Japanir eiga alveg ógrynni af alls kyns "snakki" flest öll gerð úr hrísgrjónum á einn hátt eða annan.  Þetta er alger snilld oftast, pokarnir eru litlir, innihalda fáar kcal og maður fær þarna fínasta nart í morgunkaffinu og seinni partinn.  Þetta hér að ofan er t.d. einhvers konar uppblásin hrísgrjón blönduð saman með nori (þörungum) og þurrkað og svo eru kannski 7-8 hnetur í pokanum líka, í noriskel.

Þetta er annað snakk sem mér finnst OFURgott.  Ég kalla þetta þurrkaðar núðlur, því þetta er næstum eins og litlar örþunnar núðlur og svo er ein og ein hneta þarna á sveimi með.  Er líka selt í pínulitlum pokum (minni en þessi) sem innihalda bara 125 kcal, svo það er alveg tilvalið að gripa þetta þegar nartþörfin grípur mann.

Á eflaust eftir að koma með framhald af þessari færslu síðar þar sem það gæti tekið heilt ár að covera allar þær "snakk"tegundir sem eru til hérna í Japverjalandi.

Það er ekki hægt að setja bara inn mynd af sushi kokkinum, myndir af matnum verða auðvitað að koma líka.  Prófuðum nýjan stað í Roppongi og shiii hvað sushi-ið var gott, þetta var bara rugl.  Það er nokkuð ljóst að við eigum eftir að fara þangað aftur.  Þið heima vitið bara ekki hverju þið eruð að missa af! :D

Þegar við fluttum út spurðu ansi margir "hva, ætlið þið bara að  lifa á sushi?"  Reyndin er sú að það er svoooo margt annað við japanska matarmenningu en sushi og alveg óteljandi mismunandi réttir sem boðið er upp á.  En okkur finnst nú sushi-ið alltaf gott svo maður reynir að fá sér sushi amk einu sinni í viku, í hádeginu þar sem það er muun ódýrara en á kvöldin.

Sushi er mjög misgott og við erum orðin hálfgerðir sushisnobbarar eftir að við komum hingað út.  Áður fyrr keyptum við oft sushi á take away stað sem er um 300 m frá húsinu okkar en við getum það ekki lengur, okkur finnst það bara hreinlega ekki gott.  Við erum þó ekki snobbhænsn sem fara bara á >10'000 yena staði en sushi-ið og wasabi-ið þarf að vera virkilega gott.  Ég get hengt mig upp á það að ég muni ALDREI kaupa aftur sushi bakka á Nings - bjakk!

Sunnudaginn 11. mars var akkúrat ár liðið frá stóra jarðskjálftanum hér í Japan.  Í tilefni dagsins fór ég og Paulomi með stelpurnar okkar í Zojo ji (búdda temple) og hlustuðum þar á þjónustu og báðum aðeins líka.  Stelpurnar voru rosalega stilltar og fengu að henda peningum í peningakassann, sem þeim leiðist aldrei.

Það er alveg merkilegt að hugsa til þess að það sé komið heilt ár síðan.  Manni finnst ekkert vera svakalega stutt síðan en samt ekki svo langt.  Við finnum alltaf reglulega skjálfta en þeir eru svo litlir og stuttir að við kippum okkur ekkert upp við þá.  Spekingar eru þó enn að spá stórum skjálfta nálægt Tokyo á næstu árum svo við vonum bara að við sleppum við það.  Okkur finnst við alveg hafa upplifað nóg af slíkum náttúruhræringum hér.

Japanir eru mjög reglusamir og setja upp skilti við hvaða tilefni sem er til að sýna hvernig fólk eigi að haga sér, sama hvort það er á leikvöllum, í lestum eða bara á götum úti.

Þetta skilti sáum við í leikgarði sem við fórum í á laugardag, eins og þið sjáið er ekki vinsælt að hafa slá hafnarbolta í hausinn á öðrum, kveikja evil eld, græta trén og blómin né klifra yfir girðinguna (sem er btw í ca 4 m hæð frá götunni).  Við höfum ótrúlega gaman að þessum skiltum og Himmi á orðið dágott safn af myndum af þeim.

Í skólanum lærir Þórunn María að skrifa skrifstafi (cursive) og hún þoldi það ekki í upphafi.  Við foreldrarnir vorum heldur ekki mikið hrifin af því þar sem við skildum ekki orð af því sem hún skrifaði greyið.  Þau skrifa eitthvað af hástöfum líka en ég bara skil ekki þessa áráttu að láta þau skrifa skrifstafi svona ung.  Þetta tengist víst eitthvað Montessori kerfinu þar sem þessi skrift er meira "flowing"... 


Í morgun var hún svo að skrifa á kort til vinkonu sinnar og mamman lét hana sko bara skrifa hástafi!  Ekki getur hún hermt skrifstafi eftir mér þar sem ég skrifa þá enn verr en hún.  En skriftinni hennar fer vel fram og er hún farin að skrifa ótrúlega skýrt.  Maður er ekkert lítið stoltur af börnunum sínum.

Einn helsti vorboðinn hér í Tokyo eru blóm plómutrjánna (plum blossoms).  Þau blómstra rétt á undan Sakura trjánum (kirsuberjatrjánum) og þegar maður fer að sjá bleiku blómin hingað og þangað um borgina þá veit maður að vorið er á næsta leiti.

Það vill svo skemmtilega til að í einum garðinum nálægt húsinu okkar eru nokkur svona tré og þau eru byrjuð að blómstra.  Mmmm get ekki beðið eftir Sakura season og fara í hanami (picnic undir Sakura trjánum) með vinum og leyfa krökkunum að leika úti á stuttermabol og pilsi.

Í mötuneytinu hjá Aska er alltaf ferns konar matur, einhvers konar núðlur (soba, udon, ramen, pasta - fer eftir hvaða dagur er), karrý eða annars konar hrísgrjónaréttur (fyrir framan til hægri) og svo réttir dagsins, A og B, sem geta verið allt milli himins og jarðar.  Núðlurnar og karrýið kosta 230 yen og A&B kosta 330 yen sem er ótrúlega vel sloppið. 

Á skiltinu fyrir aftan hvern rétt er svo nafnið á réttinum, niðri í vinstra horninu er kcal innihaldið og niðri í miðjunni er magn fitu.

Alveg stórkostlegt og hjálpar manni oft að velja matinn, ef allt lítur vel út, þá velur maður þann með minnsta kcal innihaldinu :)

Það er ekki annað  hægt en að hafa 2 myndir dagsins.  Í dag var geggjað veður og stelpurnar fóru út að leika með pabba sínum eftir skóla.  Þær skemmtu sér freeeekar vel í drullunni eftir alla rigninguna undanfarið og því ekki annað hægt en að fara með þær beint heim í bað eftir þetta.

Við vonum að vorið fari að koma núna, maður er kominn með alveg nóg af vetrinum!

Stelpurnar fengu þessi hlaupahjól í fyrra og hafa þau verið í stöðugri notkun síðan, sérstaklega hlaupahjólið hennar ÞM.  HL var pínu varkár alltaf fyrst og stoppaði eftir hvert skref til að laga hjólið af en núna hreinlega þýtur hún áfram.  Þetta eru ótrúlega góð hlaupahjól með 2 dekkjum að framan og dekkin eru mjög mjúk. 

Núna er bara að reyna að koma stelpunum í hjólagírinn en það er eitthvað sem gengur hálfbrösulega með hjá okkur.

Fór út að leika með stelpunum í dag (sunnudag) og þar var þessi fína stytta.  Merkilegt nokk þá stilltu þær sér svona upp og báðu mig svo um að taka mynd sem ég auðvitað gerði með glöðu geði.

Það er eitt alveg frábært við Tokyo og það er að það eru leikvellir út um allt.  Í 1.5 km radíus í kringum húsið okkar eru amk 10 leikvellir sem hægt er að fara á og stelpurnar fara nær daglega út að leika (nema það sé ofurrigning eða leiðinlegt veður).  Þær eru líka orðnar svo duglegar að finna sér krakka til að leika við eða leika sér bara saman svo það er ógurlega þægilegt að fara með þær.  Núna er bara að bíða eftir að það hlýni í veðri því þá getur kellan sólað sig á meðan þær leika :)

Hér í Japan eru runnar sem byrja að blómstra ca í nóvember og halda blómunum út allan veturinn, fram í mars.  Það er alveg ótrúlega upplífgandi í svartasta skammdeginu að sjá bleik blóm hér og þar á göngu minni um borgina.  Ég væri til í að vita hvað þessi runni heitir og sjá hvort maður geti ekki plantað honum á Íslandi.  Meina ef blómin lifa af veturinn hér, gætu þau alveg lifað af veturinn  heima, þó að hann sé vissulega harðari á Íslandi.