit ekki aaalveg hvort að Himmi geti sætt sig við það! :)
Eftir að kíkja á íbúðirnar þá fórum við upp í Roppongi hill. Þar er svona observatory deck á 52. hæð og sáum við þar yfir alla Tokyo. Það var alveg magnað og maður sá háhýsi svo langt sem augað eygði. Eftir þetta var bara ró, rölta í markaðinn að kaupa kvöldmat og svo upp á herbergi. Stefnan er svo að henda í töskuna í kvöld og svo er brottför frá hótelinu klukkan 8 í fyrramálið (kl. 23 í kvöld að íslenskum tíma). Þannig að þegar við erum að leggja í hann eftir nóttina þá eruð þið varla farin að sofa.
Við fengum nett sjokk í dag. Ég fór í heimabankann hans Himma til að kanna stöðuna á reikningnum og þar voru færslur frá Bensínorkunni síðan í gær!! Þar sem hvorki ég né Himmi erum á bílnum þá vorum við svona frekar hissa á þessu og fór ég auðvitað að ímynda mér allt hið versta. Hélt að það hefði verið brotist inn til okkar og bílnum stolið og einhver notað orkulykilinn til að taka bensín. Ekki batnaði stressið þegar ég las um líkamsárás, 2 innbrot og bílþjófnað í nótt í Keflavík. Himmi sendi sms á pabba sinn og hann hringdi þegar hann vaknaði. Við báðum hann um að fara heim til okkar og kanna stöðuna á húsinu og bílnum og vorum mikið fegin þegar hann hringdi og sagði okkur að allt væri í orden. Himmi hringdi svo í Orkuna og þá kom í ljós að færslur síðan í ágúst-September hefðu ekki farið af kortinu og því var verið að laga það í gær. Þetta var svona freeekar óþægilegt en gott að þetta endaði vel.
Við kveðjum Tokyo á morgun með það í huga að við erum að koma hingað aftur eftir bara einn og hálfan mánuð. Það er ótrúlega skrítin tilhugsun, sérstaklega fyrir mig þar sem ég hef aldrei búið annars staðar en á Íslandi í lengur en 3,5 mánuði. En þetta er alveg heljarinnar ævintýri sem við erum að fara í og ég veit að þetta verður eins og sagt er í ævintýrabókunum "og þau lifðu hamingjusöm til æviloka".
Næsta blogg verður því frá Íslandi að öllum líkindum og við hendum kannski inn línu og línu þegar eitthvað er að frétta af flutningunum. Takk fyrir öll komentin elsku þið, það hefur verið alveg ómetanlegt að vakna á morgnanna og sjá skemmtileg komment frá Íslandi.
Góða nótt frá Tokyo...
19.11.2009
Söknuður
Það er ekki bara sældin og gleði að vera hérna. Eins og okkur líst hrikalega vel á allt hérna þá er ofsalega erfitt að njóta þessara síðustu daga því ég er farin að sakna stelpnanna minna svo svakalega mikið. Ég hef aldrei áður verið svona lengi í burtu frá þeim og í dag eru komnir 12 dagar síðan ég sá þær síðast. Mig langar núna bara að komast heim og knúsa þær í bak og fyrir og helst ekki sleppa þeim.
Himmi var svo góður áðan við mig að hann hringdi á Vesturberg til að leyfa mér að heyra í Þórunni Maríu. Hún var auðvitað svakalega glöð að heyra í okkur og spurði mig hvort hún mætti fá einn heilan dag með mér þegar ég kæmi heim. Auðvitað kem ég heim á sunnudegi og þarf að mæta í vinnu á mánudegi en sem betur fer er leikskólinn lokaður næsta föstudag svo ég "verð" að taka mér frí til að vera með henni þá. Það er samt eiginlega verra að vera svona frá Hönnu Lilý því ég get ekkert heyrt í henni. Ég er auðvitað búin að heyra frá tengdó og Maríu sem hafa verið með hana en ég get ekki heyrt í henni sjálfri svo það gerir þetta allt miklu erfiðara.
Fyrstu dagarnir hérna voru auðvitað þannig að það var svo margt nýtt, margt að gerast og svo var líka stutt síðan ég hafði séð stelpurnar. Þessir 2-3 síðustu dagar hafa bara virkilega verið erfiðir og ég endaði á því að brotna bara niður í kvöld. En ég veit að ég sé þær eftir 3 daga og verð bara að þrauka þangað til. Ég veit, væmin mamma og allt það, en stundum verð ég bara að fá að vera það! ;)
Í fyrramálið ætlum við að "ljúka ferðinni" á því að skella okkur á Tsukiji markaðinn en þar fer fram uppboð daglega á ferskum fiski. Það er frá 5-6.15 svo við þurfum að vakna sneeeemma. Síðan er planið að kíkja á 2 íbúðir sem okkur leist best á aftur, prófa að rölta þaðan í matvöruverslunina og á lestarstöðina og svo bara taka því rólega og undirbúa heimkomu. Ætti að vera frekar rólegur en þægilegur dagur. Svo er bara flug á laugardagshádegi til London og svo HEIM á sunnudag.
Sendi RISAknús yfir hafið og ég veit að mínir elskulegu tengdaforeldrar og mágkona (og fjölskylda hennar) knúsa stelpurnar eexxxtra, exxxtra mikið frá mömmunni í dag.
19.11.2009
Málin að þróast
Við höfum svo sannarlega verið busy síðustu daga við að skoða húsnæði og leikskóla. Reyndar skoðuðum við enga leikskóla í dag því við erum í raun búin að taka ákvörðun um hvaða leikskóla stelpurnar fara í. Hann heitir Rainbow Montessori og það prógramm sem fer þar fram er ansi lærdómsríkt og börnin eru látið læra landafræði, stærfræði, ensku, japönsku og fleira. Öll kennslan fer fram í leik, þeas. börnin eru að leika sér en meðtaka fróðleikinn í leiðinni.
Í dag skoðuðum við helling að íbúðum í viðbót og það engar smáræðis íbúðir. Í raun voru 75% af þeim sem við sáum í dag svona 2007 íslenskar íbúðir nema aðeins flottari:). Mjög nýtískulegar og eiginlega bara geðveikt flottar. Við erum búin að forgangsraða þrem íbúðum sem okkur langar í og nú er bara að semja um kjör við leigjendann. Íbúðin í Hiroo Tower er númer eitt því það er svo ótalmargt að gera þar fyrir stelpurnar og eins er stutt í allt, þá erum við að tala um matvörubúðir (japanska og evrópska), lestarstöðina, risa garð og bara allt - nenni ekki að skrifa það allt saman hérna. Myndi henta stelpurnum langbest.
Íbúð númer tvö er geggjuð að öllu leiti. Líklega ein flottasta íbúð sem ég hef komið í. Kann svosem ekki að lýsa henni eitthvað nánar. Það er allt nýtt í henni enda var hún endurnýjuð 2007:) Þriðja íbúðin er líka fáránlega flott. Kannski ekki eins nýtískuleg eins og númer tvö en kannski hlýlegri því það er hvítt teppi á gólfunum á meðan mahóní?? parket er á hinni. Báðar þessar íbúðir eru um 170 fm2.
Það hefur komið mér svakalega á óvart hve margar íbúðir eru stórar og rúmgóðar. Hélt að þetta yrðu allt saman örlítlar íbúðir sem erfitt væri að spóka sig um í en boy was I wrong. Síðan eru anddyrin í þessum íbúðum bara sér capitali út af fyrir sig. Þetta er eins og að koma á fancy hótel. Vörður 24/7, lobbý og allt þetta helsta. Allavega, sú íbúð sem við löndum að lokum verður frábær sem við munum líka vel í.
Eldsnemma í fyrramálið ætlum við svo að skunda á fiskmarkað hérna í Tokyo. Þar á víst að vera mikið líf enda verður uppboð í gangi. Allir/flestir veitingahúsaeigendurnir verða þarna enda vilja allir tryggja sér frábært hráefni fyrir daginn og því er mikið fjör og mikið gaman á markaðnum svona snemma á morgnanna. Síðan á að vera algjört möst að fá sér spánýtt sushi í morgunmat á þessum stað. Við ætlum að prófa það.
Eftir að hafa minnst á þroskahefta japani þá sá ég ekkert annað en þroskahefta japani en ég minnist þess ekki að hafa séð japanskar lesbíur!!! Hver veit hvað við sjáum á morgun:)
Hef þetta ekki lengra að sinni. Biðjum kærlega að heilsa heim og endilega knúsið stelpurnar okkar fyrir okkur því það styttist þangað til við getum gert það sjálf.
Í dag skoðuðum við helling að íbúðum í viðbót og það engar smáræðis íbúðir. Í raun voru 75% af þeim sem við sáum í dag svona 2007 íslenskar íbúðir nema aðeins flottari:). Mjög nýtískulegar og eiginlega bara geðveikt flottar. Við erum búin að forgangsraða þrem íbúðum sem okkur langar í og nú er bara að semja um kjör við leigjendann. Íbúðin í Hiroo Tower er númer eitt því það er svo ótalmargt að gera þar fyrir stelpurnar og eins er stutt í allt, þá erum við að tala um matvörubúðir (japanska og evrópska), lestarstöðina, risa garð og bara allt - nenni ekki að skrifa það allt saman hérna. Myndi henta stelpurnum langbest.
Íbúð númer tvö er geggjuð að öllu leiti. Líklega ein flottasta íbúð sem ég hef komið í. Kann svosem ekki að lýsa henni eitthvað nánar. Það er allt nýtt í henni enda var hún endurnýjuð 2007:) Þriðja íbúðin er líka fáránlega flott. Kannski ekki eins nýtískuleg eins og númer tvö en kannski hlýlegri því það er hvítt teppi á gólfunum á meðan mahóní?? parket er á hinni. Báðar þessar íbúðir eru um 170 fm2.
Það hefur komið mér svakalega á óvart hve margar íbúðir eru stórar og rúmgóðar. Hélt að þetta yrðu allt saman örlítlar íbúðir sem erfitt væri að spóka sig um í en boy was I wrong. Síðan eru anddyrin í þessum íbúðum bara sér capitali út af fyrir sig. Þetta er eins og að koma á fancy hótel. Vörður 24/7, lobbý og allt þetta helsta. Allavega, sú íbúð sem við löndum að lokum verður frábær sem við munum líka vel í.
Eldsnemma í fyrramálið ætlum við svo að skunda á fiskmarkað hérna í Tokyo. Þar á víst að vera mikið líf enda verður uppboð í gangi. Allir/flestir veitingahúsaeigendurnir verða þarna enda vilja allir tryggja sér frábært hráefni fyrir daginn og því er mikið fjör og mikið gaman á markaðnum svona snemma á morgnanna. Síðan á að vera algjört möst að fá sér spánýtt sushi í morgunmat á þessum stað. Við ætlum að prófa það.
Eftir að hafa minnst á þroskahefta japani þá sá ég ekkert annað en þroskahefta japani en ég minnist þess ekki að hafa séð japanskar lesbíur!!! Hver veit hvað við sjáum á morgun:)
Hef þetta ekki lengra að sinni. Biðjum kærlega að heilsa heim og endilega knúsið stelpurnar okkar fyrir okkur því það styttist þangað til við getum gert það sjálf.
18.11.2009
Held að Himmi verði fastagestur í sendiráðinu!
Þá er nú farið að styttast í annan endann á þessari ferð og ég verð að viðurkenna að ég er orðin ansi spennt að fara að knúsa dæturnar mínar. í dag fórum við að skoða 3 leikskóla og svo nokkrar íbúðir í viðbót (ég er alveg búin að missa töluna á fjölda íbúða). Sáum eina sem verður leigð með húsgögnum sem væri auðvitað alger snilld. En samt sem áður kemst ekkert með tærnar þar sem Turninn er með hælana. Við fórum aftur í dag til að skoða þá íbúð og sýna Kaoru (ráðgjafanum okkar) íbúðina þar sem hann komst ekki með okkur í gær. Í þetta skiptið skoðuðum við líka ræktina og OMG; þetta er bara rugl. Við erum að tala um tækjasal, búningsklefa sem eru á stærð við tækjasalinn, einn sal fyrir tíma, 25 m sundlaug og 2 heita pottir. Þú færð skó, föt og handklæði á þig svo þú þarft bara að mæta með sjálfan þig. Þetta er alveg kreisí og það væri ekki leiðinlegt að geta notað þessa rækt. Nema hvað Japanir eru greinilega ekki mikið að fara fyrir vinnu þar sem hún opnar ekki fyrr en kl. 10. Þannig að ég þarf að temja mér að fara í ræktina á kvöldin ef við fáum íbúðina.
Á leiðinni upp á hótel þá vorum við að tala um staðsetninguna á íbúðinni og hún er í raun nálægt öllu nema hvað það er smá spölur í sendiráðið. Ég sagði að það skipti nú litlu máli þar sem við myndum nú ekki þurfa að fara svo oft þangað. Þá heyrðist í Kaoru "yes, but when you have your erection, then you need to go there"!! Við Himmi litum á hvort annað og dóum svo úr hlátri, ég var SVO að reyna að halda uppi samræðum en ég sá bara Himma þjóta í sendiráðið 10 sinnum á dag svo ég sprakk alltaf aftur! (Japanir eiga sem sagt ekki L í stafrófinu svo L og R hljóma næstum eins hjá þeim, nokkurs konar R hljóð).
Við eyddum svo restinni af deginum á rölti og kláruðum að kaupa dótarí handa stelpunum og smá jólagjafir og eitthvað svoleiðis. Enduðum svo á indverskum stað þar sem við fengum það stærsta naan brauð sem ég hef á ævi minni smakkað, það var álíka stórt og saltfiskur! Ágætismatur alveg hreint og svo stoppuðum við í búðinni og fengum okkur ís að venju. Ég sem byrjaði á því að léttast hérna úti en ég held að ég sé alveg á leiðinni í hina áttina, kallinn hefur svo assgoti slæm áhrif á mig.
Planið á morgun er að skoða fleiri íbúðir og svo förum við bara í það að sækja um það sem okkur líst á. Við héldum að við þyrftum líka föstudaginn en mér sýnist við vera komin með svo marga góða kosti að við ættum ekkert að þurfa hann í að skoða íbúðir.
Læt kannski kallinn blogga á morgun svo þið fáið að heyra um eitthvað meira en þroskahefta Japani frá honum! :)
Á leiðinni upp á hótel þá vorum við að tala um staðsetninguna á íbúðinni og hún er í raun nálægt öllu nema hvað það er smá spölur í sendiráðið. Ég sagði að það skipti nú litlu máli þar sem við myndum nú ekki þurfa að fara svo oft þangað. Þá heyrðist í Kaoru "yes, but when you have your erection, then you need to go there"!! Við Himmi litum á hvort annað og dóum svo úr hlátri, ég var SVO að reyna að halda uppi samræðum en ég sá bara Himma þjóta í sendiráðið 10 sinnum á dag svo ég sprakk alltaf aftur! (Japanir eiga sem sagt ekki L í stafrófinu svo L og R hljóma næstum eins hjá þeim, nokkurs konar R hljóð).
Við eyddum svo restinni af deginum á rölti og kláruðum að kaupa dótarí handa stelpunum og smá jólagjafir og eitthvað svoleiðis. Enduðum svo á indverskum stað þar sem við fengum það stærsta naan brauð sem ég hef á ævi minni smakkað, það var álíka stórt og saltfiskur! Ágætismatur alveg hreint og svo stoppuðum við í búðinni og fengum okkur ís að venju. Ég sem byrjaði á því að léttast hérna úti en ég held að ég sé alveg á leiðinni í hina áttina, kallinn hefur svo assgoti slæm áhrif á mig.
Planið á morgun er að skoða fleiri íbúðir og svo förum við bara í það að sækja um það sem okkur líst á. Við héldum að við þyrftum líka föstudaginn en mér sýnist við vera komin með svo marga góða kosti að við ættum ekkert að þurfa hann í að skoða íbúðir.
Læt kannski kallinn blogga á morgun svo þið fáið að heyra um eitthvað meira en þroskahefta Japani frá honum! :)
17.11.2009
Hvar skal búa?
Í dag hélt leitin að hinni fullkomnu íbúð og leikskóla áfram. Í þetta skiptið var það kona sem fór með okkur um og við vorum snögg að endurskíra bíl hennar "bíl DAUÐANS". Ég hef sjaldan kynnst öðrum eins bílstjóra. En hún má samt eiga það að hún rataði hrikalega vel um allar götur og í lok dags hafði hún ekki drepið neinn (straujaði samt eina konu á gangbraut en hún slapp með skrámur). Fyrsti leikskólinn sem við skoðuðum var æðislegur, eiginlega bara nokkuð fullkominn fyrir stelpurnar. Það versta er að það er ekki víst að það sé pláss fyrir þær í honum en við ætlum að skoða 2 í viðbót á morgun og þá getum við kannski sótt um þennan fyrsta og fengið að vita hvort það sé laust eða ekki. Við skoðuðum 2 í viðbót og fyrri gengur ekki þar sem það er sennilega ekki laust fyrir Hönnu og Þórunn María gæti bara verið í 6 mánuði þar sem hann er bara upp í 5.5 ára. Við vorum mjög fegin þegar við hættum að skoða leikskóla og fórum að skoða íbúðir þar sem það tekur mikið á að fara í gegnum alla þessa leikskóla.
Við skoðuðum heilan haug af íbúðum og í raun þá missti maður tölu á þeim. Við komumst að því að "blokkir" í Tokyo eru mjög öruggar, það er oft vörður 24 tíma sólarhrings, rosalega flott sameign og þetta er oft í raun eins og að koma inn í hótel. Eftir að hafa skoðað eina íbúð sem var sagt að væri 125 m2 (ekki séns að það sé rétt, var muuun minni) þá fórum við að skoða íbúðir sem eru sagðar um 150 m2 og það hljómaði nokkuð sennilega. Við fundum alveg draumaíbúð í svokölluðum Hiroo tower. Himmi vældi um það heima að hann meikaði ekki að flytja i blokk, amk ekki hátt uppi þar sem hann væri búinn að prófa það og vildi það ekki aftur. Eftir að hafa farið þarna inn í íbúð uppi á 7. hæð, var annað hljóð í kalli enda ALLT ANNAÐ að búa í turni en í blokk! :) En aftur að íbúðinni, hún er 147 m2, með 3 svefnherbergjum. Stofan/borðstofan er HUGE, eldhúsið mjög stórt með stóru búri, ein stór geymsla, fjölskyldubaðherbergi, stór barnaherbergi og hjónaherbergið veeeel stórt með sérbaðherbergi. Það var allt svo snyrtilegt og fínt þarna inni og íbúðin mjög svo rúmgóð í alla staði. Íbúðin er staðsett í 1 mín fjarlægð frá lestarstöð (hún er hinum megin við götuna), 1 mín í stóra matvöruverslun og maður má meira að segja taka kerruna með heim, upp í íbúð og skilja hana svo eftir í anddyrinu. Það er útisundlaug (opin yfir sumartímann), útileiksvæði, risaútigrillsvæði og svo fundarherbergi sem hægt er að nota "free of charge". Beint á móti er svo ótrúlega fallegur garður sem hægt er að eyða heilum helgum í. Eigandi byggingarinnar á líka húsið á móti og þar er líkamsræktarstöð sem við megum nota frítt, nemaaa það kostar 1000 yen per skipti. Okkur fannst það frekar fyndið að kalla þetta frítt, þar til við sáum að registration fee er 600 þús yen og annað hvort er árs eða mánaðargjaldið 240 þús yen. Þá voru 1000 yen ekkert svo mikið enda fær maður föt og handklæði og allt á staðnum. Við hlógum reyndar og spurðum hvort við fengum föt á okkur (sé Himma í anda troða sér í kallafötin...) og gaurinn sagði að þau yrðu eflaust bara saumuð sér á okkur! :) Þessi íbúð er sem sagt draumur í dós en núna er bara að skoða hvort það séu fleiri sem okkur líst eins vel á eða reyna að ná verðinu á henni niður því hún er veeeeel dýr.
Við skoðuðum alveg slatta af íbúðum í viðbót og eitt hús sem okkur leist líka hrikalega vel á. Lítur mjög vel út að innan sem utan og er líka með hentuga staðsetningu. Við skoðuðum svo íbúðir í Oji Palace (það munar ekki um nöfnin) og þar var líka sundlaug og svo kemst maður frítt í rækt í öðru húsi sem eigandinn á. En íbúðin var þannig að Himmi þurfti að beygja sig til að komast inn og á nokkrum stöðum inni í íbúðinni og það gengur auðvitað ekki. Enda Himmi hrifnari af því að búa í turni en í höll! :) Að lokum skoðuðum við vel flotta íbúð í mjög fínu húsi sem gæti líka verið hentugt en eins og ég sagði þá er fyrsta mál að velja leikskóla.
Það sem er líka alger snilld hérna er að inni í öllum íbúðunum sem við höfum skoðað er þvottavél, þurrkari, uppþvottavél, ísskápur (mjög oft 2-faldur amerískur) og oft örbylgjuofn. Það er mjög gott að vita af þessu svo maður þurfi ekki að byrja á því að kaupa allt þetta stöff hérna úti. En eins og má sjá þá erum við mun bjartsýnni í dag en í gær og ég er viss um að við finnum eitthvað sem hentar okkur fullkomlega.
Svo er gaman að segja frá því að ég held að Hilmar haldi að allir þeir sem eru með skásett augu séu þroskaheftir þar sem hann gerir ekki annað en að sjá þroskaheft fólk (ég sé amk ekki eins mikið af því). Til dæmis í dag í hádegismatnum setjumst við niður og hann segir "ertu ekki að grínast, enn annar". Ég lít til hliðar og þá er þetta ósköp eðlileg japönsk kona, með bara soldið ljót gleraugu...
Morgundagurinn felur í sér 2 aðra leikskóla og svo íbúðir og svo höldum við áfram út vikuna. Það er soldið erfitt að halda áfram þegar maður er búinn að sjá það sem manni finnst perfect en þar sem ég veit ekki hvort það sé budget fyrir flottu íbúðinni þá höldum við bara áfram og sjáum hvað setur. Reynum að vera open minded.
Framhald á morgun....
Við skoðuðum heilan haug af íbúðum og í raun þá missti maður tölu á þeim. Við komumst að því að "blokkir" í Tokyo eru mjög öruggar, það er oft vörður 24 tíma sólarhrings, rosalega flott sameign og þetta er oft í raun eins og að koma inn í hótel. Eftir að hafa skoðað eina íbúð sem var sagt að væri 125 m2 (ekki séns að það sé rétt, var muuun minni) þá fórum við að skoða íbúðir sem eru sagðar um 150 m2 og það hljómaði nokkuð sennilega. Við fundum alveg draumaíbúð í svokölluðum Hiroo tower. Himmi vældi um það heima að hann meikaði ekki að flytja i blokk, amk ekki hátt uppi þar sem hann væri búinn að prófa það og vildi það ekki aftur. Eftir að hafa farið þarna inn í íbúð uppi á 7. hæð, var annað hljóð í kalli enda ALLT ANNAÐ að búa í turni en í blokk! :) En aftur að íbúðinni, hún er 147 m2, með 3 svefnherbergjum. Stofan/borðstofan er HUGE, eldhúsið mjög stórt með stóru búri, ein stór geymsla, fjölskyldubaðherbergi, stór barnaherbergi og hjónaherbergið veeeel stórt með sérbaðherbergi. Það var allt svo snyrtilegt og fínt þarna inni og íbúðin mjög svo rúmgóð í alla staði. Íbúðin er staðsett í 1 mín fjarlægð frá lestarstöð (hún er hinum megin við götuna), 1 mín í stóra matvöruverslun og maður má meira að segja taka kerruna með heim, upp í íbúð og skilja hana svo eftir í anddyrinu. Það er útisundlaug (opin yfir sumartímann), útileiksvæði, risaútigrillsvæði og svo fundarherbergi sem hægt er að nota "free of charge". Beint á móti er svo ótrúlega fallegur garður sem hægt er að eyða heilum helgum í. Eigandi byggingarinnar á líka húsið á móti og þar er líkamsræktarstöð sem við megum nota frítt, nemaaa það kostar 1000 yen per skipti. Okkur fannst það frekar fyndið að kalla þetta frítt, þar til við sáum að registration fee er 600 þús yen og annað hvort er árs eða mánaðargjaldið 240 þús yen. Þá voru 1000 yen ekkert svo mikið enda fær maður föt og handklæði og allt á staðnum. Við hlógum reyndar og spurðum hvort við fengum föt á okkur (sé Himma í anda troða sér í kallafötin...) og gaurinn sagði að þau yrðu eflaust bara saumuð sér á okkur! :) Þessi íbúð er sem sagt draumur í dós en núna er bara að skoða hvort það séu fleiri sem okkur líst eins vel á eða reyna að ná verðinu á henni niður því hún er veeeeel dýr.
Við skoðuðum alveg slatta af íbúðum í viðbót og eitt hús sem okkur leist líka hrikalega vel á. Lítur mjög vel út að innan sem utan og er líka með hentuga staðsetningu. Við skoðuðum svo íbúðir í Oji Palace (það munar ekki um nöfnin) og þar var líka sundlaug og svo kemst maður frítt í rækt í öðru húsi sem eigandinn á. En íbúðin var þannig að Himmi þurfti að beygja sig til að komast inn og á nokkrum stöðum inni í íbúðinni og það gengur auðvitað ekki. Enda Himmi hrifnari af því að búa í turni en í höll! :) Að lokum skoðuðum við vel flotta íbúð í mjög fínu húsi sem gæti líka verið hentugt en eins og ég sagði þá er fyrsta mál að velja leikskóla.
Það sem er líka alger snilld hérna er að inni í öllum íbúðunum sem við höfum skoðað er þvottavél, þurrkari, uppþvottavél, ísskápur (mjög oft 2-faldur amerískur) og oft örbylgjuofn. Það er mjög gott að vita af þessu svo maður þurfi ekki að byrja á því að kaupa allt þetta stöff hérna úti. En eins og má sjá þá erum við mun bjartsýnni í dag en í gær og ég er viss um að við finnum eitthvað sem hentar okkur fullkomlega.
Svo er gaman að segja frá því að ég held að Hilmar haldi að allir þeir sem eru með skásett augu séu þroskaheftir þar sem hann gerir ekki annað en að sjá þroskaheft fólk (ég sé amk ekki eins mikið af því). Til dæmis í dag í hádegismatnum setjumst við niður og hann segir "ertu ekki að grínast, enn annar". Ég lít til hliðar og þá er þetta ósköp eðlileg japönsk kona, með bara soldið ljót gleraugu...
Morgundagurinn felur í sér 2 aðra leikskóla og svo íbúðir og svo höldum við áfram út vikuna. Það er soldið erfitt að halda áfram þegar maður er búinn að sjá það sem manni finnst perfect en þar sem ég veit ekki hvort það sé budget fyrir flottu íbúðinni þá höldum við bara áfram og sjáum hvað setur. Reynum að vera open minded.
Framhald á morgun....
16.11.2009
Jakkaklæddir menn....
Eins og Inga ritaði hingað inn þá hófst leitin í gær að sómasamlegu húsnæði og leikskóla handa dramadrottningunum. Það var í raun aðeins ein íbúð í gær sem kom til greina og sem betur fer eigum við eftir að skoða miklu fleiri eignir. Varðandi leikskólana þá voru þeir allir með plúsa og mínusa og ræddum við í gær hversu gríðarlega mikilvægt það verður að velja rétt. Við höfum engar áhyggjur af Hönnu Lílý því hún plummar sig hvar sem er en Þórunn María er meira spurningamerki. Hún er auðvitað mjög sjálfstæð og sterk en hún verður að upplifa öryggi og skemmtilegheit í upphafi því það verður erfitt að snúa því við ef það verður ekki í upphafi. Síðan má vel vera að þetta sé bara einhver paranoja í foreldrunum:)
Tokyo er hreint út sagt mögnuð borg. Hérna er allt til alls og ég myndi segja að 95% af fólkinu hérna sé klætt í jakkaföt/dragtir. Annan eins fjölda af jakkaförum hef ég bara aldrei séð áður. Kannski að maður opni verslun með jakkaseglum! Það er alveg sama á hvaða tíma við erum úti, alltaf er troðið af köllum og konum á harðahlaupum í jakkafötunum sínum. Magnað að sjá þetta.
Í raun hef ég aldrei fundið fyrir jafnmiklu öryggi í stórborg eins og Tokyo. Alveg merkilegt hve mikla öryggistilfinningu maður hefur hérna. Hvort sem þú ert að labba á fjölförnum gatnamótum á háannatíma eða í litlu húsasundi seint um kvöld alltaf er tilfinningin sú sama. Það er auðvitað frábært því jú við erum að fara koma hingað með tvö börn.
Matarmenningin hérna er ansi mikil og því er ekki að neita að ég kann ansi vel við það. Maturinn sem ég er búinn að borða hérna er magnaður í alla staði. Hvort sem maður fær sér sushi eða almennan kjöt eða kjúklingrétt þá bráðnar þetta í trantinum á manni. Aldrei smakkað t.d eins ferkan og nýjan fisk eins og er hérna. Matvaran er auðvitað alltaf glæný og Japanir leggja sérstaka ástríðu í matargerðina sem gerir hann auðvitað svona góðan. Ég get ekki beðið eftir næstu máltíð því hún er alltaf eins og eitthvað ævintýri.
Ég hafði orð á því við Ingu í gær þegar við vorum að keyra um Tokyo að ég hefði aldrei séð þroskaheftan Japana. þrem mínútum seinna sáum við fyrsta þroskahefta Japanann. Tuttugu mínútum eftir það sáum við ca. 9 þroskahefta Japani bundna saman í band eins og leikskólabörn í einni hliðargötunni. Síðan sáum við einn enn í lestinni í gærkvöldi þegar hann plantaði sér hliðiná Ingu. Þroskaheftir Japanir eru krútt.
Núna er klukkan 05.15 og ég búinn að vera vakandi í rúman klukkutíma. Alveg merkilegt hve erfitt það reynist mér að komast yfir þennan tímamismun og þotuþreytuna. Kannski ekki skrýtið. Eftir einhverja 4 tíma höldum við áfram leit okkar að húsnæði og leikskóla og vonandi gengur það betur heldur en í gær. Efast reyndar ekkert um það. Tokyo hefur alllt, bara spurning að finna það.
Tokyo er hreint út sagt mögnuð borg. Hérna er allt til alls og ég myndi segja að 95% af fólkinu hérna sé klætt í jakkaföt/dragtir. Annan eins fjölda af jakkaförum hef ég bara aldrei séð áður. Kannski að maður opni verslun með jakkaseglum! Það er alveg sama á hvaða tíma við erum úti, alltaf er troðið af köllum og konum á harðahlaupum í jakkafötunum sínum. Magnað að sjá þetta.
Í raun hef ég aldrei fundið fyrir jafnmiklu öryggi í stórborg eins og Tokyo. Alveg merkilegt hve mikla öryggistilfinningu maður hefur hérna. Hvort sem þú ert að labba á fjölförnum gatnamótum á háannatíma eða í litlu húsasundi seint um kvöld alltaf er tilfinningin sú sama. Það er auðvitað frábært því jú við erum að fara koma hingað með tvö börn.
Matarmenningin hérna er ansi mikil og því er ekki að neita að ég kann ansi vel við það. Maturinn sem ég er búinn að borða hérna er magnaður í alla staði. Hvort sem maður fær sér sushi eða almennan kjöt eða kjúklingrétt þá bráðnar þetta í trantinum á manni. Aldrei smakkað t.d eins ferkan og nýjan fisk eins og er hérna. Matvaran er auðvitað alltaf glæný og Japanir leggja sérstaka ástríðu í matargerðina sem gerir hann auðvitað svona góðan. Ég get ekki beðið eftir næstu máltíð því hún er alltaf eins og eitthvað ævintýri.
Ég hafði orð á því við Ingu í gær þegar við vorum að keyra um Tokyo að ég hefði aldrei séð þroskaheftan Japana. þrem mínútum seinna sáum við fyrsta þroskahefta Japanann. Tuttugu mínútum eftir það sáum við ca. 9 þroskahefta Japani bundna saman í band eins og leikskólabörn í einni hliðargötunni. Síðan sáum við einn enn í lestinni í gærkvöldi þegar hann plantaði sér hliðiná Ingu. Þroskaheftir Japanir eru krútt.
Núna er klukkan 05.15 og ég búinn að vera vakandi í rúman klukkutíma. Alveg merkilegt hve erfitt það reynist mér að komast yfir þennan tímamismun og þotuþreytuna. Kannski ekki skrýtið. Eftir einhverja 4 tíma höldum við áfram leit okkar að húsnæði og leikskóla og vonandi gengur það betur heldur en í gær. Efast reyndar ekkert um það. Tokyo hefur alllt, bara spurning að finna það.
16.11.2009
Dagur 1 í íbúða- og leikskólaskoðun
Himmi hélt þotuþreytunni áfram í gær og þar sem ég er svo hrikalega meðvirk þá var ég vakandi með honum. Að vísu tókst mér samt að halda áfram að sofa eftir að hann vaknaði kl. 6.30 í morgun, ég geng ekki svo langt í meðvirkninni að sofa bara í rúma 4 tíma! Eftir að hafa sturtað okkur þá fórum við á hefbundna morgunverðastaðinn og fengum okkur hefðbundinn morgunmat. Stuttu síðar þá hittum við Kaoru, ráðgjafann okkar og svo kom maður frá leigumiðlun að sækja okkur til að fara með okkur á rúntinn. Til að gera langa sögu stutta þá kíktum við á 4 leikskóla og 3 íbúðir í dag með einu matarhléi.
Leikskólarnir hér eru auðvitað ekki eins og við eigum að venjast heima, hér er þetta bara í einhverju íbúðar/skrifstofuhúsi og mjög mismikið pláss sem börnin hafa til afnota. Okkur leist hrikalega vel á einn amerískan sem var í æðislegu húsi, með æðislegu útileiksvæði og við hliðina á æðislegum rólóvelli en nei, þau taka ekki non-English speaking börn né börn undir 3ja ára svo við urðum að strika yfir hann. Það var mælt með að við myndum kíkja á Sacred heart sem er kaþólskur stúlkna leikskóli sem nær frá 3ja ára leikskóla upp í háskóla. Mér var sagt að kíkja á hann fyrir þá eldri og sú yngri gæti þá farið í annan leikskóla sem er þarna nærri. Hugmyndin er sosum alveg góð og okkur sýnist dagskráin þeirra vera fín (1 sinni í viku í tónlist, tölvur, myndmennt, 2svar í íþróttir osrfv) en umhverfið virkaði ekkert spes og okkur fannst konan sem sýndi okkur vera mjög köld. T.d. eigum við að koma með Þórunni Maríu í 1-2 viðtöl í "screening process" og svo á hún bara að mæta og við megum ekkert vera með henni, í mesta lagi labba með henni inn fyrir hliðið fyrsta daginn (annars er börnin alltaf skilin eftir við hliðið) og svo ekki söguna meir. Já og mæting er milli 8.20 og 8.30 svo er hliðinu LÆST og börnin þurfa að fara í gegnum annan inngang og mæta með "ég er sein" miða. Okkur fannst þetta frekar kaldranalegt en kannski er þetta allt í lagi. Við eigum samt alveg eftir að kíkja á einhverja 5 leikskóla í viðbót svo við erum ekkert úrkula vonar um að þetta gangi.
Íbúðirnar 3 sem við skoðuðum voru alveg í lagi. 2 voru í minni kantinum en sú þriðja var svakalega fín á mjög góðum stað (mjög miðsvæðis). Þriðja íbúðin var líka með sér baðherbergi inni í svefnherberginu, 2-földum ísskáp, þvottavél, þurrkara, uppþvottavél og öllum slíkum tækjum sem við gætum þurft að nota. Það versta við þessar íbúðir er það að það er alltaf HVÍTT teppi á öllum gólfum og ég sé alveg dætur mínar í anda henda tómatsósu á gólfið og labba svo í henni og spora út ALLT teppið. Þessi lofaði amk góðu (gleymdum samt að taka myndir) en svo eigum við eftir að kíkja á 10-15 eignir í viðbót þannig að við getum ekkert sagt enn. Að vísu var bara venjulegt klósett í þessari íbúð svo ég er ekki viss um að Himmi samþykki hana...
Í kvöld dróg ég svo Himma með mér til Shinjuku en eftir ca 20 mín í lestinni spurði hann mig hvort það hefði verið nauðsynlegt að fara aaaalveg svona langt til að borða. Ég var samt með semi-secert agenda, mig langaði að finna H&M með barnafötum og sú búð átti að vera einhvers staðar í Shinjuku. Við komum að lokum þangað en þar sem þetta er ein stærsta lestarstöðin í Japan vissum við ekkert hvar við áttum að fara út. Við löbbuðum í nokkra hringi og krókaleiðir en komumst loks á götu með matsölustöðum. Við þjáðumst af valkvíða svo ég hélt áfram að draga Himma með mér og loksins, þegar við vorum að fara að snúa við þá sá ég hina áberandi rauðu H&M stafi blasa við mér. Himmi var ekki aaaalveg á því að fara með mér þangað en ég plataði hann auðvitað og hann rölti þetta með mér. Mig langaði aðallega að sjá verðið á barnafötunum þarna og hvort þau væru ekki örugglega eins og í Evrópu. Sem betur fer eru þau það og ekki nóg með það - jólakjólunum á dæturnar var reddað!! Þórunn María hafði sagt Kollu, frænku sinni, að mamma sín ætlaði sko að kaupa Hello Kitty jólakjól handa sér og viti menn - við fundum rauðan Hello Kitty jólakjól á barnið, í hennar stærð ... og annan eins á Hönnu. Ég var ekki lítið ánægð og fór beint á kassann og borgaði. Þá sá ég rauðar glimmersokkabuxur á þær báðar og neyddist til að fara aftur á kassann og borga. Þá sá ég HK boxernærbuxur á Þórunni Maríu og sendi því Himma á kassann til að borga, ekki séns að ég ætlaði að fara i þriðja skiptið í röð! :)
Eftir þessa sigurför vorum við snögg að velja veitingastað og fengum okkur dýrindis tempura og bjór og svo smá meira þar sem græðgin var að fara með okkur! :) Svo tók við lestarferð heim á hótel, stopp í búðinni og svo undir sæng að borða ís og lesa Stieg. Annars er viðhaldið (a.k.a. Stieg) líka farinn að halda fyrir mér vöku, á bara um 100 bls eftir og ég bara get ekki hætt. Alveg glatað því maður er nokkuð þreyttur alltaf á morgnanna þessa dagana.
Þarf að blogga um vangefnu Japanina hans Himma en kem því eiginlega ekki fyrir í þetta blogg, reyni að gera það á morgun (nema kallinn geri það sjálfur). :)
Ég ætla að fara að skríða í bælið enda klukkan að verða 23.30 og langur dagur framundan. Ég ætla mér bara að vera bjartsýn og trúa því að við finnum eitthvað sem hentar okkur svakalega vel.
Knús yfir hafið...
Leikskólarnir hér eru auðvitað ekki eins og við eigum að venjast heima, hér er þetta bara í einhverju íbúðar/skrifstofuhúsi og mjög mismikið pláss sem börnin hafa til afnota. Okkur leist hrikalega vel á einn amerískan sem var í æðislegu húsi, með æðislegu útileiksvæði og við hliðina á æðislegum rólóvelli en nei, þau taka ekki non-English speaking börn né börn undir 3ja ára svo við urðum að strika yfir hann. Það var mælt með að við myndum kíkja á Sacred heart sem er kaþólskur stúlkna leikskóli sem nær frá 3ja ára leikskóla upp í háskóla. Mér var sagt að kíkja á hann fyrir þá eldri og sú yngri gæti þá farið í annan leikskóla sem er þarna nærri. Hugmyndin er sosum alveg góð og okkur sýnist dagskráin þeirra vera fín (1 sinni í viku í tónlist, tölvur, myndmennt, 2svar í íþróttir osrfv) en umhverfið virkaði ekkert spes og okkur fannst konan sem sýndi okkur vera mjög köld. T.d. eigum við að koma með Þórunni Maríu í 1-2 viðtöl í "screening process" og svo á hún bara að mæta og við megum ekkert vera með henni, í mesta lagi labba með henni inn fyrir hliðið fyrsta daginn (annars er börnin alltaf skilin eftir við hliðið) og svo ekki söguna meir. Já og mæting er milli 8.20 og 8.30 svo er hliðinu LÆST og börnin þurfa að fara í gegnum annan inngang og mæta með "ég er sein" miða. Okkur fannst þetta frekar kaldranalegt en kannski er þetta allt í lagi. Við eigum samt alveg eftir að kíkja á einhverja 5 leikskóla í viðbót svo við erum ekkert úrkula vonar um að þetta gangi.
Íbúðirnar 3 sem við skoðuðum voru alveg í lagi. 2 voru í minni kantinum en sú þriðja var svakalega fín á mjög góðum stað (mjög miðsvæðis). Þriðja íbúðin var líka með sér baðherbergi inni í svefnherberginu, 2-földum ísskáp, þvottavél, þurrkara, uppþvottavél og öllum slíkum tækjum sem við gætum þurft að nota. Það versta við þessar íbúðir er það að það er alltaf HVÍTT teppi á öllum gólfum og ég sé alveg dætur mínar í anda henda tómatsósu á gólfið og labba svo í henni og spora út ALLT teppið. Þessi lofaði amk góðu (gleymdum samt að taka myndir) en svo eigum við eftir að kíkja á 10-15 eignir í viðbót þannig að við getum ekkert sagt enn. Að vísu var bara venjulegt klósett í þessari íbúð svo ég er ekki viss um að Himmi samþykki hana...
Í kvöld dróg ég svo Himma með mér til Shinjuku en eftir ca 20 mín í lestinni spurði hann mig hvort það hefði verið nauðsynlegt að fara aaaalveg svona langt til að borða. Ég var samt með semi-secert agenda, mig langaði að finna H&M með barnafötum og sú búð átti að vera einhvers staðar í Shinjuku. Við komum að lokum þangað en þar sem þetta er ein stærsta lestarstöðin í Japan vissum við ekkert hvar við áttum að fara út. Við löbbuðum í nokkra hringi og krókaleiðir en komumst loks á götu með matsölustöðum. Við þjáðumst af valkvíða svo ég hélt áfram að draga Himma með mér og loksins, þegar við vorum að fara að snúa við þá sá ég hina áberandi rauðu H&M stafi blasa við mér. Himmi var ekki aaaalveg á því að fara með mér þangað en ég plataði hann auðvitað og hann rölti þetta með mér. Mig langaði aðallega að sjá verðið á barnafötunum þarna og hvort þau væru ekki örugglega eins og í Evrópu. Sem betur fer eru þau það og ekki nóg með það - jólakjólunum á dæturnar var reddað!! Þórunn María hafði sagt Kollu, frænku sinni, að mamma sín ætlaði sko að kaupa Hello Kitty jólakjól handa sér og viti menn - við fundum rauðan Hello Kitty jólakjól á barnið, í hennar stærð ... og annan eins á Hönnu. Ég var ekki lítið ánægð og fór beint á kassann og borgaði. Þá sá ég rauðar glimmersokkabuxur á þær báðar og neyddist til að fara aftur á kassann og borga. Þá sá ég HK boxernærbuxur á Þórunni Maríu og sendi því Himma á kassann til að borga, ekki séns að ég ætlaði að fara i þriðja skiptið í röð! :)
Eftir þessa sigurför vorum við snögg að velja veitingastað og fengum okkur dýrindis tempura og bjór og svo smá meira þar sem græðgin var að fara með okkur! :) Svo tók við lestarferð heim á hótel, stopp í búðinni og svo undir sæng að borða ís og lesa Stieg. Annars er viðhaldið (a.k.a. Stieg) líka farinn að halda fyrir mér vöku, á bara um 100 bls eftir og ég bara get ekki hætt. Alveg glatað því maður er nokkuð þreyttur alltaf á morgnanna þessa dagana.
Þarf að blogga um vangefnu Japanina hans Himma en kem því eiginlega ekki fyrir í þetta blogg, reyni að gera það á morgun (nema kallinn geri það sjálfur). :)
Ég ætla að fara að skríða í bælið enda klukkan að verða 23.30 og langur dagur framundan. Ég ætla mér bara að vera bjartsýn og trúa því að við finnum eitthvað sem hentar okkur svakalega vel.
Knús yfir hafið...
15.11.2009
Himmi og frægðin
Það var æðislegt að fá kallinn til sín í gær, fattaði í raun ekki hversu mikið ég saknaði hans fyrr en ég sá hann. Hann kom upp á herbergi og sagði strax "þú ert eiginlega í vitlausu rúmi", ég leit á rúmin og bara "ok, ég skal færa mig". Svo þegar við lágum uppi í rúmi um kvöldið þá benti ég honum á að ég væri vön að hafa hann hægra megin við mig svo í raun var ég í réttu rúmi áður. Þá heyrðist "já, já, ég er bara nær sjónvarpinu svona!!". Haldið þið að það sé frekja. Og frekjunni var ekki lokið þarna, heldur þjáðist hann að sjálfsögðu af þotuþreytu og var því andvaka í nótt (enda bara miður dagur hjá honum). En það dugði honum ekki að vera einn og varð hann að halda vöku fyrir mér líka og við sofnuðum ekki fyrr en um 5-leytið. Spurning um að senda kallinn bara aftur heim! :P
Eftir að hafar sofnað svona seint þá vaknaði ég ekki fyrr en um 10.30 og henti þá kallinum á lappir, úti var glampandi sólskin og Tokyo skartaði sínu fegursta. Eftir að hafa farið í sturtu til að vekja okkur þá skutluðumst við í lestina og fórum til Harajuku. Þar sáum við Meiji shrine sem er svo kallað Shinto shrine (shinto er ein trúin hér í Japan). Í nóvembermánuði er fagnað sérstaklega afmæli barna sem verða 5, 3 og 7 ára og var því mikið af börnum í hefbundnum japönskum klæðum (kimono), Ótrúlega gaman að sjá þetta og auðvitað skrínið? líka.
Því næst var ferðinni heitið til Akihabara sem er rafeindahverfið hér í Tokyo. Það er ekki hægt að lýsa þessu hverfi en við getum alveg sagt að við vitum hvert við förum þegar okkur fer að vanta sjónvarp, dvd spilara, myndavél osfrv. RUGL stórar verslanir og allt til. Eftir að hafa rölt þarna aðeins um og fengið okkur kaffi og kleinuhring þá skelltum við okkur til Asakusa. Ég bara varð að sýna Himma staðinn. Við röltum þarna í gegn nema hvað á leiðinni til baka koma menn hlaupandi á eftir okkur og kalla "excuse me". Við stoppuðum til að athuga hvað þeir vildu og þá voru þeir að taka upp auglýsingu, hvort hún var til sýningar í sjónvarpi eða bara innan fyrirtækis veit ég ekki en þeir vildu endilega fá Himma (og mig þar sem ég var með honum) til að vera með í auglýsingunni,. Himmi fékk þetta fína skilti og þegar gaurinn með myndavélina spurði "do you know the Works", þá svöruðum við "We know the works, we LOVE the works". Svo Himmi var ekki búinn að vera í sólarhring í Japan þegar hann var beðinn um að leika í auglýsingu. Hann er sem sagt búinn að finna út his career og mun eflaust græða mikið á fyrirsætustörfunum. Eins gott að ég sé búin að horfa svona mikið á ANTM svo ég get leiðbeint honum (I want fierce, tension and SMIZE).
Við fórum svo upp á hótel í smá hvíld og út að borða. Fengum þennan fína kvöldmat en meðal annars þá pöntuðum við djúpsteiktar rækjur og við fengum ...djúpsteiktar rækjur. Sem sagt heilar rækjur sem höfðu verið djúpsteikar með haus, fálmurum, skel og öllu og engu deigi! Var að vísu ótrúlega gott en ekki aaaalveg það sem við bjuggumst við! :)
Núna erum við komin aftur upp á hótelið og á leiðinni í ró. Planið er að skoða 3 leikskóla og 1-2 íbúðir á morgun svo við ættum að hafa nóg að gera. Ég henti inn myndum í morgun og svo tókum við auðvitað fleiri í dag en þær fá að bíða betri tíma.
Sendum knús á alla yfir hafið en sér í lagi til Kollu, Maríu og tengdó (ma+pa) og biðjum ykkur að knúsa stelpurnar okkar extra mikið.
Þar til næst...
Eftir að hafar sofnað svona seint þá vaknaði ég ekki fyrr en um 10.30 og henti þá kallinum á lappir, úti var glampandi sólskin og Tokyo skartaði sínu fegursta. Eftir að hafa farið í sturtu til að vekja okkur þá skutluðumst við í lestina og fórum til Harajuku. Þar sáum við Meiji shrine sem er svo kallað Shinto shrine (shinto er ein trúin hér í Japan). Í nóvembermánuði er fagnað sérstaklega afmæli barna sem verða 5, 3 og 7 ára og var því mikið af börnum í hefbundnum japönskum klæðum (kimono), Ótrúlega gaman að sjá þetta og auðvitað skrínið? líka.
Því næst var ferðinni heitið til Akihabara sem er rafeindahverfið hér í Tokyo. Það er ekki hægt að lýsa þessu hverfi en við getum alveg sagt að við vitum hvert við förum þegar okkur fer að vanta sjónvarp, dvd spilara, myndavél osfrv. RUGL stórar verslanir og allt til. Eftir að hafa rölt þarna aðeins um og fengið okkur kaffi og kleinuhring þá skelltum við okkur til Asakusa. Ég bara varð að sýna Himma staðinn. Við röltum þarna í gegn nema hvað á leiðinni til baka koma menn hlaupandi á eftir okkur og kalla "excuse me". Við stoppuðum til að athuga hvað þeir vildu og þá voru þeir að taka upp auglýsingu, hvort hún var til sýningar í sjónvarpi eða bara innan fyrirtækis veit ég ekki en þeir vildu endilega fá Himma (og mig þar sem ég var með honum) til að vera með í auglýsingunni,. Himmi fékk þetta fína skilti og þegar gaurinn með myndavélina spurði "do you know the Works", þá svöruðum við "We know the works, we LOVE the works". Svo Himmi var ekki búinn að vera í sólarhring í Japan þegar hann var beðinn um að leika í auglýsingu. Hann er sem sagt búinn að finna út his career og mun eflaust græða mikið á fyrirsætustörfunum. Eins gott að ég sé búin að horfa svona mikið á ANTM svo ég get leiðbeint honum (I want fierce, tension and SMIZE).
Við fórum svo upp á hótel í smá hvíld og út að borða. Fengum þennan fína kvöldmat en meðal annars þá pöntuðum við djúpsteiktar rækjur og við fengum ...djúpsteiktar rækjur. Sem sagt heilar rækjur sem höfðu verið djúpsteikar með haus, fálmurum, skel og öllu og engu deigi! Var að vísu ótrúlega gott en ekki aaaalveg það sem við bjuggumst við! :)
Núna erum við komin aftur upp á hótelið og á leiðinni í ró. Planið er að skoða 3 leikskóla og 1-2 íbúðir á morgun svo við ættum að hafa nóg að gera. Ég henti inn myndum í morgun og svo tókum við auðvitað fleiri í dag en þær fá að bíða betri tíma.
Sendum knús á alla yfir hafið en sér í lagi til Kollu, Maríu og tengdó (ma+pa) og biðjum ykkur að knúsa stelpurnar okkar extra mikið.
Þar til næst...
14.11.2009
Ferðalagið og klósettið
Jæja, þá er kallinn loksins kominn upp á hótel í Tokyo eftir 27 klukkutíma ferðalag. Flugið frá Íslandi til London var enga stund að líða enda fór ansi vel um mig. Síðan tók við 7 tíma bið á Heathrow sem var ansi lengi að líða. Þessi flugvöllur er ömurlegur, grútskítugur og sóðalegur að öllu leyti. Var aðeins á Saga Lounge sem gerði biðina bærilegri.
Þá var komið að fluginu til Tokyo með ANA (All nippon airways). Fékk frábært sæti við gluggann og engin fyrir framan mig, það hefði hvort sem er ekki breytt neinu því plássið var slíkt. Hliðiná mér sat gamall Japani, ætli hann hafi ekki verið um 60-tugt. Til að gera langa sögu örstutta varðandi þennan kall þá svaf hann í 11 tíma og 40 mínútur af 12 tíma flugferð. Reynsla?
Rétt eftir að við fórum í loftið þá komu flugfreyjurnar og létu alla fá inniskó. Ég kíkti aðeins í kringum mig og sá mér til skemmtunnar að það voru allir komnir í þessa inniskó. Ég vildi reyna að fitta örlítið inn og ákvað því að smella mér í inniskónna. Gekk ekki. Voru númer 36 líklega því hálf ristin á mér slapp ekki í þessa annars bráðhuggulegu inniskó. Ekkert við því að segja. Síðan til að bæta við þá voru farþegum færðar peysur, halda hita á liðinu. Ég sá peysuna, sleppti því að reyna að fara í hana.
Sætið sem ég sat í hafði að geyma 15 stillingatakka. Þú gast hamast á bakinu með einum 4 tökkum, gast fengið baknudd, sett út fótaskemil og rúsínan í pylsuendanum, þú gast breytt sætinu í rúm með einum takka. Ég fiktaði nú ansi vel í þessu sæti mínu og eftir að hafa vakaði í ca. 6 tíma í fluginu þá ákvað ég að prófa að leggja mig. Hef nota bene aldrei sofnað í flugvél áður. Ég steinrotaðist í þessum sæti/rúmi og vaknaði ekki fyrr en 4 tímum seinna. Algjör snilld.
Ég hélt fyrst að ALLAR flugfreyjurnar væru að reyna við mig ítrekað. Þær voru svo nice, kurteisar og þjónustulundin lak svoleiðis af þeim. Svo voru þær svona við alla farþegana þannig að þessi viðreynsluhugsun dó með bjórnum, rauðvíninu, hvítvíninu og sake-inu. Þannig að flugið gekk glimrandi vel og þessir 12 tímar liðu bara nokkuð hratt.
Inga tók svo á móti mér á hótelinu og virkaði hún allavega nokkuð sátt við að sjá mig:). Við hentum draslinu mínu upp á herbergi og skelltum okkur út til að borða kvöldmat. Lentum inni á einhverjum Sushi stað sem var magnaður. Nenni ekki að skrifa hversu magnaður því það skilar sér engan veginn. Síðan fórum við í 7/11 að kaupa smá nauðsynjar og aftur uppá hótel.
Þá að máli málanna. Japönsk klósett. Inga hefur aðeins verið að rita hérna um klósettin og því var ég ansi spenntur að prófa. Eftir að hafa melt kvöldmatinn í smástund þá var kominn tími. Fyrir það fyrsta þá byrjaði unaðurinn strax og ég settist á setuna, alveg passlega heit, ekki of heit og ekki heldur of köld. Ég þurfti ekkert að bíða neitt lengi eftir að ljúka mér af og ég fann að ég hlakkaði geðveikt til að vera búinn til að testa takkana. Það eru í raun bara tveir valmöguleikar á þessu klósetti. Báðir valmöguleikarnir ganga út á það sama, sprauta vatni í endaþarm. Hljómar kannski eitthvað illa en staðreyndin er sú að það er bara satt.
Ég byrjaði að athuga styrkleikann á bununni og eftir að hafa samþykkt styrleikann þá var mér ekkert að vanbúnaði. Ég þrýsti á takkann sem framkallaði létta bunu og ég rak upp gól eins og lítil skólastelpa. Þetta var ansi undarleg tilfinning verð ég að segja, samt eitthvað ljúf samt. Þá var komið að takka númer tvö. Vissi ekki nákvæmlega á hverju ég átti von og beið því fullur eftirvæntingar eftir að sjá hvað myndi gerast. Þessi takki olli ekki neinum vonbrigðum því þéttingsföst, þráðbein buna hreinsaði nánast öll vit. Takki tvö var svipaður og takki eitt nema á sterum. Fyrsta reynsla af þessum klósettum olli ekki neinum vonbrigðum heldur þvert á móti. Eina sem vantar á þetta klósett er takki með blásara. Sá takki verður vonandi í húsinu sem við munum svo velja í vikunni.
Þetta er svona það helsta sem hefur drifið á mína daga síðustu 30 klukkutímana eða svo. Vonandi fór þessi færsla fyrir bjóstið á neinum því svona er þetta einfaldlega. Bið að heilsa öllum heima og Inga kemur svo með færslu á morgun ef ég þekki hana rétt.
Þá var komið að fluginu til Tokyo með ANA (All nippon airways). Fékk frábært sæti við gluggann og engin fyrir framan mig, það hefði hvort sem er ekki breytt neinu því plássið var slíkt. Hliðiná mér sat gamall Japani, ætli hann hafi ekki verið um 60-tugt. Til að gera langa sögu örstutta varðandi þennan kall þá svaf hann í 11 tíma og 40 mínútur af 12 tíma flugferð. Reynsla?
Rétt eftir að við fórum í loftið þá komu flugfreyjurnar og létu alla fá inniskó. Ég kíkti aðeins í kringum mig og sá mér til skemmtunnar að það voru allir komnir í þessa inniskó. Ég vildi reyna að fitta örlítið inn og ákvað því að smella mér í inniskónna. Gekk ekki. Voru númer 36 líklega því hálf ristin á mér slapp ekki í þessa annars bráðhuggulegu inniskó. Ekkert við því að segja. Síðan til að bæta við þá voru farþegum færðar peysur, halda hita á liðinu. Ég sá peysuna, sleppti því að reyna að fara í hana.
Sætið sem ég sat í hafði að geyma 15 stillingatakka. Þú gast hamast á bakinu með einum 4 tökkum, gast fengið baknudd, sett út fótaskemil og rúsínan í pylsuendanum, þú gast breytt sætinu í rúm með einum takka. Ég fiktaði nú ansi vel í þessu sæti mínu og eftir að hafa vakaði í ca. 6 tíma í fluginu þá ákvað ég að prófa að leggja mig. Hef nota bene aldrei sofnað í flugvél áður. Ég steinrotaðist í þessum sæti/rúmi og vaknaði ekki fyrr en 4 tímum seinna. Algjör snilld.
Ég hélt fyrst að ALLAR flugfreyjurnar væru að reyna við mig ítrekað. Þær voru svo nice, kurteisar og þjónustulundin lak svoleiðis af þeim. Svo voru þær svona við alla farþegana þannig að þessi viðreynsluhugsun dó með bjórnum, rauðvíninu, hvítvíninu og sake-inu. Þannig að flugið gekk glimrandi vel og þessir 12 tímar liðu bara nokkuð hratt.
Inga tók svo á móti mér á hótelinu og virkaði hún allavega nokkuð sátt við að sjá mig:). Við hentum draslinu mínu upp á herbergi og skelltum okkur út til að borða kvöldmat. Lentum inni á einhverjum Sushi stað sem var magnaður. Nenni ekki að skrifa hversu magnaður því það skilar sér engan veginn. Síðan fórum við í 7/11 að kaupa smá nauðsynjar og aftur uppá hótel.
Þá að máli málanna. Japönsk klósett. Inga hefur aðeins verið að rita hérna um klósettin og því var ég ansi spenntur að prófa. Eftir að hafa melt kvöldmatinn í smástund þá var kominn tími. Fyrir það fyrsta þá byrjaði unaðurinn strax og ég settist á setuna, alveg passlega heit, ekki of heit og ekki heldur of köld. Ég þurfti ekkert að bíða neitt lengi eftir að ljúka mér af og ég fann að ég hlakkaði geðveikt til að vera búinn til að testa takkana. Það eru í raun bara tveir valmöguleikar á þessu klósetti. Báðir valmöguleikarnir ganga út á það sama, sprauta vatni í endaþarm. Hljómar kannski eitthvað illa en staðreyndin er sú að það er bara satt.
Ég byrjaði að athuga styrkleikann á bununni og eftir að hafa samþykkt styrleikann þá var mér ekkert að vanbúnaði. Ég þrýsti á takkann sem framkallaði létta bunu og ég rak upp gól eins og lítil skólastelpa. Þetta var ansi undarleg tilfinning verð ég að segja, samt eitthvað ljúf samt. Þá var komið að takka númer tvö. Vissi ekki nákvæmlega á hverju ég átti von og beið því fullur eftirvæntingar eftir að sjá hvað myndi gerast. Þessi takki olli ekki neinum vonbrigðum því þéttingsföst, þráðbein buna hreinsaði nánast öll vit. Takki tvö var svipaður og takki eitt nema á sterum. Fyrsta reynsla af þessum klósettum olli ekki neinum vonbrigðum heldur þvert á móti. Eina sem vantar á þetta klósett er takki með blásara. Sá takki verður vonandi í húsinu sem við munum svo velja í vikunni.
Þetta er svona það helsta sem hefur drifið á mína daga síðustu 30 klukkutímana eða svo. Vonandi fór þessi færsla fyrir bjóstið á neinum því svona er þetta einfaldlega. Bið að heilsa öllum heima og Inga kemur svo með færslu á morgun ef ég þekki hana rétt.
13.11.2009
Að éta og vera étin
Dagurinn í dag var hinn fínasti, að vísu er farið að kólna aðeins en ég er með peysu og kápu með mér svo ég var góð. Ég svaf út í morgun en hentist svo á Starbucks í minn hefbundna morgunmat (bláberja skonsa og kaffi) og svo út á lestarstöð. Í þetta sinn var ferðinni heitið til Asakusa sem er gamalt hverfi í Tokyo. Þarna er gamalt hof og fuullt af litlum sölubásum með alls kyns traditional japönsku dótaríi. Ég keypti einn Hello Kitty bangsa handa dótturinni (búin að vera í 5 daga og ekki keypt neitt hingað til) og regnhlíf handa mér í veskið þar sem það er búið að vera rigning núna í 2-3 daga. Þá settist ég á færibanda sushi stað og fékk mér hádegismat. Ég hef komið á svona stað í London og á Íslandi og þetta er ekki aaaalveg það sama, muuun ferskara og betra sushi og að maður tali ekki um ódýrara. Beta - flestir diskarnir voru á 130-160 yen en reyndar var 1 diskur á 630 yen en það var bara einn túnfiskréttur sem var alveg með 3 stórum bitum og svo eggi. Svo ég borðaði á mig gat fyrir ca 1000 yen (1400 ISK) og þetta var ó svo gott. Eftir þetta þá fór ég með subwayinu upp á hótel og fór svo á röltið í Ginza. Eftir að hafa skoðað í designer glugga í ca klst þá var kominn tími til að fara upp á hótel í smá hvíld (erfitt líf ég veit J).
Ég hitti svo Kaoru kl. 15.30 en við áttum tíma til að hitta agency-ið sem sér um að sækja um visa fyrir mig kl. 16 hjá Aska. Þessi fundur tók ca klukkutíma og ég held að það hafi verið töluð enska kannski í 3 mínútur! J Enda var Kaoru aðallega að ræða við umboðið og Aska um hvernig væri best að haga þessu og hvað ég þyrfti að hafa til að sækja um. Þetta er allt soldið flókið mál en það verður gott þegar þetta verður búið og ég verð komin með blessaða visað. Ég var líka minnt á það að ég var víst búin að lofa mér í kvöldmat í kvöld með Aska mönnum og einhverjum sem ég hafði ekki hugmynd um hverjir væru. Freeeekar óþægilegt en hei, ég var amk ekki upptekin við önnur plön! J
Það kom í ljós að kvöldverðurinn var með lækni, hans konu og dóttur en læknirinn er vinur yfirmanns míns hér í Japan og mun verða heimilislæknir okkar þegar við flytjum. Fyrst fórum við á klíníkina hans og ég fékk að skoða hana alla og síðan var farið á geggjaðan traditional japanskan stað í Shinjuku. Auðvitað fékk ég grilljón litla rétti, allt týpískur japanskur matiur og allt geðveikt gott. Þetta var ofsalega rólegur og góður kvöldmatur og var ég mjög fegin að í þetta skiptið var ekki staðið upp, gerðar handahreyfingar og hrópað BANZAI þrisvar eins og gert var á miðvikudag. Við sungum heldur ekki Ichi-ban, ichi-ban (number one, number one), yes we can, yes we can eins og var gert líka á miðvikudag. Mjög eðlilegar athafnir allt og ég sé Íslendinga alveg í anda gera það sama úti að borða á veitingastað! En þessi kvöldverður sýnir samt ótrúlega vel hversu kurteisir og hjálpsamir Japanir eru, ég er sem sagt nú þegar komin með heimilislækni og vill yfirkallinn minn að við fjölskyldan förum í allsherjar skoðun 2svar á ári.
Að allt öðru... Ég komst að því þegar ég var i Búlgaríu að ég væri alveg sérstaklega ljúffeng þar sem skordýrin þar létu mig ekki í friði og varð ég að einu stóru biti með tilheyrandi innlögn á spítala og skemmtilegheitum. Ég verð að viðurkenna að ég pældi ekki í skordýrabitum áður en ég kom hingað þar sem það er frigging miður nóvember en eftir að ég kom ... þá pældi ég í þeim. Ég uppgötvaði á degi 2 að mig var farið að klæja ískyggilega mikið í ökklana og leit niður og jújú, var ég ekki með þessi fallegu bit á sitt hvorum ökklanum ásamt einu á kálfanum. Auðvitað fá þau "life of their own" svo þau stækka og stækka með hverjum deginum og ég get bara horft á eins og stolt foreldri! Nema hvað ég er ekki stolt og þetta er ótrúlega pirrandi. Mig klæjar endalaust í þetta og þetta er bara ógeðslegt, í einu orði sagt. En sem betur fer (7-9-13) þá eru bitin ekki orðin fleiri og ég vona að flugurnar hafi vit á að láta mig í friði, sérstaklega þar sem það er farið að kólna hérna núna.
Svo veit ég ekki hvort þetta sé sér-japanskt fyrirbæri eða hvort þetta sé bara á þesu hóteli en house-keeping kemur ekki einu sinni heldur 2svar á dag. Þeir skilja eftir litla miða á rúminu eftir morgunþrifin til að láta vita að það sé housekeeping aftur eftir kl. 17 "to get your room ready for the night". Þau skipta um handklæði ef ég hef farið í sturtu í millitíðinni og svo taka þeir "rúmteppið" (meira renningur en teppi) af rúminu ásamt því að tæma ruslið, draga fyrir og kveikja á náttlampanum. Ég er að spá í hvort ég geti ekki beðið þau líka um að breiða yfir mig fyrir nóttina og syngja mig í svefn! J En þetta er auðvitað snilld nema hvað núna veit ég ekki hvort ég þarf að skilja eftir tip bæði á morgnanna og á kvöldin, skildi nefnilega eftir í morgun og ég sá að það voru konur að þrífa þá en svo þegar ég kom heim í kvöld þá voru kallar á ganginum að fara í herbergin svo sennilega er það sitt hvort liðið sem gerir morgun og eftirmiðdagsþrifin! Mjög mikið lúxus vandamál, átta mig fyllilega á því en hei, maður þarf að hugsa um svona! J
Ég er alveg farin að venjast heitu setunum og klósettunum en hef mig þó ekki í það prófa bununa. Hins vegar er von á Himma á morgun og ég er nokkuð viss um að eitt af því fyrsta sem hann gerir það verður að hlamma sér á rörið og prófa alla mögulega takka. Svo þið fáið eflaust blogg frá honum á morgun um það. En það er ótrúlega ljúft að koma inn, vera hálfkalt á afturendanum og setjast á heita og notalega setu. Skil ekkert af hverju Valdi hennar Kollu finnst það óþægilegt! J Kannski ef hann vissi að setan væri heit út af upphitun en ekki vegna líkamshita frá einhverjum öðrum, þá myndi það ganga...
Dísus hvað ég er með mikla munnræpu, þið bara ráðið hvort þið þrælið ykkur í gegnum þetta eður ei en ég set Himma við tölvuna á morgun og leyfi honum að blogga um ferðalagið sitt (og ég skrifa kannski smáááá um daginn minn).
Þangað til næst...
12.11.2009
Gúliver var aleinn í Putalandi
Dagurinn í dag var töluvert frábrugðinn hinum dögunum. Ég byrjaði morguninn á að fara út að skokka, var reyndar hrikalega þung á mér eftir kvöldmatinn kvöldið áður en þetta var alveg ágætt. Hins vegar mætti ég fullt af furðulegu fólki á skokkinu og einn meira að segja í appelsínugulum krumpugalla með gulan hjálm á hausnum - ógissslega töff! Er að spá í að kaupa mér svona outfit og fara svo í Laugar á brettið! Eftir skokkið henti ég mér í morgunsturtuna og það besta sem ég veit hérna á hótelinu er að fara í sturtu um morguninn og fara svo í þykkan hvítan frotte slopp og þorna aðeins í bælinu eða við tölvuna. Það er ekkert eðlilega ljúft. Að vísu var hvíldin stutt að þessu sinni þar sem Hörður var að fara heim aftur og við ákváðum að kíkja í morgunmat áður. Að sjálfsögðu þá fórum við bara á Starbucks enda er það 4-6 sinnum ódýrara en morgunmaturinn á hótelinu. Síðan kvaddi ég Hörð og fór upp á herbergi. Það er ekkert smá skrítið að hann sé farinn en ég er ógurlega glöð yfir því að Himmi sé að koma til mín bráðum.
Ég hitti svo Kaoru ráðgjafann okkar og hann fór með mig í íslenska sendiráðið. Í þetta skiptið fórum við í lestina svo hann gæti hjálpað mér að kaupa kort i lestina. Held að ég hafi fundið það eina sem er ekki dýrt í Tokyo - lestar. Það kostaði 500 yen að stofna kort (sem þú færð meira að segja endurgreitt ef þú skilar því) og svo er ferðina á 150-190 yen, amk fór ég ekki yfir það í dag. Lestarnar eru líka mjög einfaldar, það er skjár við alla útganga þar sem nafnið á næstu stöð stendur í Kanji, hiragana og ensku ásamt því að stöðvarnafnið er kallað upp nokkrum sinnum. Það var mjög gagnlegt að fara í sendiráðið og vakti konan þar ýmislegt til tilhugsunar sem við þurfum að passa upp á. Það er íslenskur strákur, Bolli, að vinna þar ásamt því að vinna smá fyrir Actavis svo við Kaoru fórum með honum að borða í hádeginu. Svo fórum við á hótelið í smá kaffi en eftir það var ég on my own.
Það var því lítið annað að gera en að henda sér upp í lest og fara eitthvað. Ég ákvað að fara í Shibuya sem er stórt verslunarhverfi en þar er meðal annars "the scrambled crossing" sem eru ein stærstu göngugatnamót í heimi. Þau eru alveg stórkostleg og það er gaman að berast með straumnum yfir. Það er líka eitt sem ég hef séð hérna, fólk það hleypur að gatnamótum til að ná gönguljósum (annars gætirðu þurft að bíða í 2 mín :)). Ég kíkti í H&M og komst að því að ég er svo sannarlega Gúliver í Putalandi. Stærðirnar eru frá 34 (frekar en 32) og upp í laaangmesta lagi 42, oftast ekki meira en 38-40. Nærfötin ná einmitt bara upp í 40. Þetta er alveg hilarious og hinar stærðirnar eru XS, S og M. Meina hver þarf stærra en medium?? Ég held að ástæðan fyrir því hvað það truflar mann lítið hvað það er mikið af fólki hérna er sú að þau eru svo lágvaxin. Ég var að vísu í strigaskóm í dag og ég viðurkenni fúslega að mér fannst fólkið ekki eins lítið en ég sé samt ekki marga sem eru stærri en ég (nema það séu klárlega útlendingar). Eftir stutt labb í Shibuya þá hentist ég í lestina heim.
Ég ætlaði að gerast svo gróf að fara á McD í kvöldmatinn en stoppaði fyrst í matvörubúðinni og þar voru geðveikt girnilegir sushi bakkar og ég tók því bara einn slíkan með mér heim á hótel. Ásamt sushi bakkanum þá keypti ég 2 L af vatni, 1/2 ltr af límonaði, 1/2 líter af einhverjum drykk (ég giska á grænt te), 1 súkkulaði, 1 snakkpoka, 1 mjóa rúllu af rískexi og 2 safafernur. Þetta kostaði allt saman 1480 yen (ca 2080 ISK) og mér fannst það bara nokkuð vel sloppið. Ég fór svo bara upp á hótel, kjamsaði á matnum og henti mér í náttbuxur og fór að blogga. Núna er á stefnuskránni að horfa á 1 MP þátt og skríða svo í rúmið með Stieg vini mínum. Morgundagurinn fer svo í rölt fyrri partinn og svo fer ég að sækja um dvalar- og landvistarleyfi og mun svo sennilega eiga rólegt kvöld aftur. Himmi kemur svo á laugardag og ég hlakka miiiikið til.
Gleði dagsins í dag var að sitja í lestinni í frekar litlum sætum og fá akkúrat lítinn, feitan, síðhærðan, sveittan kall við hliðina á mér sem steinsofnaði og var kominn með sveitta hausinn sinn ískyggilega nálægt öxlinni minni. Ætli það sé ekki bara betra að standa. :)
Sendi knús að venju yfir hafið.
Stay tuned.
Ég hitti svo Kaoru ráðgjafann okkar og hann fór með mig í íslenska sendiráðið. Í þetta skiptið fórum við í lestina svo hann gæti hjálpað mér að kaupa kort i lestina. Held að ég hafi fundið það eina sem er ekki dýrt í Tokyo - lestar. Það kostaði 500 yen að stofna kort (sem þú færð meira að segja endurgreitt ef þú skilar því) og svo er ferðina á 150-190 yen, amk fór ég ekki yfir það í dag. Lestarnar eru líka mjög einfaldar, það er skjár við alla útganga þar sem nafnið á næstu stöð stendur í Kanji, hiragana og ensku ásamt því að stöðvarnafnið er kallað upp nokkrum sinnum. Það var mjög gagnlegt að fara í sendiráðið og vakti konan þar ýmislegt til tilhugsunar sem við þurfum að passa upp á. Það er íslenskur strákur, Bolli, að vinna þar ásamt því að vinna smá fyrir Actavis svo við Kaoru fórum með honum að borða í hádeginu. Svo fórum við á hótelið í smá kaffi en eftir það var ég on my own.
Það var því lítið annað að gera en að henda sér upp í lest og fara eitthvað. Ég ákvað að fara í Shibuya sem er stórt verslunarhverfi en þar er meðal annars "the scrambled crossing" sem eru ein stærstu göngugatnamót í heimi. Þau eru alveg stórkostleg og það er gaman að berast með straumnum yfir. Það er líka eitt sem ég hef séð hérna, fólk það hleypur að gatnamótum til að ná gönguljósum (annars gætirðu þurft að bíða í 2 mín :)). Ég kíkti í H&M og komst að því að ég er svo sannarlega Gúliver í Putalandi. Stærðirnar eru frá 34 (frekar en 32) og upp í laaangmesta lagi 42, oftast ekki meira en 38-40. Nærfötin ná einmitt bara upp í 40. Þetta er alveg hilarious og hinar stærðirnar eru XS, S og M. Meina hver þarf stærra en medium?? Ég held að ástæðan fyrir því hvað það truflar mann lítið hvað það er mikið af fólki hérna er sú að þau eru svo lágvaxin. Ég var að vísu í strigaskóm í dag og ég viðurkenni fúslega að mér fannst fólkið ekki eins lítið en ég sé samt ekki marga sem eru stærri en ég (nema það séu klárlega útlendingar). Eftir stutt labb í Shibuya þá hentist ég í lestina heim.
Ég ætlaði að gerast svo gróf að fara á McD í kvöldmatinn en stoppaði fyrst í matvörubúðinni og þar voru geðveikt girnilegir sushi bakkar og ég tók því bara einn slíkan með mér heim á hótel. Ásamt sushi bakkanum þá keypti ég 2 L af vatni, 1/2 ltr af límonaði, 1/2 líter af einhverjum drykk (ég giska á grænt te), 1 súkkulaði, 1 snakkpoka, 1 mjóa rúllu af rískexi og 2 safafernur. Þetta kostaði allt saman 1480 yen (ca 2080 ISK) og mér fannst það bara nokkuð vel sloppið. Ég fór svo bara upp á hótel, kjamsaði á matnum og henti mér í náttbuxur og fór að blogga. Núna er á stefnuskránni að horfa á 1 MP þátt og skríða svo í rúmið með Stieg vini mínum. Morgundagurinn fer svo í rölt fyrri partinn og svo fer ég að sækja um dvalar- og landvistarleyfi og mun svo sennilega eiga rólegt kvöld aftur. Himmi kemur svo á laugardag og ég hlakka miiiikið til.
Gleði dagsins í dag var að sitja í lestinni í frekar litlum sætum og fá akkúrat lítinn, feitan, síðhærðan, sveittan kall við hliðina á mér sem steinsofnaði og var kominn með sveitta hausinn sinn ískyggilega nálægt öxlinni minni. Ætli það sé ekki bara betra að standa. :)
Sendi knús að venju yfir hafið.
Stay tuned.
11.11.2009
Maturinn og klósettin í Japan
Úff aftur komið kvöld og ég er að springa aftur því ég er svo södd. Japanir eru bestu gestgjafar sem ég hef á ævi minni kynnst. Í gær fórum við á veitingastað um kvöldið og fengum eitthvað sem Japanir kalla "kushyake", pottþétt ekki rétt skrifað en þetta var sagt svona. Þetta er nokkurs konar fondue, þeas matur sem er settur á spjót og steiktur í olíu nema hvað þetta eru trésprjót og þetta er matreitt í eldhúsinu og svo kemur þjónninn með 2 og 2 spjót í einu handa manni. Með þessu er borið fram alls kyns sósur og grænmeti og það sem var grillað var allt frá því að vera grænmeti, kartöflur í kjöt, kjúkling og fisk. Ótrúlega góður matur en maður var nett sprunginn eftir þetta. Þeir báðu mig endalaust um að syngja týpískt íslenskt lag en það var ekki séns að ég gæti það, svo fóru þeir að söngla Itchy bitty spider á japönsku svo ég tók Kalla litla kónguló af minni alkunnu snilld og hlaut mikið lof í lófa fyrir. :)
Í kvöld fórum við svo á mjög svo private veitingastað þar sem við hjá Actavis og Aska vorum einu gestirnir. Máltíðin byrjaði á sashimi (túnfiskur, ígulker, kolkrabbi, skelfiskur, rækja) sem var geeeeðveikt gott. Svo komu nokkrar tegundir af hráum, heilum smáfiskum sem voru grillaðir á borðgrilli fyrir framan okkur, ótrúlega gott en erfitt að borða með prjónum þar sem ég er klaufi dauðans svo ég endaði alltaf með munninn fullan af beinum sem ég varð svo að tína út úr mér mjög svo ósmekklega. Sem millirétt var komið með smá grillað nautakjöt og kjúkling sem voru auðvitað geðveikt góðir og að lokum var borin fram RISAsúpa sem er ausið upp úr í litla diska. Í súpunni var ýmist ostrur, krabbi eða kjúlli og svo var grænmeti líka. Ég var ótrúlega fegin þegar ég fattaði að maturinn væri búinn því ég var að springa... aftur! Ekki nóg með að maður borði heilan helling þá er endalaust verið að hella í glösin hjá manni. Sem betur fer eru bjórglösin jafnstór og staup (og nei, ég tók þau ekki í einu sopa) svo þetta slapp alveg en ef ég hefði þurft að drekka meiri bjór eða sake þá hefði ég sennilega farið að syngja eitthvað meira en bara Kalli litli kónguló.
En þessir menn eru ótrúlegir gestgjafar og ég held að orð geti ekki lýst því hvernig þetta er hjá þeim. Sem betur fer tók ég myndir af matnum í gær en ég gleymdi því í kvöld svo það verður að hafa það. Ég verð bara að muna hvernig þetta var.
En að klósettunum. Klósettin í Japan eru stórkostleg. Setan er heit þegar maður sest á þau (upphituð) og svo eru alveg hellingur af tökkum (mismargir eftir því hversu fancy klósettið er) en öll eru þau með bunu fyrir bossann og svo heitan straum til að þurrka. Thank god að þeir bjóða líka upp á klósettpappír, ég hef nefnilega ekki lagt enn þá í bununa en ég veit að minn ástkæri eiginmaður gerir það um leið og hann kemur! Svo í gær og í dag þá fór ég á klósett sem opnast sjálfkrafa þegar þú kemur inn og það spilar lag á meðan þú pissar. Beið bara eftir að það myndi líka skeina mér og klappa fyrir mér! :) Ótrúlega fyndið.
Ég fékk að sjá skrifstofuhúsnæðið í dag og ég verð að viðurkenna að mér varð brugðið. Japanirnir, sem eru ágætlega hátt settir, sitja við hliðina á næsta manni, í opnu rými, með engum skilrúmum og ég er að tala um kannski 60-80 sm á milli manna, ekki meira. Svo var mér sýnd vinnuaðstaðan mín og OMG, er að tala um skrifstofu sem er núna notuð sem fundarherbergi svo ég verð með skrifborð og ca 6 manna fundarborð inni hjá mér. Þeir báðu mig margfalt afsökunar á hvað hún væri lítil og buðust líka til að mála hana bleika fyrir mig (nefndi í gær að bleikur væri uppáhaldsliturinn minn þegar ég var með bleikt high-light í einhverju skipuriti). Ég sagði að það væri nú óþarfi. En þetta sýnir vel hversu ótrúlega kurteisir þeir eru.
Brandari dagsins í dag var sá að ég nennti ekki að hanga og bíða í 2 tíma eftir að hinir kláruðu fundinn svo ég sagðist vilja fara í Roppongi sem er hverfi með stóru mall-i í. Þeir ætluðu nú ekki að leyfa mér að fara en þegar ég sagðist endilega vilja fara þá sendu þeir konu með mér, svona svo ég færi mér ekki að voða. Svo vorum við að fara að labba yfir gangbraut og það var enginn bíll þá heyrði ég: "Inga saaaan, you have to wait for the green light, then you can cross the street"! Þarf varla að taka það fram að ég tók sem sagt ekki eftir gönguljósunum og konugreyið hefur eflaust haldið að ég hefði aldrei séð svona undur áður!
En í stuttu máli (yeah right) þá líst mér ótrúlega vel á þetta og ég get ekki beðið eftir að hitta Himma og fara með honum á röltið hérna.
Góðar stundir þar til næst
Í kvöld fórum við svo á mjög svo private veitingastað þar sem við hjá Actavis og Aska vorum einu gestirnir. Máltíðin byrjaði á sashimi (túnfiskur, ígulker, kolkrabbi, skelfiskur, rækja) sem var geeeeðveikt gott. Svo komu nokkrar tegundir af hráum, heilum smáfiskum sem voru grillaðir á borðgrilli fyrir framan okkur, ótrúlega gott en erfitt að borða með prjónum þar sem ég er klaufi dauðans svo ég endaði alltaf með munninn fullan af beinum sem ég varð svo að tína út úr mér mjög svo ósmekklega. Sem millirétt var komið með smá grillað nautakjöt og kjúkling sem voru auðvitað geðveikt góðir og að lokum var borin fram RISAsúpa sem er ausið upp úr í litla diska. Í súpunni var ýmist ostrur, krabbi eða kjúlli og svo var grænmeti líka. Ég var ótrúlega fegin þegar ég fattaði að maturinn væri búinn því ég var að springa... aftur! Ekki nóg með að maður borði heilan helling þá er endalaust verið að hella í glösin hjá manni. Sem betur fer eru bjórglösin jafnstór og staup (og nei, ég tók þau ekki í einu sopa) svo þetta slapp alveg en ef ég hefði þurft að drekka meiri bjór eða sake þá hefði ég sennilega farið að syngja eitthvað meira en bara Kalli litli kónguló.
En þessir menn eru ótrúlegir gestgjafar og ég held að orð geti ekki lýst því hvernig þetta er hjá þeim. Sem betur fer tók ég myndir af matnum í gær en ég gleymdi því í kvöld svo það verður að hafa það. Ég verð bara að muna hvernig þetta var.
En að klósettunum. Klósettin í Japan eru stórkostleg. Setan er heit þegar maður sest á þau (upphituð) og svo eru alveg hellingur af tökkum (mismargir eftir því hversu fancy klósettið er) en öll eru þau með bunu fyrir bossann og svo heitan straum til að þurrka. Thank god að þeir bjóða líka upp á klósettpappír, ég hef nefnilega ekki lagt enn þá í bununa en ég veit að minn ástkæri eiginmaður gerir það um leið og hann kemur! Svo í gær og í dag þá fór ég á klósett sem opnast sjálfkrafa þegar þú kemur inn og það spilar lag á meðan þú pissar. Beið bara eftir að það myndi líka skeina mér og klappa fyrir mér! :) Ótrúlega fyndið.
Ég fékk að sjá skrifstofuhúsnæðið í dag og ég verð að viðurkenna að mér varð brugðið. Japanirnir, sem eru ágætlega hátt settir, sitja við hliðina á næsta manni, í opnu rými, með engum skilrúmum og ég er að tala um kannski 60-80 sm á milli manna, ekki meira. Svo var mér sýnd vinnuaðstaðan mín og OMG, er að tala um skrifstofu sem er núna notuð sem fundarherbergi svo ég verð með skrifborð og ca 6 manna fundarborð inni hjá mér. Þeir báðu mig margfalt afsökunar á hvað hún væri lítil og buðust líka til að mála hana bleika fyrir mig (nefndi í gær að bleikur væri uppáhaldsliturinn minn þegar ég var með bleikt high-light í einhverju skipuriti). Ég sagði að það væri nú óþarfi. En þetta sýnir vel hversu ótrúlega kurteisir þeir eru.
Brandari dagsins í dag var sá að ég nennti ekki að hanga og bíða í 2 tíma eftir að hinir kláruðu fundinn svo ég sagðist vilja fara í Roppongi sem er hverfi með stóru mall-i í. Þeir ætluðu nú ekki að leyfa mér að fara en þegar ég sagðist endilega vilja fara þá sendu þeir konu með mér, svona svo ég færi mér ekki að voða. Svo vorum við að fara að labba yfir gangbraut og það var enginn bíll þá heyrði ég: "Inga saaaan, you have to wait for the green light, then you can cross the street"! Þarf varla að taka það fram að ég tók sem sagt ekki eftir gönguljósunum og konugreyið hefur eflaust haldið að ég hefði aldrei séð svona undur áður!
En í stuttu máli (yeah right) þá líst mér ótrúlega vel á þetta og ég get ekki beðið eftir að hitta Himma og fara með honum á röltið hérna.
Góðar stundir þar til næst
9.11.2009
Lífið í Tokyo
Jáh, þá er dagur 2 í Tokyo kominn að kveldi og ég verð að segja að þetta leggst allt vel í mig. Flugið hingað út gekk mjöög vel, náði að sofa aðeins og svo var bara lesið og glápt á imbann. Það verður að viðurkennast að það hjálpar að fljúga á first class í "leisíboj" sætum, tær snilld!
Ég lenti svo um kl. 9 á mánudagsmorgun (miðnætti heima, er 9 tímum á undan) svo maður var vel þreyttur og ringlaður. Herbergin okkar voru ekki klár svo við tókum smá rölt hér um. Það er gaman að segja frá því að við erum í dýrasta hverfi Tokyo svo einu búðirnar sem maður sá voru Fendi, Dolce & Gabbana, Chanel, Tiffanys osfrv. Það þarf því ekki að taka það fram að maður fór ekki inn í eina einustu búð. Eftir að ég fékk svo herbergið þá var það bara hvíld og sturta en svo fór ég út að borða með 3 frá Aska (japanska fyrirtækinu sem við erum í samstarfi við). Fórum á æðislegan sushi stað og smakkaði ég svooo mikið sushi sem ég hef aldrei smakkað áður. Ígulker sushi meira að segja og þetta var allt saman geeeeðveikt. Og OMG - túnfiskurinn hér er ekkert líkur túnfisknum heima, svoooo mjúkur og góður að maður trúir því varla að þetta sé sama "kjötið".
Mér tókst svo að vakna kl. 3 í nótt enda líkaminn ekkert á því að það væri nótt. Ég fór í tölvuna, horfði á Biggest loser, las Stieg Larson en allt kom fyrir ekki og það var ekki séns fyrir mig að sofna. Ég dröslaði mér því í ræktina og komst að því að það kostar í hana. Held að ég fari því bara framvegis að skokka í þessum æðislega garði sem er beint á móti hótelinu. Svo ákvað ég að finna 7-11 þar sem morgunmaturinn á hótelinu er RÁNdýr. Það vildi svo skemmtilega til að það var Starbucks við hliðina á hótelinu svo ég borðaði morgunmat þar fyrir ca. 1/4 af því sem morgunmaturinn á hótelinu kostar! :)
Dagurinn í dag fór svo í fundarhöld sem urðu mjööög erfið undir restina þar sem jet-lagið er að gera út af við mig. En mér tókst að halda mér vakandi og nú er ég á leiðinni út að borða í Tokyo tower og hlakka nokkuð mikið til.
Ég hef komist að því að við völdum alveg rétt nafn á bloggið, ég var eins og Gúliver í Putalandi þegar ég var á röltinu í gær, að ég tala ekki um þegar ég er komin í háu hælana. Enda var ég spurð að því í gær hvort ég væri 2 metrar og konan ætlaði ekki að trúa mér þegar ég sagðist vera "bara" 177 cm!!
En mér líst basically frábærlega vel á þetta allt saman og hlakka til næstu daga, að fá að sjá meira af borginni.
Sendi knús á línuna heim og ég held áfram á morgun eða hinn.
Ég lenti svo um kl. 9 á mánudagsmorgun (miðnætti heima, er 9 tímum á undan) svo maður var vel þreyttur og ringlaður. Herbergin okkar voru ekki klár svo við tókum smá rölt hér um. Það er gaman að segja frá því að við erum í dýrasta hverfi Tokyo svo einu búðirnar sem maður sá voru Fendi, Dolce & Gabbana, Chanel, Tiffanys osfrv. Það þarf því ekki að taka það fram að maður fór ekki inn í eina einustu búð. Eftir að ég fékk svo herbergið þá var það bara hvíld og sturta en svo fór ég út að borða með 3 frá Aska (japanska fyrirtækinu sem við erum í samstarfi við). Fórum á æðislegan sushi stað og smakkaði ég svooo mikið sushi sem ég hef aldrei smakkað áður. Ígulker sushi meira að segja og þetta var allt saman geeeeðveikt. Og OMG - túnfiskurinn hér er ekkert líkur túnfisknum heima, svoooo mjúkur og góður að maður trúir því varla að þetta sé sama "kjötið".
Mér tókst svo að vakna kl. 3 í nótt enda líkaminn ekkert á því að það væri nótt. Ég fór í tölvuna, horfði á Biggest loser, las Stieg Larson en allt kom fyrir ekki og það var ekki séns fyrir mig að sofna. Ég dröslaði mér því í ræktina og komst að því að það kostar í hana. Held að ég fari því bara framvegis að skokka í þessum æðislega garði sem er beint á móti hótelinu. Svo ákvað ég að finna 7-11 þar sem morgunmaturinn á hótelinu er RÁNdýr. Það vildi svo skemmtilega til að það var Starbucks við hliðina á hótelinu svo ég borðaði morgunmat þar fyrir ca. 1/4 af því sem morgunmaturinn á hótelinu kostar! :)
Dagurinn í dag fór svo í fundarhöld sem urðu mjööög erfið undir restina þar sem jet-lagið er að gera út af við mig. En mér tókst að halda mér vakandi og nú er ég á leiðinni út að borða í Tokyo tower og hlakka nokkuð mikið til.
Ég hef komist að því að við völdum alveg rétt nafn á bloggið, ég var eins og Gúliver í Putalandi þegar ég var á röltinu í gær, að ég tala ekki um þegar ég er komin í háu hælana. Enda var ég spurð að því í gær hvort ég væri 2 metrar og konan ætlaði ekki að trúa mér þegar ég sagðist vera "bara" 177 cm!!
En mér líst basically frábærlega vel á þetta allt saman og hlakka til næstu daga, að fá að sjá meira af borginni.
Sendi knús á línuna heim og ég held áfram á morgun eða hinn.
8.11.2009
Dagur 1
Þá er komið að þessu, taskan er klár, passinn, myndavélin, gjaldeyrir og flugmiðinn allt komið ofan í tölvutöskuna og ég sit bara núna og bíð eftir að verða sótt. Það er alveg ótrúlegt að ég sé loksins að fara út, merkilegt hvað tíminn getur verið fljótur að líða.
Þórunn María var nú soldið lítil í sér í gær og spurði hvort ég gæti ekki bara sleppt því að fara en hún skilur alveg að við verðum nú að finna hús til að búa í og leikskóla fyrir þær til að vera á. Hún vaknaði þegar ég fór fram í morgun svo ég fékk eitt extra knús frá henni og sagði henni að skríða bara í mitt ból, hún gæti kúrt hjá pabba sínum. Hanna Lilý skilur auðvitað ekkert en mikið svakalega er erfitt að fara svona lengi frá henni. Það liggur við að maður sé hræddur um að hún muni bara ekkert þekkja mann þegar ég kem heim! Ekki að það sé neitt svakalega mikil hætta á því.
Núna flýg ég á Frankfurt og þaðan til Tokyo. Ég verð örugglega í mestu þægindum ever á þessari leið og ætla ég því að reyna að taka einhverjar myndir í flugvélinni þó að ég geri mig að algeru fífli við það.
Næst blogga ég frá Tokyo! :)
Góðar stundir
Þórunn María var nú soldið lítil í sér í gær og spurði hvort ég gæti ekki bara sleppt því að fara en hún skilur alveg að við verðum nú að finna hús til að búa í og leikskóla fyrir þær til að vera á. Hún vaknaði þegar ég fór fram í morgun svo ég fékk eitt extra knús frá henni og sagði henni að skríða bara í mitt ból, hún gæti kúrt hjá pabba sínum. Hanna Lilý skilur auðvitað ekkert en mikið svakalega er erfitt að fara svona lengi frá henni. Það liggur við að maður sé hræddur um að hún muni bara ekkert þekkja mann þegar ég kem heim! Ekki að það sé neitt svakalega mikil hætta á því.
Núna flýg ég á Frankfurt og þaðan til Tokyo. Ég verð örugglega í mestu þægindum ever á þessari leið og ætla ég því að reyna að taka einhverjar myndir í flugvélinni þó að ég geri mig að algeru fífli við það.
Næst blogga ég frá Tokyo! :)
Góðar stundir
5.11.2009
Spennan magnast
Jahérna hér. Það er ekki laust við það að spennan sé farin að gera vart um sig. Inga fer út núna á sunnudaginn og ég kem svo í kjölfarið á föstudaginn eftir viku, reyndar kem ég ekki til Tokyo fyrr en klukkan 16 á laugardeginum.
Flugið er klárt, hótelið í öllu sínu veldi er tilbúið og því í raun ekkert annað eftir nema bíða. Verð nú að virðurkenna að það er orðið ansi erfitt að einbeita sér í vinnunni en að sjálfsögðu held ég haus og mun skila mínu eins vel og ég get.
Þá vil ég sérstaklega taka það fram að við gætum í rauninni ekki farið út í þessa skoðunarferð nema eiga ansi gott fólk að. Mamma og Pabbi munu taka Hönnu Lilý að sér og Kolla og Þóra Lind munu sjá um eldri dramadrottninguna. Alveg ómetanleg aðstoð sem við erum að fá og þökkum við kærlega fyrir svona fyrirfram.
Ég hlakka geðveikt til að sjá hvernig þetta lítur allt saman út þarna og munum við uppfæra síðuna reglulega á meðan við dveljum í frábæru yfirlæti í tvær vikur (Inga í tvær vikur - ég 9 daga).
Stay tuned.
Flugið er klárt, hótelið í öllu sínu veldi er tilbúið og því í raun ekkert annað eftir nema bíða. Verð nú að virðurkenna að það er orðið ansi erfitt að einbeita sér í vinnunni en að sjálfsögðu held ég haus og mun skila mínu eins vel og ég get.
Þá vil ég sérstaklega taka það fram að við gætum í rauninni ekki farið út í þessa skoðunarferð nema eiga ansi gott fólk að. Mamma og Pabbi munu taka Hönnu Lilý að sér og Kolla og Þóra Lind munu sjá um eldri dramadrottninguna. Alveg ómetanleg aðstoð sem við erum að fá og þökkum við kærlega fyrir svona fyrirfram.
Ég hlakka geðveikt til að sjá hvernig þetta lítur allt saman út þarna og munum við uppfæra síðuna reglulega á meðan við dveljum í frábæru yfirlæti í tvær vikur (Inga í tvær vikur - ég 9 daga).
Stay tuned.
1.11.2009
1 vika
Í dag er akkúrat ein vika í að ég leggi af stað í mína fyrstu Tokyo ferð. Ég verð að viðurkenna að spennan er orðin þó nokkuð mikil og hausinn á manni er að fyllast af alls kyns pælingum. Ég veit auðvitað ekkert hverju við eigum von á en það sem ég hef heyrt af Japan þá eigum við von á góðu. Hingað til hef ég bara heyrt góðar sögur af Japan, ekki eina einustu slæma.
Ferðalagið verður nokkuð strembið en maður flýgur í lúxus svo ég kvíði engu. Vona bara að maður nái að sofa í vélinni og verði bara úthvíldur þegar maður lendir. Fyrri vikan fer í fundarhöld og verður nóg að gera þá. Himmi lendir svo ekki fyrr en kl. 16 á laugardeginum svo við gerum lítið þann daginn en stefnum á að skoða okkur um á sunnudeginum. Vikan á eftir verður sennilega líka nokkuð strembin en við ætlum að skoða íbúðir, leikskóla, fara í sendiráðið og bara reyna að sjá sem mest. Stoppum svo í London á leiðinni heim og reynum að fata kallinn upp sem og við reynum að klára þær jólagjafir sem eftir verða.
Ég ætla að blogga frá öllu sem ég sé í Tokyo og reyni svo að henda inn myndum. Þannig að næsta blogg verður sennilega frá Tokyo nema kallinn nenni að henda inn eins og einu bloggi....
Ferðalagið verður nokkuð strembið en maður flýgur í lúxus svo ég kvíði engu. Vona bara að maður nái að sofa í vélinni og verði bara úthvíldur þegar maður lendir. Fyrri vikan fer í fundarhöld og verður nóg að gera þá. Himmi lendir svo ekki fyrr en kl. 16 á laugardeginum svo við gerum lítið þann daginn en stefnum á að skoða okkur um á sunnudeginum. Vikan á eftir verður sennilega líka nokkuð strembin en við ætlum að skoða íbúðir, leikskóla, fara í sendiráðið og bara reyna að sjá sem mest. Stoppum svo í London á leiðinni heim og reynum að fata kallinn upp sem og við reynum að klára þær jólagjafir sem eftir verða.
Ég ætla að blogga frá öllu sem ég sé í Tokyo og reyni svo að henda inn myndum. Þannig að næsta blogg verður sennilega frá Tokyo nema kallinn nenni að henda inn eins og einu bloggi....
22.10.2009
Tíminn flýgur
Það má með sanni segja að tíminn fljúgi áfram þessa dagana, október að klárast og við hjónin að fara út áður en langt um líður. Ég flýg út 8. nóv og verð á fundum í viku og svo kemur Himmi út á laugardagsmorguninn (14. nóv) svo við höfum alla helgina saman áður en við förum að skoða íbúðir og leikskóla. Við erum búin að fá sendar teikningar af heilum hellingi af íbúðum og húsum og nú er að velja úr ca 10-15 eignir sem við förum og skoðum úti. Í leiðinni ætlum við að kíkja á leikskóla, 5-10 stykki svo það verður nóg að gera í þessari viku sem við verðum. En auðvitað verður örugglega tími til að skoða okkur eitthvað um, veit að Himmi stefnir á að reyna að finna golfvöll og svona! Maður verður að hafa aðalatriðin á hreinu.
Það verður skrítið að vera án stelpnanna í 2 heilar vikur en auðvitað veit ég að það yrði vonlaust að taka þær með út. Enda er langbest fyrir okkur Himma að fá að vera bara 2 að skoða þetta allt svo við vitum eitthvað smá í okkar haus þegar við förum út. Samt mjööög skrítin tilhugsun enda það lengsta sem ég hef verið án Þórunnar Maríu eru 8 dagar og án Hönnu Lilýar eru 5 dagar minnir mig. Eeeen þetta verður eflaust mjög fljótt að líða.
Ég er aðeins byrjuð að æfa mig í að skrifa hiragana táknin en það er nú ekki mikið, maður er alltaf svo búinn á því á kvöldin að ég kemst bara ekki upp úr sófanum. Þarf samt að taka smá rispu í þeim, meina ég hlýt að geta náð einhverjum 110 táknum áður en ég fer út. Svo er ég líka að lesa mér til um japanska viðskiptahætti og stefni ég á að klára þá bók áður en ég fer út, tja eða bara á leiðinni út. Einnig skrifaði ég upp nokkur japönsk orð fyrir leikskólann svo þau geti lært með ÞM, kenndi þeim að telja, segja halló, bless, takk, mamma, pabbi og fleiri álíka basic orð.
Húsið komið á leigulista og nú er bara að vona að eitthvað fari að gerast, verður auglýst í Tíðindum í dag (blað sem kemur innum lúguna hjá öllum á Suðurnesjunum). Við munum að öllum líkindum senda út gám og er ég að bíða eftir að heyra frá Samskip um hversu lengi hann yrði á leiðinni. Verðum sennilega án húsgagna þá í einhvern mánuð hér heima, verður speees. Dýnu á gólfið, lánaðan sófa, ferðarúm fyrir HL!! Stuð hjá okkur!
Eníhú - sem sagt nóg að gerast, nóg til að hugsa um og ekki nema 17 dagar þar til ég fer út til Tokyo í fyrsta sinn á ævinni!
A - VÚHÚÚÚ
Það verður skrítið að vera án stelpnanna í 2 heilar vikur en auðvitað veit ég að það yrði vonlaust að taka þær með út. Enda er langbest fyrir okkur Himma að fá að vera bara 2 að skoða þetta allt svo við vitum eitthvað smá í okkar haus þegar við förum út. Samt mjööög skrítin tilhugsun enda það lengsta sem ég hef verið án Þórunnar Maríu eru 8 dagar og án Hönnu Lilýar eru 5 dagar minnir mig. Eeeen þetta verður eflaust mjög fljótt að líða.
Ég er aðeins byrjuð að æfa mig í að skrifa hiragana táknin en það er nú ekki mikið, maður er alltaf svo búinn á því á kvöldin að ég kemst bara ekki upp úr sófanum. Þarf samt að taka smá rispu í þeim, meina ég hlýt að geta náð einhverjum 110 táknum áður en ég fer út. Svo er ég líka að lesa mér til um japanska viðskiptahætti og stefni ég á að klára þá bók áður en ég fer út, tja eða bara á leiðinni út. Einnig skrifaði ég upp nokkur japönsk orð fyrir leikskólann svo þau geti lært með ÞM, kenndi þeim að telja, segja halló, bless, takk, mamma, pabbi og fleiri álíka basic orð.
Húsið komið á leigulista og nú er bara að vona að eitthvað fari að gerast, verður auglýst í Tíðindum í dag (blað sem kemur innum lúguna hjá öllum á Suðurnesjunum). Við munum að öllum líkindum senda út gám og er ég að bíða eftir að heyra frá Samskip um hversu lengi hann yrði á leiðinni. Verðum sennilega án húsgagna þá í einhvern mánuð hér heima, verður speees. Dýnu á gólfið, lánaðan sófa, ferðarúm fyrir HL!! Stuð hjá okkur!
Eníhú - sem sagt nóg að gerast, nóg til að hugsa um og ekki nema 17 dagar þar til ég fer út til Tokyo í fyrsta sinn á ævinni!
A - VÚHÚÚÚ
8.10.2009
Notaðar naríur
Hellú.
Það er alveg ástæða fyrir því að ég hef ekkert ritað hérna inn. Við erum ekki í Japan ennþá. En guð minn góður hvað styttist í það. Ég og Inga förum út í nóvember, Inga fer reyndar viku á undan mér og við förum þá væntanlega samferða heim. En hvað veit ég, veit bara að einhvern tímann í janúar munum við flytja.
Ég mun rita eitthvað hérna inn í nóvember þegar ég verð staddur í Tokyo. Kem með einhverjar myndir og svoleiðis. Flestir sjálfssalar í heiminum eru í Japan og mér skilst að það sé hægt að kaupa notaðar naríur í einum slíkum. Fyrir þá sem hafa áhuga á því á annað borð.
Hasta luego!
Það er alveg ástæða fyrir því að ég hef ekkert ritað hérna inn. Við erum ekki í Japan ennþá. En guð minn góður hvað styttist í það. Ég og Inga förum út í nóvember, Inga fer reyndar viku á undan mér og við förum þá væntanlega samferða heim. En hvað veit ég, veit bara að einhvern tímann í janúar munum við flytja.
Ég mun rita eitthvað hérna inn í nóvember þegar ég verð staddur í Tokyo. Kem með einhverjar myndir og svoleiðis. Flestir sjálfssalar í heiminum eru í Japan og mér skilst að það sé hægt að kaupa notaðar naríur í einum slíkum. Fyrir þá sem hafa áhuga á því á annað borð.
Hasta luego!
2.10.2009
Allt að gerast
Enn heyrist ekkert frá kallinum svo ég held bara áfram að tuða. Núna eru hjólin heldur betur farin að snúast og allt að gerast. Í vikunni fékk ég sendar teikningar af 5 íbúðum, þar af 1 nálægt vinnunni en hinar í ca 30-40 mín fjarlægð. Kosturinn við að vera lengra í burtu er sá að þá erum við meira miðsvæðis og stelpurnar ættu að komast alþjóðlegan leikskóla. Kosturinn við að vera nálægt vinnunni er auðvitað sá að þá get ég jafnvel labbað í vinnuna og tapa því engum tíma á leiðinni í vinnuna en þá fara stelpurnar sennilega í local leikskóla. Við erum sosum ekkert á móti því að stelpurnar fari í local leikskóla en þá er hætta á að það sé enginn enskumælandi kennari og þá gæti orðið svolítið erfitt að tala við þá svona í upphafi. Ég á svo von á að fá upplýsingar um fleiri íbúðir í næstu viku og jafnvel upplýsingar um leikskólana. Ótrúlega spennandi allt saman.
Í næstu viku er forstjóri ASKA (japönsku samstarfsfélagana) að koma á fund og óskaði eftir minni nærveru. Eins gott að ég náði að kaupa heilan haug af business fötum og get því verið ákaflega professional þegar ég hitti hann,
Eins og stefnan er í dag þá fer ég út 8.nóv og verð á fundum í 1 viku. Svo kemur Himmi út helgina á eftir og verðum við saman í viku að skoða íbúðir og leikskóla og vonandi að finna okkur heimili sem við munum búa í næstu 2 árin.
Mér finnst bara ótrúlegt hvað tíminn líður hratt. Núna er bara rétt rúmur mánuður þar til ég fer út, ég verð úti í 2 vikur svo þegar ég kem heim þá verður næstum komið að desember. desember mun sennilega fljúga áfram að venju og svo eru það flutningar. Stelpurnar eru á æðislegum leikskóla og hjá snilldardagmömmu svo ég er búin að semja við þær að þær fái að vera áfram í gæslu alveg þangað til við flytjum, enda ekkert fyrir þær að hanga heima með okkur á meðan við erum að pakka og svoleiðis skemmtilegheit. Þær fá víst að vera nóg með okkur þegar við förum út.
Fun fact no. 1 - við munum búa í Minato hverfinu í Tokyo en þar búa 217 þús manns á 20 ferkílómetrum eða um 10 600 manns per ferkílómetra. Verður kannski smá munur frá Keflavíkinni!
Meira síðar..
Í næstu viku er forstjóri ASKA (japönsku samstarfsfélagana) að koma á fund og óskaði eftir minni nærveru. Eins gott að ég náði að kaupa heilan haug af business fötum og get því verið ákaflega professional þegar ég hitti hann,
Eins og stefnan er í dag þá fer ég út 8.nóv og verð á fundum í 1 viku. Svo kemur Himmi út helgina á eftir og verðum við saman í viku að skoða íbúðir og leikskóla og vonandi að finna okkur heimili sem við munum búa í næstu 2 árin.
Mér finnst bara ótrúlegt hvað tíminn líður hratt. Núna er bara rétt rúmur mánuður þar til ég fer út, ég verð úti í 2 vikur svo þegar ég kem heim þá verður næstum komið að desember. desember mun sennilega fljúga áfram að venju og svo eru það flutningar. Stelpurnar eru á æðislegum leikskóla og hjá snilldardagmömmu svo ég er búin að semja við þær að þær fái að vera áfram í gæslu alveg þangað til við flytjum, enda ekkert fyrir þær að hanga heima með okkur á meðan við erum að pakka og svoleiðis skemmtilegheit. Þær fá víst að vera nóg með okkur þegar við förum út.
Fun fact no. 1 - við munum búa í Minato hverfinu í Tokyo en þar búa 217 þús manns á 20 ferkílómetrum eða um 10 600 manns per ferkílómetra. Verður kannski smá munur frá Keflavíkinni!
Meira síðar..
9.9.2009
Kallinn latur
Já kallinn er ekki enn farinn að finna sig í blogginu, það kemur kannski þegar við kíkjum út á húsnæðið. Það er eiginlega soldið erfitt að vera í vinnunni þessa dagana og ekki missa sig í Japanspælingum. Það eru ca 4 mánuðir þangað til við flytjum og ég held að það verði enga stund að líða. Auðvitað hlakkar maður mest til að kíkja út núna í nóvember en sem betur fer get ég líka hlakkað til að fara til London 24. sept, mun styttra þangað til það gerist.
Ég ákvað að kaupa bara jólagjafir í London en var svo að fatta að ég þarf að kaupa hvorki meira né minna en 9 afmælisgjafir svo það er spurning um að láta það duga og kaupa jólagjafirnar seinna!
Kemur í ljós hvað verður.
Kallinn busy þessa dagana með sporttv.is, er að fara á handboltamót þessa vikuna og fer beint eftir vinnu í dag og fram á laugardag. Þannig að ég verð einstæð móðir í þessa daga, eins gott að hafa eitthvað að gera því annars tryllast stelpurnar úr pirringi. Ég get ekki sagt að við Himmi hlökkum til flugferðarinnar með stelpurnar út, HL á eftir að verða eitthvað bíó. Vonum bara að hún verði orðin aðeins rólegri eftir 4 mánuði!
Annars er bloggandinn ekki alveg kominn yfir mann en það mun pottþétt breytast þegar við flytjum út svo færslurnar verða fáar framan af en mun svo fara fjölgandi þegar nær dregur og svo þegar við flytjum.
Stay tuned
Ég ákvað að kaupa bara jólagjafir í London en var svo að fatta að ég þarf að kaupa hvorki meira né minna en 9 afmælisgjafir svo það er spurning um að láta það duga og kaupa jólagjafirnar seinna!
Kemur í ljós hvað verður.Kallinn busy þessa dagana með sporttv.is, er að fara á handboltamót þessa vikuna og fer beint eftir vinnu í dag og fram á laugardag. Þannig að ég verð einstæð móðir í þessa daga, eins gott að hafa eitthvað að gera því annars tryllast stelpurnar úr pirringi. Ég get ekki sagt að við Himmi hlökkum til flugferðarinnar með stelpurnar út, HL á eftir að verða eitthvað bíó. Vonum bara að hún verði orðin aðeins rólegri eftir 4 mánuði!
Annars er bloggandinn ekki alveg kominn yfir mann en það mun pottþétt breytast þegar við flytjum út svo færslurnar verða fáar framan af en mun svo fara fjölgandi þegar nær dregur og svo þegar við flytjum.
Stay tuned
2.9.2009
Allt að gerast
Jæja, þá eru hlutirnir farnir að skýrast enn betur. Í dag var byrjað að fara í það að leita að húsnæði handa okkur úti. Þegar þau verða komin með nokkra möguleika þá förum við Himmi út til að skoða og velja. Ekki leiðinlegt að geta komist bæði saman út áður en við flytjum með stelpurnar. Þau ætla einnig að fara í að leita að leikskóla fyrir stelpurnar, við viljum helst senda þær á alþjóðlegan leikskóla, bæði til að þær standi ekki svakalega mikið út úr hópnum sem og að það verður auðveldara fyrir okkur að hafa samskipti við leikskólakennarana.
Ég mun verða á launum frá japanska fyrirtækinu sem við erum í samstarfi við (ASKA) svo launin verða í yenum og við erum mjööög sátt við það.
Actavis fer líka í að skoða vegabréfsáritanir, allar tryggingar og bara allt sem því fylgir að flytja út.
Ég sé það alltaf betur og betur hvað maður er heppinn. Hvenær fær maður tækifæri til að flytja hinum megin á hnöttinn og vera með manneskjur sem sjá um að redda ÖLLU fyrir mann!?!?!
Ég átta mig fyllilega á því að þetta mun vera erfitt, bæði að vera í burtu frá fjölskyldu og vinum sem og vera í vinnu sem er alger kallavinnustaður og maður talar ekki tungumálið. Málið er bara að þetta er svo einstakt tækifæri og það er svoooo margt annað sem mun bæta upp fyrir þetta að ég er bara hreint ekkert stressuð. Ég hlakka bara massa mikið til.
Eitt er nokkuð ljóst - þetta verður eitt heljarinnar ævintýri fyrir "litlu" fjölskylduna okkar.
Þau ætla einnig að fara í að leita að leikskóla fyrir stelpurnar, við viljum helst senda þær á alþjóðlegan leikskóla, bæði til að þær standi ekki svakalega mikið út úr hópnum sem og að það verður auðveldara fyrir okkur að hafa samskipti við leikskólakennarana.Ég mun verða á launum frá japanska fyrirtækinu sem við erum í samstarfi við (ASKA) svo launin verða í yenum og við erum mjööög sátt við það.
Actavis fer líka í að skoða vegabréfsáritanir, allar tryggingar og bara allt sem því fylgir að flytja út.Ég sé það alltaf betur og betur hvað maður er heppinn. Hvenær fær maður tækifæri til að flytja hinum megin á hnöttinn og vera með manneskjur sem sjá um að redda ÖLLU fyrir mann!?!?!
Ég átta mig fyllilega á því að þetta mun vera erfitt, bæði að vera í burtu frá fjölskyldu og vinum sem og vera í vinnu sem er alger kallavinnustaður og maður talar ekki tungumálið. Málið er bara að þetta er svo einstakt tækifæri og það er svoooo margt annað sem mun bæta upp fyrir þetta að ég er bara hreint ekkert stressuð. Ég hlakka bara massa mikið til.Eitt er nokkuð ljóst - þetta verður eitt heljarinnar ævintýri fyrir "litlu" fjölskylduna okkar.
30.8.2009
Test
Þegar við fréttum að ég hefði fengið starfið í Japan þá töluðum við um að maður þyrfti þokkalega að fara að blogga aftur. Himmi er á því að við þyrftum að hafa sitt hvort bloggið þar sem við bloggum svo ólíkt en ég sagði honum að við gætum verið með sama bloggið en skrifað undir færslurnar okkar með okkar nöfnum svo enginn ruglist. Enda held ég að þeir sem muni lesa bloggið muni lesa blogg okkar beggja. Ég er nú bara að prófa þetta og við eigum alveg eftir að setja síðuna almennilega upp enda erum við ekki flutt út. Ég veit ekki hvort maður muni blogga eitthvað hérna áður en við flytjum út en það kemur bara í ljós.
Ég fór og ræddi starfið betur á föstudag og er þetta aðeins farið að skýrast. Við munum fara út í fyrri hluta janúar svo lengi sem húsnæðið verður klárt. Ég fer hins vegar út um miðjan nóvember og verð þá í viku-10 daga til að skoða aðstæður og kynnast fólkinu og svona. Það verður farið í það strax í næstu viku að byrja að leita að húsnæði handa okkur, athuga með leikskóla handa stelpunum og fleiri praktísk atriði. Maður er auðvitað frekar heppinn að fá svona starf í gegnum núverandi vinnu svo maður er með fullt af fólki til að aðstoða sig við öll praktísku atriðin. Þegar við förum út mun ég byrja á að fara að á japönsku námskeið og fer svo hægt og rólega að mæta í vinnuna svo við fáum góðan aðlögunartíma.
Eins og er erum við bara spennt og ekkert stressuð, stressið kemur sennilega þegar nær dregur en í augnablikinu erum við svakalega jákvæð og hlökkum mikið til.
Sjáum til hversu mikið verður bloggað um aðdragandann.
Kv
Inga
Ég fór og ræddi starfið betur á föstudag og er þetta aðeins farið að skýrast. Við munum fara út í fyrri hluta janúar svo lengi sem húsnæðið verður klárt. Ég fer hins vegar út um miðjan nóvember og verð þá í viku-10 daga til að skoða aðstæður og kynnast fólkinu og svona. Það verður farið í það strax í næstu viku að byrja að leita að húsnæði handa okkur, athuga með leikskóla handa stelpunum og fleiri praktísk atriði. Maður er auðvitað frekar heppinn að fá svona starf í gegnum núverandi vinnu svo maður er með fullt af fólki til að aðstoða sig við öll praktísku atriðin. Þegar við förum út mun ég byrja á að fara að á japönsku námskeið og fer svo hægt og rólega að mæta í vinnuna svo við fáum góðan aðlögunartíma.
Eins og er erum við bara spennt og ekkert stressuð, stressið kemur sennilega þegar nær dregur en í augnablikinu erum við svakalega jákvæð og hlökkum mikið til.
Sjáum til hversu mikið verður bloggað um aðdragandann.
Kv
Inga
Flettingar í dag: 8
Gestir í dag: 6
Flettingar í gær: 89
Gestir í gær: 42
Samtals flettingar: 14659
Samtals gestir: 5677
Tölur uppfærðar: 22.3.2010 02:36:52
Eldra efni
- 2009
Fjölskyldan Þórlindsson
Nafn:
Hilmar, Inga, Þórunn María og Hanna LilýFarsími:
+354 856 1046Tölvupóstfang:
cangas6@simnet.is; ingunnarsdottir@actavis.comMSN netfang:
cangas6@yahoo.com; ingalily@hotmail.comAfmælisdagur:
8.5.1974, 7.9.1977, 6.2.2005, 22.5.2008Heimilisfang:
Domus Minami Azabu West #205, 3-9-14 Minami Azabu,Staðsetning:
Minato-ku, Tokyo 106-0047, JapanÖnnur vefsíða:
Skype: biginjapan8Tenglar
